மனங்களின் சங்கமம்: தாம்பத்திய உறவில் புரிதலும் மனநலமும்

முன்னுரை

வாழ்க்கை என்பது ஒரு நீண்ட பயணம். அந்தப் பயணத்தில் நாம் தேர்ந்தெடுக்கும் துணை, நம்முடைய பாதையை மலர்வனமாகவும் மாற்ற முடியும் அல்லது முட்கள் நிறைந்த காடாகவும் மாற்ற முடியும். “தாம்பத்தியம்” என்ற சொல் வெறும் உடல்களின் சேர்க்கை மட்டுமல்ல; அது இரண்டு வெவ்வேறு உலகங்களின், இரண்டு வெவ்வேறு சிந்தனைகளின், இரண்டு வெவ்வேறு வளர்ப்பு முறைகளின் சங்கமம். ஒரு உளவியல் ஆலோசகராக நான் எனது இத்தனை ஆண்டுகால அனுபவத்தில் கண்ட உண்மை என்னவென்றால், பெரும்பாலான தம்பதியினர் ஒருவருக்கொருவர் அன்பாக இருக்கவே விரும்புகிறார்கள். ஆனால், அந்த அன்பை எப்படி வெளிப்படுத்துவது, கருத்து வேறுபாடுகளை எப்படி கையாள்வது என்பதில் தான் தடுமாறுகிறார்கள்.

இன்றைய வேகமான உலகில், நாம் இயந்திரங்களுடன் பேசப் பழகிவிட்டோம். ஆனால், அருகில் இருக்கும் மனிதனின் மௌனத்தை வாசிக்கத் தவறிவிடுகிறோம். இந்தத் தம்பதியர் உறவு என்பது ஒரு செடியைப் போன்றது. அதற்குத் தினமும் நீர் ஊற்றி, சூரிய ஒளி காட்டி பராமரிக்க வேண்டும். ஒருநாள் கவனிக்கத் தவறினாலும் அது வாடிவிடக்கூடும். இந்த விரிவான கட்டுரையில், தாம்பத்திய உறவின் உளவியல் பின்னணி, அதில் ஏற்படும் சிக்கல்கள் மற்றும் அந்தச் சிக்கல்களைக் கடந்து ஒரு அழகான, ஆரோக்கியமான இல்லறத்தை எப்படி அமைப்பது என்பதைப் பற்றி நாம் ஒரு ஆலோசகராகவும், நண்பராகவும் விரிவாகக் காண்போம்.

உறவின் அடித்தளம்: உளவியல் ரீதியான பார்வை

ஒரு உறவு ஏன் சில நேரங்களில் கசக்கிறது? ஏன் சில நேரங்களில் இனிக்கிறது? இதற்குப் பின்னால் ஆழமான உளவியல் காரணங்கள் உள்ளன. நாம் ஒவ்வொருவரும் ஒரு குறிப்பிட்ட “ஒட்டுதல் பாணி” (Attachment Style) கொண்டவர்கள். நாம் குழந்தையாக இருந்தபோது நம் பெற்றோர் நம்மை எப்படிக் கவனித்துக் கொண்டார்கள் என்பதைப் பொறுத்தே நம்முடைய இந்தத் தன்மை அமைகிறது.

சிலர் “பாதுகாப்பான ஒட்டுதல்” (Secure Attachment) கொண்டிருப்பார்கள். அவர்கள் உறவில் நம்பிக்கையுடனும், சுதந்திரமாகவும் இருப்பார்கள். ஆனால், சிலர் “பதற்றமான ஒட்டுதல்” (Anxious Attachment) கொண்டிருப்பார்கள். அவர்கள் தங்கள் துணை தங்களை விட்டுப் போய்விடுவாரோ என்ற பயத்திலேயே எப்போதும் இருப்பார்கள். இன்னும் சிலர் “தவிர்க்கும் ஒட்டுதல்” (Avoidant Attachment) கொண்டிருப்பார்கள். இவர்கள் உணர்வுபூர்வமாக நெருங்கி வருவதைத் தவிர்ப்பார்கள். உங்கள் துணையின் இந்த உளவியல் பின்னணியைப் புரிந்து கொள்வதுதான் ஒரு ஆரோக்கியமான உறவின் முதல் படி.

எதிர்பார்ப்புகளும் எதார்த்தங்களும்

திருமணத்திற்கு முன்பு நாம் ஒரு கற்பனை உலகில் வாழ்கிறோம். சினிமாக்களும், நாவல்களும் காட்டும் காதல் வேறு, எதார்த்தமான வாழ்க்கை வேறு. “என் துணை நான் சொல்லாமலேயே எல்லாவற்றையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்” என்ற எதிர்பார்ப்புதான் பல விரிசல்களுக்குக் காரணமாகிறது. உளவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், உங்கள் துணை ஒரு மனநல நிபுணர் (Mind reader) அல்ல. உங்கள் தேவைகளை, ஆசைகளை, வருத்தங்களை நீங்கள் வாய் திறந்து பேசினால் மட்டுமே அவர்களுக்குத் தெரியும்.

தொடர்பு கொள்ளுதல்: வார்த்தைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட கலை

தாம்பத்தியத்தில் “பேச்சு” என்பது வெறும் தகவல்களைப் பரிமாறிக் கொள்வதல்ல. அது உணர்வுகளைப் பகிர்ந்து கொள்வது. பல தம்பதியினர் என்னிடம் வரும்போது சொல்லும் முதல் புகார், “அவர்/அவள் நான் சொல்வதைக் கேட்பதே இல்லை” என்பதுதான். இங்கே “கேட்பது” (Hearing) வேறு, “கவனிப்பது” (Listening) வேறு.

ஜான் காட்மேன் (John Gottman) என்ற புகழ்பெற்ற உறவுநிலை ஆராய்ச்சியாளர், ஒரு உறவின் வெற்றியைத் தீர்மானிப்பது அவர்கள் எப்படிச் சண்டையிடுகிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்துதான் என்கிறார். ஆமாம், சண்டையே போடாத தம்பதிகள் ஆரோக்கியமானவர்கள் என்று சொல்ல முடியாது. மாறாக, சண்டையிடும்போது ஒருவரை ஒருவர் காயப்படுத்தாமல், அந்தப் பிரச்சினையை எப்படி அணுகுகிறார்கள் என்பதே முக்கியம்.

நான்கு ஆபத்தான குணங்கள் (The Four Horsemen)

உளவியலில் ஒரு உறவை அழிக்கும் நான்கு முக்கிய குணங்களை ‘நான்கு குதிரை வீரர்கள்’ என்று அழைப்பார்கள்:

1. விமர்சனம் (Criticism): துணையின் செயலைச் சொல்லாமல், அவருடைய சுபாவத்தையே குறை கூறுவது. “நீ எப்பவுமே இப்படித்தான், உனக்கு பொறுப்பே இல்லை” என்று சொல்வது.
2. ஏளனம் (Contempt): துணையைத் தாழ்வாக நடத்துவது, கிண்டல் செய்வது. இது உறவுக்கு விஷம் போன்றது.
3. தற்காப்பு (Defensiveness): தவறு செய்தாலும் அதை ஒப்புக்கொள்ளாமல் சாக்குப்போக்கு சொல்வது.
4. மௌனச் சுவர் (Stonewalling): பேசாமல் தவிர்ப்பது, அறையை விட்டு வெளியேறுவது. இது துணையை மிகுந்த மன உளைச்சலுக்கு உள்ளாக்கும்.

இந்த நான்கு குணங்களில் ஏதேனும் உங்கள் உறவில் இருக்கிறதா என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். இருந்தால், அதை மாற்ற வேண்டிய தருணம் இது.

நடைமுறை உதாரணம்: ரவி மற்றும் பிரியாவின் கதை

(பெயர்கள் மாற்றப்பட்டுள்ளன)

ரவி ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர், பிரியா ஒரு வங்கி அதிகாரி. இருவருக்கும் திருமணமாகி ஐந்து ஆண்டுகள் ஆகின்றன. அவர்கள் என்னிடம் வந்தபோது, அவர்களுக்குள் எந்தப் பெரிய சண்டையும் இல்லை, ஆனால் ஒருவிதமான அந்நியப்படுதல் இருந்தது. “நாங்கள் ஒரே வீட்டில் வசிக்கிறோம், ஆனால் வெவ்வேறு கிரகங்களில் இருப்பது போல் உணர்கிறோம்” என்றார் பிரியா.

ஆராய்ந்து பார்த்தபோது, ரவி வேலை முடிந்து வந்ததும் அலைபேசியில் மூழ்கிவிடுவார். பிரியா நாள் முழுவதும் நடந்தவற்றைச் சொல்ல வரும்போது, ரவி “ம்… சரி…” என்று இயந்திரத்தனமாகப் பதிலளிப்பார். இங்கே ரவிக்குத் தேவை ஓய்வு, பிரியாவுக்குத் தேவை அங்கீகாரம். இருவருமே தங்கள் தேவையைச் சரியாக வெளிப்படுத்தவில்லை. ரவிக்குத் தன் வேலையின் அழுத்தம் காரணமாகத் தனிமை தேவைப்பட்டது, ஆனால் அதை அவர் பிரியாவிடம் மென்மையாகச் சொல்லவில்லை. பிரியாவுக்குத் தன் கணவனின் ஆதரவு தேவைப்பட்டது, அதை அவர் கோபமாக வெளிப்படுத்தினார்.

அவர்களுக்கு நான் கொடுத்த பயிற்சி “15 நிமிட டிஜிட்டல் இல்லாத நேரம்”. இருவரும் வீட்டிற்கு வந்ததும் அலைபேசியை ஓரமாக வைத்துவிட்டு, ஒருவருக்கொருவர் கண்களைப் பார்த்து 15 நிமிடங்கள் பேச வேண்டும். அது அன்றாட வேலைகளைப் பற்றி இருக்கக் கூடாது, ஒருவருடைய மனநிலை மற்றும் உணர்வுகளைப் பற்றியதாக இருக்க வேண்டும். மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு, அவர்கள் முகத்தில் ஒரு புத்துணர்ச்சியைக் கண்டேன். புரிதல் என்பது பெரிய விஷயங்களில் இல்லை, இதுபோன்ற சிறிய மாற்றங்களில் தான் இருக்கிறது.

உணர்ச்சிபூர்வமான நெருக்கம் (Emotional Intimacy)

தாம்பத்திய உறவில் உடல் ரீதியான நெருக்கத்தை விட உணர்ச்சிபூர்வமான நெருக்கம் மிக முக்கியமானது. ஒரு பெண் தன் கணவனிடம் பாதுகாப்பையும், புரிதலையும் எதிர்பார்க்கிறாள். ஒரு ஆண் தன் மனைவியிடம் மரியாதையையும், பாராட்டையும் எதிர்பார்க்கிறான். இந்த அடிப்படைத் தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படாதபோதுதான், வெளிநபர்களின் ஈர்ப்பு அல்லது தேவையற்ற பழக்கவழக்கங்கள் உறவுக்குள் நுழைகின்றன.

பாராட்டும் பண்பு

நாம் நம் துணையை ஒரு கட்டத்திற்குப் பிறகு “Take it for granted” என எளிதாக எடுத்துக்கொள்கிறோம். அவர் செய்யும் கடமைகளை நாம் பாராட்டுவதில்லை. “இன்று சமையல் நன்றாக இருக்கிறது”, “இந்த உடை உனக்கு அழகாக இருக்கிறது”, “நீ குழந்தைகளை நன்றாகக் கவனித்துக் கொள்கிறாய்” போன்ற சிறிய பாராட்டுகள் ஒரு பெரிய மாயாஜாலத்தைச் செய்யும். மனநல ரீதியாக, பாராட்டு என்பது மூளையில் ‘டோபமைன்’ (Dopamine) என்ற மகிழ்ச்சி ஹார்மோனைச் சுரக்கச் செய்கிறது. இது பிணைப்பை வலுவாக்குகிறது.

மன அழுத்தமும் தாம்பத்தியமும்

இன்றைய காலகட்டத்தில் வேலைப்பளு, பொருளாதார நெருக்கடி போன்றவை தம்பதியினருக்கு இடையே பெரும் அழுத்தத்தை உண்டாக்குகின்றன. வெளியே ஏற்படும் கோபத்தை வீட்டிற்கு வந்து துணையிடம் காட்டுவது பலரது வழக்கமாக இருக்கிறது. இதை “Displacement” என்ற உளவியல் சொல்லால் அழைப்போம். உங்கள் துணை உங்கள் எதிரி அல்ல, அவர் உங்கள் அணியில் இருப்பவர் (Teammate) என்பதை எப்போதும் நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

மன அழுத்தம் அதிகமாகும்போது, அது தாம்பத்திய உறவின் மீது ஆர்வத்தைக் குறைக்கும். இது தம்பதியினருக்கு இடையே தேவையற்ற சந்தேகங்களையும், மனக்கசப்புகளையும் உருவாக்கும். எனவே, மன அழுத்தத்தை மேலாண்மை செய்வது ஒரு தனிமனிதப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல, அது ஒரு குடும்பப் பிரச்சினை.

நடைமுறைப் பயிற்சிகள் மற்றும் தீர்வுகள்

ஒரு ஆலோசகராக, உங்கள் உறவை மேம்படுத்தச் சில எளிய ஆனால் வலிமையான பயிற்சிகளை நான் பரிந்துரைக்கிறேன்:

1. ‘ஐ’ (I) ஸ்டேட்மெண்ட் பயன்படுத்துங்கள்

சண்டையின் போது “நீ ஏன் இப்படிச் செய்தாய்?” என்று துணையை நோக்கி விரல் நீட்டுவதை விட, “நீ இப்படிச் செய்தபோது நான் வருத்தமாக உணர்ந்தேன்” என்று உங்கள் உணர்வைச் சொல்லுங்கள். “நீ” என்று தொடங்கினால் அது குற்றச்சாட்டாகத் தெரியும், “நான்” என்று தொடங்கினால் அது உங்கள் உணர்வின் வெளிப்பாடாக இருக்கும்.

2. அன்பு மொழிகள் (Love Languages)

ஒவ்வொருவருக்கும் அன்பை வெளிப்படுத்த ஒரு மொழி இருக்கும். கேரி சாப்மேன் (Gary Chapman) இதைப் ஐந்து வகையாகப் பிரிக்கிறார்:

• வார்த்தைகளால் பாராட்டுவது.
• உதவிகள் செய்வது.
• பரிசுகள் வழங்குவது.
• நேரத்தைச் செலவிடுவது (Quality Time).
• தொடுதல் (Physical Touch).

உங்கள் துணையின் அன்பு மொழி எது என்று கண்டறியுங்கள். அவருக்கு நேரத்தைச் செலவிடுவது பிடிக்கும் என்றால், நீங்கள் எவ்வளவு விலை உயர்ந்த பரிசு வாங்கிக் கொடுத்தாலும் அவர் திருப்தி அடைய மாட்டார்.

3. மன்னிக்கும் குணம்

மனிதர்கள் தவறு செய்வது இயல்பு. கடந்த கால கசப்புகளைச் சுமந்து கொண்டு வருவது, ஓடும் ரயிலில் கல்லைச் சுமப்பதற்குச் சமம். மன்னிப்பு என்பது மற்றவர்களுக்காகச் செய்வது மட்டுமல்ல, உங்கள் மன அமைதிக்காகச் செய்வது. ஆனால், மன்னிப்பு என்பது மீண்டும் மீண்டும் தவறு செய்வதற்கான அனுமதி அல்ல என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

எப்போது ஒரு நிபுணரின் ஆலோசனையை நாட வேண்டும்?

பலர் விவாகரத்து வரை சென்ற பிறகுதான் ஆலோசகரை நாடுகிறார்கள். அது தவறு. ஒரு சிறிய விரிசல் ஏற்படும்போதே அதைச் சரி செய்வது எளிது. கீழ்க்கண்ட சூழ்நிலைகளில் நீங்கள் ஒரு மனநல ஆலோசகரை அணுகுவது நல்லது:

• ஒரே விஷயத்திற்காகத் திரும்ப் திரும்பச் சண்டையிடுதல் மற்றும் அதற்குத் தீர்வு காண முடியாமை.
• பேசுவதையே நிறுத்திவிடுதல் அல்லது ஒருவருக்கொருவர் அந்நியமாக உணர்தல்.
• துரோகம் (Infidelity) அல்லது நம்பிக்கையற்ற தன்மை ஏற்படும்போது.
• உடல் ரீதியான அல்லது மன ரீதியான வன்முறை இருக்கும்போது.
• தாம்பத்திய உறவில் நீண்ட காலமாக ஈடுபாடு இல்லாமை.

குறிப்பு: மனநல ஆலோசனை என்பது ஏதோ பெரிய மனநோய் இருப்பவர்களுக்கானது அல்ல. அது உங்கள் உறவைச் செப்பனிட உதவும் ஒரு கருவி மட்டுமே.

குழந்தைகளும் தாம்பத்திய உறவும்

குழந்தைகள் பிறந்த பிறகு பல தம்பதியினர் தங்கள் கணவன்-மனைவி என்ற அடையாளத்தை மறந்துவிட்டு, அப்பா-அம்மா என்ற அடையாளத்திற்குள் மட்டுமே சுருங்கி விடுகிறார்கள். இது தவறு. உங்கள் இருவருக்கும் இடையிலான உறவு ஆரோக்கியமாக இருந்தால் மட்டுமே, குழந்தைகளால் ஆரோக்கியமான சூழலில் வளர முடியும். குழந்தைகளுக்கு நீங்கள் கொடுக்கும் மிகப்பெரிய பரிசு, நீங்கள் ஒருவரை ஒருவர் நேசிப்பதைப் பார்ப்பதுதான்.

முடிவுரை

தாம்பத்தியம் என்பது ஒரு முடிவற்ற பயணம். இதில் மேடுபள்ளங்கள் இருக்கத்தான் செய்யும். ஆனால், ஒருவருக்கொருவர் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு நடந்தால், எந்தப் பள்ளத்தையும் கடந்துவிடலாம். அன்பு என்பது ஒரு உணர்வு மட்டுமல்ல, அது ஒரு செயல்பாடு. நாம் ஒவ்வொரு நாளும் நம் துணையை நேசிக்கத் தீர்மானிக்க வேண்டும்.

உறவில் மிக முக்கியமான விஷயம் “பொறுமை”. உங்கள் துணை உங்களைப் போலவே சிந்திக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்காதீர்கள். வேற்றுமையில் ஒற்றுமை காண்பதுதான் தாம்பத்தியத்தின் அழகு. ஒருவரையொருவர் மாற்ற முயற்சிப்பதை விட, ஒருவரையொருவர் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள். மனம் விட்டுப் பேசுங்கள், மனதாரப் பாராட்டுங்கள், சிறு தவறுகளை மன்னியுங்கள்.

இந்தக் கட்டுரையை வாசித்து முடிக்கும்போது, உங்கள் துணையிடம் சென்று, “உன் அன்பு எனக்கு முக்கியம்” என்று ஒரு வார்த்தை சொல்லுங்கள் அல்லது ஒரு புன்னகையைப் பரிமாறிக் கொள்ளுங்கள். அந்த ஒரு சிறிய நொடி, உங்கள் உறவின் புதிய தொடக்கமாக அமையட்டும். மனங்களின் சங்கமம் இனிமையாகட்டும்!