நிழலாய் தொடரும் நினைவுகள்: கடந்த காலத்தின் பிடியில் இருந்து விடுபடுவது எப்படி?

முன்னுரை

அன்பு நண்பர்களே, ஒரு நிமிடம் உங்கள் கண்களை மூடி யோசித்துப் பாருங்கள். ஒரு பிரகாசமான வெயில் நாளில் நீங்கள் நடந்து செல்லும்போது, உங்கள் காலடியில் ஒரு கருப்பு உருவம் உங்களைத் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும். நீங்கள் ஓடினால் அதுவும் ஓடும், நீங்கள் நின்றால் அதுவும் நிற்கும். அதுதான் உங்கள் நிழல். அந்த நிழலைப் பார்த்து நாம் பயப்படுவதில்லை, ஏனென்றால் அது ஒளியினால் உருவானது என்று நமக்குத் தெரியும். ஆனால், நம் மனதிற்குள்ளும் ஒரு நிழல் இருக்கிறது. அது கடந்த காலத்தின் கசப்பான அனுபவங்கள், ஆறாத வடுக்கள், நாம் மறக்க நினைத்தும் நம்மைத் துரத்தும் நினைவுகள் என பல வடிவங்களில் நம்மைத் தொடர்கிறது.

ஒரு மனநல ஆலோசகராக, எனது அறைக்கு வரும் பல மனிதர்களிடம் நான் காண்பது இந்த ‘நிழலை’ தான். “சார், எனக்கு இப்போது எல்லாமே நன்றாகத்தான் இருக்கிறது. நல்ல வேலை, அன்பான குடும்பம், வசதியான வாழ்க்கை… ஆனால் ஏதோ ஒன்று என்னை உள்ளுக்குள் அரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. திடீரென்று ஒரு பயம் வருகிறது, காரணமே இல்லாமல் கோபம் வருகிறது, அல்லது பழைய நினைவுகள் வந்து என்னைத் தூங்க விடாமல் செய்கிறது” என்று அவர்கள் சொல்லும்போது, அந்த நிழலின் வலி எனக்குப் புரிகிறது. இந்த கட்டுரையில், நம்மை நிழலாய் தொடரும் அந்த மனப் போராட்டங்களைப் பற்றியும், அதிலிருந்து நாம் எப்படி மெல்ல மெல்ல மீண்டு வரலாம் என்பதைப் பற்றியும் ஒரு நண்பனைப் போல நாம் உரையாடப் போகிறோம்.

நிழல் என்பது என்ன? உளவியல் பார்வை

உளவியல் ரீதியாக, நாம் ‘நிழல்’ (The Shadow) என்று அழைப்பது, நம்முடைய நனவு மனதிற்குத் (Conscious mind) தெரியாமல், ஆழமான அடிமனதில் (Subconscious mind) புதைந்து கிடக்கும் உணர்வுகளைத் தான். சுவிஸ் நாட்டின் புகழ்பெற்ற உளவியல் நிபுணர் கார்ல் யுங் (Carl Jung) இதைப் பற்றி விரிவாகப் பேசியுள்ளார். நாம் சிறு வயதிலிருந்தே சமூகத்திற்காகவோ, பெற்றோருக்காகவோ அல்லது மற்றவர்களின் அங்கீகாரத்திற்காகவோ நம்மிடம் இருக்கும் சில குணங்களை அல்லது உணர்வுகளை அடக்கி வைக்கிறோம். கோபம், பொறாமை, பயம், அல்லது சில கசப்பான நினைவுகளை நாம் ஒரு பெட்டிக்குள் போட்டுப் பூட்டி விடுகிறோம். ஆனால், அந்தப் பெட்டி எப்போதும் பூட்டியே இருப்பதில்லை. நாம் பலவீனமாக இருக்கும் போதோ அல்லது ஏதேனும் ஒரு சூழல் அந்த பழைய நினைவைத் தூண்டும் போதோ, அந்தப் பெட்டி திறந்து கொண்டு அந்த ‘நிழல்’ வெளியே வருகிறது.

இது ஏதோ ஒரு சிலருக்கு மட்டும் நடக்கும் விஷயம் அல்ல. நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் ஒரு நிழல் இருக்கிறது. அது நம்மை பயமுறுத்துவதற்காக அல்ல, மாறாக “என்னை கவனி, என்னை குணப்படுத்து” என்று நம்மிடம் கெஞ்சுவதற்காகவே அது மீண்டும் மீண்டும் வருகிறது. இதை நாம் புரிந்து கொள்ளாதவரை, அந்த நிழல் நம்மைத் துரத்திக் கொண்டே தான் இருக்கும்.

உள் குழந்தை (The Inner Child) – அந்த நிழலின் பிறப்பிடம்

நாம் இன்று பெரியவர்களாக இருக்கலாம், அலுவலகத்தில் நூறு பேரை வழிநடத்தும் மேலாளராக இருக்கலாம் அல்லது ஒரு குடும்பத்தை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பான நபராக இருக்கலாம். ஆனால், நமக்குள்ளே ஒரு சிறு குழந்தையோ அல்லது சிறுமியோ இப்போதும் இருக்கிறார்கள். உளவியலில் இதை ‘Inner Child’ என்று அழைக்கிறோம்.

ஒரு உதாரணத்தைப் பார்ப்போம்: ரவி (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் உயரிய பதவியில் இருக்கிறார். அவருக்கு எல்லாமே சரியாகப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், அவருடைய மேலதிகாரி (Boss) அவரிடம் ஒரு சிறிய தவறைச் சுட்டிக்காட்டினால் கூட, ரவிக்கு உடல் நடுங்கத் தொடங்கும், கண்கள் கலங்கும். அவருக்குத் தெரியும் அது ஒரு சிறிய தவறுதான் என்று, ஆனால் அவரால் அந்தப் பயத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

இதன் பின்னணியை நாங்கள் ஆராய்ந்தபோது, ரவியின் சிறுவயதில் அவரது தந்தை மிகவும் கண்டிப்பானவராக இருந்துள்ளார். சின்னத் தவறு செய்தாலும் கடுமையாகத் தண்டிப்பார். அன்று அந்தச் சிறுவன் ரவி அனுபவித்த அதே பயம், இன்று 40 வயதான ரவிக்குள்ளும் இருக்கிறது. அந்தச் சிறுவன் இன்னும் குணமடையவில்லை. மேலதிகாரி பேசும் போது, ரவிக்குத் தெரிவது மேலதிகாரி அல்ல, மாறாக அந்த பயமுறுத்தும் தந்தை தான். இதுதான் ‘நிழலாய் தொடரும்’ கடந்த காலம்.

ஏன் கடந்த காலம் நம்மை விடுவதில்லை? – அறிவியல் பின்னணி

மனம் என்பது வெறும் உணர்வுகளின் குவியல் மட்டுமல்ல, அது மூளையோடு (Brain) நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டது. நம் மூளையில் அமிக்டலா (Amygdala) என்ற ஒரு பகுதி உள்ளது. இதுதான் நம்முடைய உணர்ச்சிகளைக் கையாளும் ‘காவலாளி’. நமக்கு ஒரு ஆபத்து வரும்போது ‘போராடு அல்லது ஓடிவிடு’ (Fight or Flight) என்ற கட்டளையை இதுதான் பிறப்பிக்கிறது.

நாம் ஒரு அதிர்ச்சியான (Trauma) சம்பவத்தை எதிர்கொள்ளும்போது, நம் மூளை அதை ஒரு சாதாரண நினைவாக சேமிப்பதில்லை. மாறாக, அதை ஒரு ‘அவசரக்கால எச்சரிக்கை’யாக சேமித்து வைத்துக் கொள்கிறது. வருடங்கள் பல கடந்தாலும், அந்த பழைய சம்பவத்தோடு தொடர்புடைய ஒரு வாசனையோ, ஒரு சத்தமோ அல்லது ஒரு மனிதரின் முக ஜாடையோ கண்ணில் பட்டால், உடனே அமிக்டலா செயல்படத் தொடங்கிவிடும். “ஆபத்து! ஆபத்து!” என்று அது கூச்சலிடும். அப்போதுதான் நமக்கு படபடப்பு, வியர்த்தல், பயம் போன்றவை ஏற்படுகின்றன.

நமது ஹிப்போகாம்பஸ் (Hippocampus) என்ற பகுதி அந்த நினைவுக்கு ஒரு ‘தேதி’ குறிக்கத் தவறிவிடுகிறது. அதனால் தான் பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு நடந்த ஒரு கசப்பான விஷயம், இப்போதும் நம் மனதிற்குள் ‘இன்று நடப்பது போலவே’ பசுமையாக இருக்கிறது. அந்த நிழல் இன்றும் உயிருடன் இருப்பதற்குக் காரணம் நமது மூளையின் இந்த பாதுகாப்பு பொறிமுறைதான்.

நிழலை எதிர்கொள்ளும் வழிமுறைகள்: நாம் செய்ய வேண்டியவை

கடந்த காலத்தின் நிழலில் இருந்து விடுபடுவது என்பது அந்த நினைவுகளை அழிப்பது அல்ல (ஏனெனில் அது சாத்தியமற்றது). மாறாக, அந்த நினைவுகள் நம்மைப் பாதிக்காதவாறு நம்மை நாமே பலப்படுத்திக் கொள்வதுதான். அதற்கான சில நடைமுறைப் பயிற்சிகளைப் பார்ப்போம்.

1. அங்கீகரித்தல் (Acceptance)

முதலில், உங்களுக்குள் ஒரு வலி இருக்கிறது என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். “நான் ஏன் இப்படி இருக்கிறேன்? நான் ஒரு கோழை” என்று உங்களை நீங்களே விமர்சிப்பதை நிறுத்துங்கள். உங்கள் நிழலை நீங்கள் வெறுக்கத் தொடங்கினால், அது இன்னும் கருமையாக வளரும். அதற்குப் பதிலாக, “ஆமாம், எனக்கு ஒரு கசப்பான கடந்த காலம் இருக்கிறது. அதன் பாதிப்பு இப்போதும் எனக்குள் இருக்கிறது. அது பரவாயில்லை” என்று சொல்லப் பழகுங்கள். எதிரியை நண்பனாக மாற்றும் முதல் படி இதுதான்.

2. உணர்வுகளுக்குப் பெயரிடுதல் (Naming the Emotion)

உங்களுக்குள் ஒரு பயமோ அல்லது கோபமோ வரும்போது, “எனக்கு ஒரு மாதிரி இருக்கிறது” என்று பொதுவாகச் சொல்லாமல், “இப்போது நான் பழைய நினைவுகளால் பயப்படுகிறேன்” அல்லது “இப்போது எனக்கு நிராகரிக்கப்பட்ட உணர்வு (Feeling rejected) ஏற்படுகிறது” என்று சரியாகப் பெயரிடுங்கள். “Name it to Tame it” என்பது உளவியலில் ஒரு பிரபலமான வாக்கியம். ஒரு உணர்வுக்கு நீங்கள் பெயரிடும்போது, உங்கள் மூளையின் தர்க்கரீதியான பகுதி (Prefrontal Cortex) செயல்படத் தொடங்கும், இது அமிக்டலாவின் வேகத்தைக் குறைக்கும்.

3. உள் குழந்தையுடன் உரையாடுதல் (Reparenting)

முன்பு நாம் பார்த்த ரவியின் உதாரணத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். ரவி இப்போது என்ன செய்ய வேண்டும்? பயம் வரும்போது அவர் தன் கண்களை மூடி, அந்தச் சின்ன ரவியைக் கற்பனை செய்து பார்க்க வேண்டும். அந்தச் சிறுவனிடம் ரவி பேச வேண்டும்: “பயப்படாதே ரவி, இப்போது உன்னைப் பாதுகாக்க நான் இருக்கிறேன். அன்று அப்பா கத்தியது உன் தப்பு இல்லை. நீ இப்போது பாதுகாப்பாக இருக்கிறாய்.”

இது ஆரம்பத்தில் கொஞ்சம் விசித்திரமாகத் தோன்றலாம். ஆனால், நமக்கு நாமே ஒரு தாயாகவும் தந்தையாகவும் மாறி, நம்முடைய பழைய காயங்களுக்கு மருந்து போடும் இந்த ‘Reparenting’ முறை மிகவும் சக்தி வாய்ந்தது. அந்தச் சிறு வயதில் உங்களுக்குக் கிடைக்காத அன்பையும், பாதுகாப்பையும் இப்போது நீங்களே உங்களுக்குக் கொடுத்துக் கொள்ள முடியும்.

4. உணர்வுப் பதிவுகளை எழுதுதல் (Journaling)

மனதில் இருக்கும் பாரத்தை இறக்கி வைக்க காகிதத்தை விடச் சிறந்த இடம் எதுவுமில்லை. உங்கள் மனதில் ஓடும் எண்ணங்களை அப்படியே எழுதுங்கள். எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல், உங்கள் கோபம், ஆதங்கம், அழுகை என அனைத்தையும் எழுத்தில் வடியுங்கள். நீங்கள் எழுத எழுத, அந்த நினைவுகள் உங்கள் மனதிலிருந்து வெளியேறி காகிதத்திற்குச் செல்வதை நீங்கள் உணர முடியும். இது ஒரு வகையான மனத்தூய்மை (Catharsis) ஆகும்.

மீராவின் கதை: சுய-வெறுப்பிலிருந்து சுய-அன்பிற்கு

மீரா (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) என்ற ஒரு இளம்பெண் என்னிடம் ஆலோசனைக்கு வந்தார். அவர் மிகவும் அழகானவர், திறமையானவர். ஆனால், அவர் எப்போதும் தன்னைத் தானே தாழ்த்திப் பேசிக்கொள்வார். யாரிடமாவது பழகினால், அவர்கள் தன்னை விட்டுப் போய்விடுவார்கள் என்ற பயத்திலேயே அவர்களைத் தள்ளி வைப்பார். “சார், நான் யாருடைய அன்புக்கும் தகுதியானவள் இல்லை என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது” என்று அவர் அழுதார்.

அவருடைய கடந்த காலத்தைத் தோண்டியபோது, பள்ளிப் பருவத்தில் அவர் சந்தித்த கேலிகளும், உருவக் கேலியும் (Body shaming) அவரை ஆழமாகப் பாதித்திருந்தது தெரியவந்தது. அந்த நிழல் அவரைத் துரத்திக் கொண்டே இருந்தது. நாங்கள் செய்த முதல் வேலை, மீரா கண்ணாடியைப் பார்த்துத் தன்னைப் பாராட்டும் பயிற்சியைத் தொடங்கியதுதான்.

“உன்னைக் காயப்படுத்தியவர்கள் சொன்னது உன் மதிப்பல்ல, அது அவர்களின் அறியாமை” என்பதை மீரா உணரத் தொடங்கினார். மெல்ல மெல்ல அவர் அந்த நிழலிலிருந்து வெளியே வந்தார். இன்று அவர் ஒரு வெற்றிகரமான தொழில்முனைவோராகவும், மகிழ்ச்சியான மனிதராகவும் இருக்கிறார். மீராவால் முடிந்தது என்றால், உங்களாலும் நிச்சயம் முடியும்.

நிழலிலிருந்து ஒளியை நோக்கி: சில எளிய பயிற்சிகள்

அன்றாட வாழ்வில் நீங்கள் சில எளிய பயிற்சிகளைச் செய்வதன் மூலம் உங்கள் மனநிலையைச் சீராக வைத்திருக்க முடியும்:

• தரைத்தொடர்பு பயிற்சி (Grounding Technique): பழைய நினைவுகள் உங்களை வாட்டும்போது, தற்போதைய நிமிடம் (Present moment) உங்களை அழைத்து வர ‘5-4-3-2-1’ முறையைப் பின்பற்றுங்கள்.
  • நீங்கள் பார்க்கும் 5 பொருள்கள்
  • நீங்கள் உணரக்கூடிய 4 தொடு உணர்வுகள்
  • உங்களுக்குக் கேட்கும் 3 சத்தங்கள்
  • உங்களால் நுகர முடிந்த 2 வாசனைகள்
  • உங்களால் உணர முடிந்த 1 சுவை

  இவை உங்கள் மூளையைத் தற்காலத்திற்கு இழுத்து வரும்.

• மூச்சுப் பயிற்சி: பயம் வரும்போது நம் மூச்சுத் திணறும். அப்போது 4 நொடிகள் மூச்சை உள்ளிழுத்து, 4 நொடிகள் நிறுத்தி, 4 நொடிகள் மெதுவாக வெளியே விடுங்கள். இது உங்கள் நரம்பு மண்டலத்தை அமைதிப்படுத்தும்.
• மன்னிப்பு (Forgiveness): மன்னிப்பு என்பது மற்றவர்களுக்காகச் செய்வது அல்ல, உங்களுக்காகச் செய்வது. உங்களைக் காயப்படுத்தியவர்களை நீங்கள் மன்னிக்கவில்லை என்றால், நீங்கள் இன்னும் அவர்களுடன் ஒரு சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள் என்று அர்த்தம். அந்தச் சங்கிலியை உடைக்க மன்னிப்பு அவசியம்.

எப்போது தொழில்முறை ஆலோசனையை நாட வேண்டும்?

நாம் மேலே சொன்ன பயிற்சிகள் அனைத்தும் ஒரு வழிகாட்டுதல் மட்டுமே. ஆனால் சில நேரங்களில், அந்த நிழல் மிகவும் அடர்த்தியாகவும், உங்களால் கையாள முடியாத அளவிலும் இருக்கலாம். கீழ்க்கண்ட அறிகுறிகள் இருந்தால், தயங்காமல் ஒரு மனநல ஆலோசகரையோ (Psychologist) அல்லது மனநல மருத்துவரையோ (Psychiatrist) அணுகுங்கள்:

1. உங்கள் கடந்த கால நினைவுகள் உங்கள் அன்றாட வேலைகளைப் பாதித்தால்.
2. தொடர்ச்சியான தூக்கமின்மை அல்லது பயங்கரமான கனவுகள் வந்தால்.
3. தற்கொலை எண்ணங்கள் அல்லது சுய-காயப்படுத்தும் எண்ணங்கள் ஏற்பட்டால்.
4. எப்போதும் ஒருவிதமான சோகத்திலேயே (Depression) மூழ்கி இருந்தால்.
5. மது அல்லது போதைப்பொருட்களுக்கு அடிமையாகி அந்த நினைவுகளை மறக்க முயன்றால்.

நினைவில் கொள்ளுங்கள்: மனநல ஆலோசனை பெறுவது பலவீனம் அல்ல, அது உங்களை நீங்களே நேசிப்பதன் அடையாளம். ஒரு உடைந்த எலும்பைச் சரி செய்ய மருத்துவரிடம் செல்வது போலத்தான், ஒரு காயப்பட்ட மனதைச் சரி செய்ய ஆலோசகரிடம் செல்வதும்.

முடிவுரை

அன்பு நண்பர்களே, நம்முடைய கடந்த காலம் என்பது நாம் அமர்ந்து பயணம் செய்த ஒரு வாகனம் போன்றது. அது நம்மை இந்த இடம் வரை கொண்டு வந்து சேர்த்திருக்கிறது. ஆனால், அந்த வாகனத்திலேயே நாம் எப்போதும் அமர்ந்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அதிலிருந்து இறங்கி, புதிய பாதையில் நடக்க வேண்டிய நேரம் இது.

நிழல் எப்போதும் வெளிச்சம் இருக்கும் இடத்தில் தான் இருக்கும். உங்கள் வாழ்க்கையில் அந்த நிழல் தெரிகிறது என்றால், எங்கோ ஒரு பக்கம் ஒளி இருக்கிறது என்றுதான் அர்த்தம். அந்த ஒளியை நோக்கித் திரும்புங்கள். உங்கள் கடந்த காலம் உங்களை உருவாக்கியிருக்கலாம், ஆனால் அதுவே உங்கள் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்க அனுமதிக்காதீர்கள்.

நீங்கள் அழகானவர், நீங்கள் வலிமையானவர், நீங்கள் அன்பிற்குத் தகுதியானவர். அந்த நிழல் உங்களைத் தொடரலாம், ஆனால் அது உங்களை ஆள முடியாது. உங்கள் கைகளைப் பற்றிக் கொள்ளவும், உங்களுக்கு வழிகாட்டவும் எங்களைப் போன்ற ஆலோசகர்கள் எப்போதும் காத்திருக்கிறோம். மெல்ல ஒரு அடி எடுத்து வையுங்கள், வெளிச்சம் உங்கள் முகத்தில் படட்டும்.

வாழ்க்கை என்பது ஒரு பயணம். அதில் நிழல்களும் இருக்கும், நிஜங்களும் இருக்கும். நாம் நிஜங்களை நேசிக்கக் கற்றுக்கொள்வோம்!