அன்பின் அலை: மனதின் ஆழத்தில் நிகழும் ஓர் உணர்வுப் பயணம்

முன்னுரை

வணக்கம். ஒரு மனநல ஆலோசகராக, எனது இந்த அறையில் அமர்ந்து பல மனிதர்களின் இதயத் துடிப்புகளை, அவர்களின் கண்ணீரை, புன்னகையை மற்றும் அவர்கள் சுமந்து வரும் பாரங்களை நான் தினசரி கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன். மனித வாழ்வின் அத்தனை சிக்கல்களுக்கும், அத்தனை தீர்வுகளுக்கும் பின்னால் ஒரு பொதுவான இழை ஓடிக்கொண்டிருப்பதை நான் கவனித்திருக்கிறேன். அதுதான் ‘அன்பு’. அன்பு என்பது ஏதோ கவிதைகளிலும், சினிமாக்களிலும் மட்டுமே மின்னும் ஒரு மாயாஜாலம் அல்ல; அது நமது மூளையின் நரம்பியல் பாதைகளில், நமது ஹார்மோன்களின் ஓட்டத்தில், நமது ஆன்மாவின் ஆழத்தில் வேரூன்றி இருக்கும் ஒரு மகத்தான அறிவியல் உண்மை.

இந்தக் கட்டுரையில் நாம் ‘அன்பின் அலை’ பற்றிப் பேசப்போகிறோம். கடல் அலைகளைப் போலவே அன்பு என்பதும் எப்போதும் ஒரே சீராக இருப்பதில்லை. சில நேரங்களில் அது அமைதியாக வந்து நம் பாதங்களைத் தழுவிச் செல்லும், சில நேரங்களில் ஆக்ரோஷமான அலையாக நம்மை நிலைகுலையச் செய்யும். ஆனால், இந்த அலைகளின் தன்மையை நாம் புரிந்து கொண்டால், வாழ்வெனும் பெருங்கடலில் நாம் மூழ்கிவிடாமல் அழகாகப் பயணம் செய்ய முடியும். வாருங்கள், நமது மனதின் ஆழங்களுக்குள் ஒரு நேசமான பயணத்தைத் தொடங்குவோம்.

அன்பின் பின்னால் உள்ள அறிவியல்: மூளை என்ன சொல்கிறது?

அன்பு என்பது வெறும் உணர்வு மட்டுமல்ல, அது ஒரு உயிரியல் தேவை. நாம் ஒருவரை நேசிக்கும்போது அல்லது ஒருவரால் நேசிக்கப்படும்போது நமது மூளையில் ஒரு மிகப்பெரிய ரசாயனத் திருவிழாவே நடக்கிறது. ஒரு ஆலோசகராக நான் பலரிடம் சொல்வதுண்டு, “உங்கள் மனம் வலிக்கும்போது அது வெறும் கற்பனை அல்ல, உங்கள் மூளை உண்மையில் ஒரு மாற்றத்தைச் சந்திக்கிறது” என்று.

நமது மூளையில் ஆக்சிடோசின் (Oxytocin) என்றொரு ஹார்மோன் சுரக்கிறது. இதை ‘பிணைப்பு ஹார்மோன்’ அல்லது ‘கட்டிப்பிடி ஹார்மோன்’ என்று அழைப்பார்கள். ஒரு தாய் தனது குழந்தைக்குப் பாலூட்டும்போதோ, அல்லது நாம் ஒரு நண்பரின் கைகளைப் பற்றிக் கொள்ளும்போதோ இந்த ஆக்சிடோசின் சுரந்து நமக்கு ஒரு பாதுகாப்பான உணர்வைத் தருகிறது. இதுதான் மனிதர்களுக்கிடையேயான நம்பிக்கையை உருவாக்குகிறது.

அதேபோல், காதலின் தொடக்கக் காலத்தில் டோபமைன் (Dopamine) என்ற ரசாயனம் மிக அதிகமாகச் சுரக்கும். இது நமக்கு ஒரு விதமான பரவசத்தைத் தரும். ஆனால், காலம் செல்லச் செல்ல இந்த வேகம் குறைந்து, அமைதியான அன்பாக மாறும்போது நாம் பயந்துவிடுகிறோம். “அன்பு குறைந்துவிட்டதோ?” என்று நாம் ஐயப்படுகிறோம். உண்மையில், அது அலையின் வேகம் குறைந்து ஆழமான நீரோட்டமாக மாறுகிறது என்பதுதான் நிஜம். இந்த மாற்றத்தை நாம் புரிந்து கொள்ளாதபோதுதான் உறவுகளில் விரிசல்கள் தொடங்குகின்றன.

பற்றுதல் கோட்பாடு (Attachment Theory)

நாம் எப்படி அன்பு செலுத்துகிறோம் என்பது பெரும்பாலும் நமது குழந்தைப் பருவத்திலேயே தீர்மானிக்கப்பட்டு விடுகிறது. உளவியலில் இதை ‘அட்டாச்மென்ட் தியரி’ என்று அழைப்போம். நமது பெற்றோர் அல்லது நம்மை வளர்த்தவர்கள் நம்மிடம் காட்டிய அன்புதான், நாம் வளர்ந்த பிறகு மற்றவர்களிடம் எப்படிப் பழகுகிறோம் என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது.

சிலர் உறவுகளில் மிகவும் பாதுகாப்பாக உணர்வார்கள் (Secure Attachment). சிலர் எப்போதும் துணையை இழந்துவிடுவோமோ என்ற பதற்றத்திலேயே இருப்பார்கள் (Anxious Attachment). இன்னும் சிலர் அன்பைத் தவிர்த்துவிட்டுத் தனிமையிலேயே இருக்க விரும்புவார்கள் (Avoidant Attachment). உங்களது அலை எந்தத் தன்மையைக் கொண்டது என்பதை நீங்கள் முதலில் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். இது உங்களைக் குற்றவாளியாகக் காட்டுவதற்காக அல்ல, உங்களை நீங்கள் புரிந்து கொண்டு குணமடைவதற்காக.

ஒரு நிஜக்கதை: ரவியும் பிரியாவும்

எனது ஆலோசனை மையத்திற்கு வந்த ஒரு தம்பதியைப் பற்றி இங்கே பகிர்வது பொருத்தமாக இருக்கும். ரவி ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர், பிரியா ஒரு ஆசிரியை. திருமணமான ஐந்து ஆண்டுகளில் அவர்களுக்குள் பெரிய சண்டைகள் இல்லை, ஆனால் ஒருவிதமான மௌனம் குடிகொண்டிருந்தது. “நாங்கள் பேசிக்கொள்கிறோம், ஆனால் எங்களுக்குள் அந்த நெருக்கம் இல்லை” என்பது பிரியாவின் ஆதங்கம்.

ஆலோசனையின் போதுதான் தெரிந்தது, ரவி தனது குழந்தைப் பருவத்தில் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தத் தெரியாத ஒரு சூழலில் வளர்ந்தவர். அவருக்கு அன்பு என்பது ‘தேவைகளை நிறைவேற்றுவது’ மட்டுமே. ஆனால் பிரியாவுக்கு அன்பு என்பது ‘உணர்வுகளைப் பகிர்ந்து கொள்வது’. இங்கே இருவருமே அன்பானவர்கள்தான், ஆனால் அவர்களின் ‘அன்பின் மொழி’ (Love Language) வேறாக இருந்தது.

“அன்பு என்பது ஒரு மொழி என்றால், நீங்கள் இருவரும் வெவ்வேறு மொழியில் பேசிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்” என்று நான் அவர்களுக்கு விளக்கினேன். ரவி தனது செயல்கள் மூலம் அன்பு காட்டினார், பிரியா வார்த்தைகளை எதிர்பார்த்தார். ஒருவருக்கொருவர் அந்த மொழியைக் கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கியபோது, அவர்களுக்கிடையேயான அந்தத் தேக்கநிலை மாறத் தொடங்கியது. இன்று அவர்கள் தங்களுக்குள் இருக்கும் அந்த அன்பின் அலையைச் சரியாகக் கையாளத் தெரிந்திருக்கிறார்கள்.

சுய அன்பு: அலைகளின் ஊற்றுக்கண்

நாம் அடிக்கடி செய்யும் ஒரு தவறு, அன்பிற்காக எப்போதும் அடுத்தவரை நோக்கி ஓடுவது. ஒரு குவளை காலியாக இருந்தால், அதிலிருந்து உங்களால் யாருக்கும் நீர் தர முடியாது. அதேபோல்தான் மனமும். உங்களை நீங்கள் நேசிக்கத் தெரியாதவரை, உங்களால் மற்றவர்களுக்கு ஆரோக்கியமான அன்பைத் தர முடியாது.

சுய அன்பு (Self-Love) என்பது சுயநலம் அல்ல. உங்கள் குறைகளோடு, உங்கள் காயங்களோடு உங்களை நீங்களே ஏற்றுக் கொள்வதுதான் சுய அன்பு. “நான் போதுமானவன், நான் அன்பிற்குத் தகுதியானவன்” என்ற எண்ணம் உங்களுக்குள் ஆழமாகப் பதிய வேண்டும்.

உளவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், தங்களைத் தாங்களே வெறுப்பவர்கள் மற்றவர்களிடம் இருந்து கிடைக்கும் அன்பையும் சந்தேகக் கண்ணோடுதான் பார்ப்பார்கள். “இவர்கள் ஏன் என்னை நேசிக்கிறார்கள்? என்னிடம் என்ன இருக்கிறது?” என்ற கேள்விகள் அவர்களை வாட்டும். எனவே, அன்பின் அலை உங்களிடமிருந்தே தொடங்கட்டும். தினமும் ஒரு சில நிமிடங்கள் உங்களுக்காக ஒதுக்குங்கள். உங்கள் சாதனைகளைக் கொண்டாடுங்கள், உங்கள் தவறுகளை மன்னித்து அதிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

உறவுகளில் எழும் சிக்கல்களும் தீர்வுகளும்

எந்தவொரு உறவிலும் கருத்து வேறுபாடுகள் வருவது இயற்கை. ஆனால், அந்தச் சிக்கல்களை நாம் எப்படிக் கையாள்கிறோம் என்பதில்தான் நம் மனநலம் அடங்கியிருக்கிறது. பல நேரங்களில் நாம் பிரச்சனைகளுடன் சண்டையிடுவதற்குப் பதிலாக, மனிதர்களுடன் சண்டையிடத் தொடங்கிவிடுகிறோம்.

தகவல் தொடர்பின் வலிமை (Communication)

உறவுகளில் ஏற்படும் 90 சதவீதப் பிரச்சனைகளுக்குக் காரணம் ‘ஊகங்கள்’ (Assumptions). “அவர் இப்படித்தான் நினைப்பார்”, “அவளுக்கு இது புரியாதா?” என்று நாமே ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிடுகிறோம். மனநல ஆலோசகராக நான் பரிந்துரைக்கும் ஒரு எளிய பயிற்சி ‘நான்-வாக்கியங்கள்’ (I-Statements) பயன்படுத்துவது.

“நீ எப்போதும் இப்படித்தான் செய்கிறாய்” என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக, “நீ இப்படிச் செய்யும்போது நான் வருத்தமாக உணர்கிறேன்” என்று சொல்லிப் பாருங்கள். முதல் வாக்கியம் அடுத்தவரைத் தாக்குவது போல் இருக்கும், அவர் உடனே தற்காப்பு நிலைக்குச் செல்வார். ஆனால் இரண்டாம் வாக்கியம் உங்கள் உணர்வைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது. இது உறவில் ஒரு மென்மையான உரையாடலைத் தொடங்கும்.

மன்னிப்பதன் உளவியல்

மன்னிப்பு என்பது அடுத்தவருக்காகச் செய்வது அல்ல, அது உங்களுக்காகச் செய்வது. ஒருவரை மன்னிக்காமல் இருக்கும்போது, நீங்கள் ஒரு கசப்பான பாரத்தைச் சுமந்து கொண்டே இருக்கிறீர்கள். அந்தப் பாரம் உங்கள் மன அழுத்தத்தை (Cortisol levels) அதிகரிக்கிறது. மன்னிப்பு என்பது நடந்தவற்றை மறப்பது அல்ல, நடந்தவை உங்களை மேலும் காயப்படுத்தாமல் இருக்க நீங்கள் எடுக்கும் ஒரு முடிவு.

நடைமுறைப் பயிற்சிகள்: அன்பின் அலையில் நீந்த சில வழிகள்

மனநலப் பயிற்சிகள் என்பவை ஏதோ மந்திரங்கள் அல்ல, அவை தொடர்ச்சியான பழக்கவழக்கங்கள். உங்கள் உறவுகளையும் மனநிலையையும் மேம்படுத்தச் சில எளிய வழிகள் இதோ:

1. கவனித்தல் (Active Listening): உங்கள் அன்புக்குரியவர் பேசும்போது, மறுமொழி சொல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணமின்றி, அவர் சொல்வதைக் காதுகொடுத்துக் கேளுங்கள். அவர் பேசும்போது உங்கள் அலைபேசியை ஓரம் தள்ளி வையுங்கள். உங்கள் கண்கள் அவர் கண்களைப் பார்க்கட்டும். “உன்னைப் புரிந்து கொள்கிறேன்” என்ற அந்த ஒரு பார்வை ஆயிரம் வார்த்தைகளுக்குச் சமம்.

2. ஐந்து நிமிட இணைப்பு: தினமும் காலையில் எழுந்தவுடனோ அல்லது இரவு தூங்கும் முன்போ உங்கள் துணையுடனோ அல்லது குடும்பத்தினருடனோ எந்தவிதமான மின்னணு சாதனங்களும் இன்றி ஐந்து நிமிடங்கள் மனம் விட்டுப் பேசுங்கள். அன்றைய நாள் எப்படி இருந்தது, எதற்காவது பயந்தீர்களா அல்லது மகிழ்ச்சி அடைந்தீர்களா என்று பகிருங்கள்.

3. நன்றியுணர்வுப் பயிற்சி: ஒரு காகிதத்தில் உங்களுக்கு அன்பைத் தரும் மூன்று விஷயங்களை அல்லது மூன்று நபர்களைப் பற்றித் தினமும் எழுதுங்கள். இது உங்கள் மூளையில் நேர்மறையான எண்ணங்களை விதைக்கும்.

4. தொடுதல் மற்றும் அணைப்பு: அறிவியல் பூர்வமாக, ஒரு நாளைக்குக் குறைந்தது நான்கு முறை ஒருவரை அணைப்பது (Hug) மன அழுத்தத்தைக் குறைப்பதாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. ஒரு மென்மையான தொடுதல் உங்கள் உடலில் இருக்கும் பதற்றத்தைத் தணிக்கும்.

எப்போது தொழில்முறை ஆலோசனையை நாட வேண்டும்?

அன்பின் அலை சில நேரங்களில் கட்டுக்கடங்காத புயலாக மாறக்கூடும். அப்போது நீங்களாகவே போராடுவதை விட ஒரு நிபுணரின் உதவியைப் பெறுவது புத்திசாலித்தனம். பின்வரும் சூழல்களில் நீங்கள் ஒரு மனநல ஆலோசகரை அணுகலாம்:

• உறவில் உடல் ரீதியான அல்லது மன ரீதியான வன்முறை (Abuse) இருக்கும்போது.
• தொடர்ச்சியான கவலை, தூக்கமின்மை அல்லது எதிலும் பிடிப்பற்ற நிலை ஏற்படும்போது.
• ஒரு இழப்பிலிருந்து (Breakup or Death) உங்களால் மீண்டு வர முடியாமல் மாதக்கணக்கில் தவிக்கும்போது.
• யாரையும் நம்ப முடியாமல், தனிமையிலேயே முடங்கத் தோன்றும் போது.

உதவி கேட்பது பலவீனம் அல்ல, அது உங்கள் மனதின் மீது நீங்கள் கொண்டுள்ள அக்கறையின் அடையாளம். ஒரு ஆலோசகர் உங்களை மதிப்பிட மாட்டார் (Non-judgmental), அவர் உங்கள் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ள ஒரு பாதுகாப்பான வெளியை உருவாக்குவார்.

முடிவுரை

அன்பு என்பது ஒரு இலக்கு அல்ல, அது ஒரு பயணம். அது ஒரு தேங்கி நிற்கும் குட்டை அல்ல, அது ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நதி. அந்த நதியில் மேடு பள்ளங்கள் இருக்கும், பாறைகள் இருக்கும், சில நேரங்களில் வறட்சியும் இருக்கும். ஆனால், அந்த நதியின் அடிநாதம் ஈரப்பதம் தான்.

இந்தக் கட்டுரையை வாசித்து முடிக்கும்போது, உங்கள் அருகில் இருப்பவரை ஒரு கணம் அன்போடு பாருங்கள். அல்லது உங்களை நீங்களே கண்ணாடியில் பார்த்து ஒரு புன்னகை செய்யுங்கள். நாம் அனைவரும் ஏதோ ஒரு வகையில் அன்பிற்காக ஏங்குபவர்கள்தான். ஒருவருக்கொருவர் அந்த அன்பின் அலையாக இருப்போம்.

மனம் என்பது ஒரு தோட்டம் போன்றது; அதில் எதை விதைக்கிறோமோ அதுவே விளையும். அன்பை விதைப்போம், அது காடாக வளர்ந்து நமக்கே நிழல் தரும். உங்கள் வாழ்வில் அன்பின் அலை எப்போதும் வீசிக்கொண்டே இருக்கட்டும். நீங்கள் நேசிக்கப்படுகிறீர்கள், நீங்கள் முக்கியமானவர் என்பதை ஒருபோதும் மறக்காதீர்கள்.