திரைமறைவுத் திரைகள்: மனதின் ஆழத்தில் நாம் அறியாத ரகசியங்கள்

முன்னுரை

வணக்கம். ஒரு ஆலோசகராக, பல ஆண்டுகாலமாக ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களின் இதயத் துடிப்புகளையும், அவர்களின் மௌனமான அழுகைகளையும், வெளி உலகுக்குத் தெரியாத அவர்களின் போராட்டங்களையும் மிக நெருக்கத்திலிருந்து கவனித்து வருகிறேன். நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் ஒரு உலகம் இருக்கிறது. அது நாம் வெளியில் காட்டும் உலகத்திலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது. நாம் ஒரு அழகான நாடக மேடையில் நடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று வைத்துக் கொள்வோம்; அந்த மேடையின் ஒளிவெள்ளத்தில் நாம் காட்டும் சிரிப்பும், கம்பீரமும் ஒரு பக்கம் இருக்க, அந்தத் திரைமறைவில் (Backstage) ஏகப்பட்ட குழப்பங்களும், சிதறிக் கிடக்கும் உணர்ச்சிகளும், பழைய காயங்களும் ஒளிந்து கிடக்கின்றன. இந்தப் பதிவில், நாம் அந்தத் திரைமறைவு உலகத்தைப் பற்றித்தான் பேசப் போகிறோம். இது ஏதோ ஒரு மருத்துவக் கட்டுரை அல்ல; இது எனக்கும் உங்களுக்குமான ஒரு ஆத்மார்த்தமான உரையாடல். வாருங்கள், நம் மனதின் ஆழமான அடுக்குகளுக்குள் ஒரு பயணத்தைத் தொடங்குவோம்.

முகமூடிகளுக்குப் பின்னால் நாம் யார்?

சமூகத்தில் வாழும் நாம் அனைவருமே ஏதோ ஒரு வகையில் ஒரு முகமூடியை அணிந்துதான் இருக்கிறோம். அலுவலகத்தில் ஒரு பொறுப்பான மேலாளராக, வீட்டில் ஒரு கனிவான பெற்றோராக, நண்பர்களிடையே ஒரு கலகலப்பான மனிதராக நாம் நம்மை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறோம். இதைப் உளவியலில் ‘Persona’ என்று அழைப்போம். ஆனால், இந்தப் பொதுப் பிம்பத்திற்குப் பின்னால் ஒரு ‘நிழல் மனிதன்’ (Shadow Self) ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறான். நாம் யாரிடமும் சொல்லத் தயங்கும் ஆசைகள், தோல்விகள் குறித்த பயம், கடந்த காலத்தின் கசப்பான நினைவுகள் என அனைத்தும் அந்தத் திரைமறைவில்தான் இருக்கின்றன.

ஏன் நாம் இதை மறைக்கிறோம்? சமூகம் நம்மைப் பற்றி என்ன நினைக்குமோ என்ற அச்சம் தான் இதற்கு முதன்மையான காரணம். “பலவீனமானவனாகத் தெரிந்துவிடக் கூடாது” என்ற பிடிவாதம் நம்மை ஒரு செயற்கையான வட்டத்திற்குள் சிறை வைக்கிறது. ஆனால், ஒன்றை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்: நமது பலவீனங்களை ஏற்றுக் கொள்வதில்தான் உண்மையான பலம் இருக்கிறது. அந்தத் திரைமறைவில் இருக்கும் உண்மைகளை நாம் அங்கீகரிக்காத வரை, நமக்குள் ஒரு நிம்மதியற்ற உணர்வு இருந்து கொண்டே இருக்கும்.

உளவியல் பின்னணி: ஏன் மனம் சில விஷயங்களை ஒளித்து வைக்கிறது?

நமது மூளை ஒரு அற்புதமான பாதுகாப்பு இயந்திரம். ஒரு கசப்பான அனுபவம் ஏற்படும்போது, அதைத் தாங்கிக் கொள்ளும் சக்தி அந்தத் தருணத்தில் நமக்கு இல்லாமல் இருக்கலாம். அப்போது நமது ஆழ்மனம் (Subconscious mind) அந்த நினைவை ஒரு பெட்டிக்குள் போட்டுப் பூட்டி, திரைமறைவிற்குத் தள்ளிவிடும். இதை உளவியலில் ‘Repression’ அல்லது ‘அழுத்தம்’ என்று கூறுகிறோம்.

அறிவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், நமது மூளையில் உள்ள ‘அமிக்டலா’ (Amygdala) பகுதி உணர்ச்சிகளைக் கையாள்கிறது. ஒரு அதிர்ச்சிகரமான சம்பவம் நடக்கும்போது, அது ‘ஹிப்போகாம்பஸ்’ (Hippocampus) எனப்படும் நினைவகப் பகுதியில் சரியாகப் பதிவு செய்யப்படாமல், ஒரு உணர்ச்சிப்பூர்வமான தழும்பாக மாறிவிடுகிறது. இது காலப்போக்கில் மறைந்துவிட்டதாக நாம் நினைக்கலாம், ஆனால் அது நம்முடைய அன்றாட முடிவுகளையும், உறவுகளையும் திரைமறைவில் இருந்து கொண்டு கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும். உதாரணமாக, சிறு வயதில் ஒரு நபர் அனுபவித்த புறக்கணிப்பு, அவர் வளர்ந்து பெரியவரான பின்பும், மற்றவர்கள் தன்னை விட்டுப் போய்விடுவார்களோ என்ற ‘Insecurity’ உணர்வை அவருக்குள் ஏற்படுத்திக் கொண்டே இருக்கும்.

நிழல் மனிதனும் (Shadow Self) அதன் தாக்கமும்

புகழ்பெற்ற உளவியலாளர் கார்ல் யுங் (Carl Jung) இதைப் பற்றி மிக அழகாக விளக்குகிறார். நாம் எதையெல்லாம் நம்மிடம் பிடிக்கவில்லை என்று கருதி ஒதுக்கித் தள்ளுகிறோமோ, அவை அனைத்தும் நம்முடைய ‘நிழலாக’ மாறுகின்றன. நாம் அந்த நிழலை எவ்வளவு தூரம் துரத்துகிறோமோ, அவ்வளவு தூரம் அது நம்மைப் பின்தொடரும். நாம் கோபத்தை அடக்கப் பழகினால், அது ஒரு கட்டத்தில் எரிமலையாக வெடிக்கும். நாம் வருத்தத்தை மறைக்கப் பழகினால், அது தீராத உடல்நலக் கோளாறுகளாக (Psychosomatic symptoms) வெளிப்படும். எனவே, திரைமறைவில் இருப்பவற்றை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வருவது ஒரு சிகிச்சையல்ல, அது ஒரு விடுதலை.

நடைமுறை உதாரணம்: அனிதாவின் கதை

அனிதா (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் உயர் பதவியில் இருப்பவர். எப்போதும் புன்னகை மாறாத முகம், நேர்த்தியான உடை, மற்றவர்களுக்கு உதவும் குணம் என அவர் ஒரு ‘Perfect’ பெண்ணாகவே பார்க்கப்பட்டார். ஆனால், அவருக்கு அடிக்கடி கடுமையான தலைவலியும், இரவில் தூக்கமின்மையும் ஏற்பட்டது. பல மருத்துவர்களைப் பார்த்தும் உடல்ரீதியாக எந்தக் குறையும் இல்லை என்று சொல்லிவிட்டார்கள்.

இறுதியாக அவர் என்னிடம் ஆலோசனைக்கு வந்தபோதுதான், அந்தத் திரைமறைவு உண்மைகள் மெல்ல வெளிவந்தன. அனிதா தனது சிறு வயதிலிருந்தே “நீ எதிலுமே முதலிடம் வர வேண்டும், அப்போதுதான் உனக்கு மரியாதை” என்ற அழுத்தத்திலேயே வளர்ந்தவர். தோல்வி என்பது ஒரு பாவம் என்று அவர் நம்ப வைக்கப்பட்டார். இதனால், தனக்குள் இருக்கும் சோர்வையும், இயலாமையையும் அவர் யாரிடமும் காட்டிக் கொள்ளாமல் மனதிற்குள்ளேயே பூட்டி வைத்திருந்தார். அந்தத் ‘திரைமறைவுப் பாரம்’ தான் அவருக்குத் தலைவலியாக உருவெடுத்தது.

நாங்கள் ஆலோசனையின் மூலம், அவர் தனது பலவீனங்களைச் சாதாரணமாகப் பார்க்கப் பழகினோம். “தோல்வி அடைந்தாலும் நான் நேசிக்கப்படுவேன்” என்ற உண்மையை அவர் உணரத் தொடங்கியவுடன், அந்தத் தலைவலி மாயமாய் மறைந்தது. இதுதான் மனதின் வலிமை. திரைமறைவில் ஒளிந்திருக்கும் உண்மைகளை நாம் அங்கீகரிக்கும் போது, உடல் தானாகவே குணமடையத் தொடங்குகிறது.

டிஜிட்டல் யுகத்தின் புதிய திரைகள்

இன்றைய காலகட்டத்தில், திரைமறைவு என்பது இன்னும் சிக்கலானதாகிவிட்டது. சமூக வலைதளங்கள் நமக்கொரு டிஜிட்டல் முகமூடியை வழங்கியுள்ளன. இன்ஸ்டாகிராமிலும், ஃபேஸ்புக்கிலும் நாம் பகிரும் புகைப்படங்கள் நம் வாழ்வின் 5 சதவீத மகிழ்ச்சியை மட்டுமே காட்டுகின்றன. மீதமுள்ள 95 சதவீத போராட்டங்கள் அந்தத் திரைக்குப் பின்னால் தான் இருக்கின்றன.

மற்றவர்களின் ‘Highlight Reels’-ஐப் பார்த்துவிட்டு, நமது நிஜ வாழ்க்கையோடு ஒப்பிடுவதுதான் இன்றைய பல மன அழுத்தங்களுக்குக் காரணமாக இருக்கிறது. “அவர்கள் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள், நான் மட்டும் ஏன் இப்படி இருக்கிறேன்?” என்ற கேள்வி நமக்குள் எழும்போது, நாம் நம்முடைய திரைமறைவு உலகத்தை இன்னும் ஆழமாக வெறுக்கத் தொடங்குகிறோம். ஒவ்வொரு அழகான புகைப்படத்திற்குப் பின்னாலும் ஒரு சாதாரண மனிதப் போராட்டம் இருக்கிறது என்பதை நாம் உணர வேண்டும். திரையில் தெரிவது நிஜமல்ல, திரைக்குப் பின்னால் இருப்பதே நிஜம்.

திரைமறைவில் இருந்து வெளிவருவது எப்படி? நடைமுறைப் பயிற்சிகள்

நமது மனதின் ஆழத்தில் இருக்கும் அந்தத் திரைமறைவு உலகத்தைச் சீர் செய்ய சில எளிய பயிற்சிகளை நாம் அன்றாட வாழ்வில் கடைப்பிடிக்கலாம். இவை உடனடியாக மாற்றத்தைத் தராவிட்டாலும், மெல்ல மெல்ல ஒரு பெரிய அமைதியைத் தரும்.

1. சுய-உரையாடல் (Journaling)

தினமும் இரவு உறங்கச் செல்வதற்கு முன், அன்று உங்களை பாதித்த விஷயங்களை ஒரு நோட்டில் எழுதுங்கள். இது மற்றவர்களுக்குக் காட்டுவதற்காக அல்ல, உங்களுக்காக மட்டுமே. “இன்று எனக்குக் கோபம் வந்தது, ஏன் வந்தது? யாரிடம் வந்த கோபத்தை யாரிடம் காட்டினேன்?” என்று நேர்மையாக எழுதுங்கள். உங்கள் உணர்ச்சிகளை ஒரு காகிதத்தில் இறக்கி வைக்கும்போது, மனதின் பாரம் குறையும். உங்கள் திரைமறைவு உண்மைகள் காகிதத்தில் வரும்போது, அவற்றின் வீரியம் குறையும்.

2. உணர்வுகளுக்குப் பெயரிடுதல் (Naming the Emotion)

மனம் பாரமாக இருக்கும்போது, “எனக்கு ஏதோ செய்கிறது” என்று பொதுவாகச் சொல்லாமல், அந்த உணர்வுக்கு ஒரு பெயரிடுங்கள். “இப்போது நான் பொறாமைப்படுகிறேன்”, “இப்போது நான் பாதுகாப்பற்ற உணர்வில் இருக்கிறேன்”, “இப்போது நான் ஏமாற்றத்தை உணர்கிறேன்” என்று சொல்லப் பழகுங்கள். நாம் ஒரு உணர்வை அடையாளம் காணும்போதே, அதன் பிடியிலிருந்து பாதி விடுபட்டு விடுகிறோம்.

3. மௌனப் பயிற்சி (The Power of Silence)

ஒரு நாளைக்குக் குறைந்தது பத்து நிமிடங்கள் எந்த மின்னணு சாதனங்களும் இன்றித் தனியாக அமருங்கள். அப்போது உங்கள் மனதின் ஆழத்திலிருந்து பல எண்ணங்கள் மேலெழுந்து வரும். பயப்படாதீர்கள். அவற்றை ஒரு மேகத்தைப் போல வேடிக்கை மட்டும் பாருங்கள். அந்த எண்ணங்களை அடக்க முயலாதீர்கள். திரைமறைவில் என்ன இருக்கிறது என்பதைப் பார்ப்பதற்கான ஒரு ஜன்னல் தான் இந்த மௌனம்.

4. ‘ஏன்’ என்ற கேள்வி (The Root Cause)

யாராவது உங்களை விமர்சிக்கும்போது நீங்கள் அளவுக்கு அதிகமாகக் கோபப்படுகிறீர்கள் என்றால், அந்தத் தருணத்தில் நில்லுங்கள். “இந்த விமர்சனம் ஏன் என்னை இவ்வளவு பாதிக்கிறது? எனக்குள் இருக்கும் எந்தக் காயம் இப்போது வலிக்கிறது?” என்று கேளுங்கள். பெரும்பாலும் நமது தற்போதைய கோபத்திற்குப் பின்னால் ஒரு பழைய திரைமறைவுக் காயம் இருக்கும். அதைத் தொட்டுணரும்போது கோபம் தானாகத் தணியும்.

கார்த்திக்கின் மாற்றம்: ஒரு சிறு உதாரணம்

கார்த்திக் ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர். அவருக்குத் தன் மனைவியுடன் அடிக்கடி சண்டை வரும். மனைவி ஏதேனும் ஒரு சின்ன உதவி கேட்டால் கூட, கார்த்திக் ஆத்திரப்படுவார். “என்னை எல்லோரும் வேலைக்காரன் போல நடத்துகிறீர்கள்” என்பது அவர் புகாராக இருக்கும்.

ஆலோசனையின் போது, கார்த்திக் தனது சிறு வயதில் தனது தந்தை தாயை நடத்திய விதத்தைப் பற்றிப் பேசினார். அவர் தந்தை மிகவும் ஆதிக்க குணம் கொண்டவர். கார்த்திக் சிறுவனாக இருந்தபோது, தன் தாய்க்கு உதவ முடியவில்லையே என்ற குற்ற உணர்வு அவருக்குள் இருந்தது. இப்போது அவர் மனைவி உதவி கேட்கும்போது, அந்தப் பழைய குற்ற உணர்வு திரைமறைவிலிருந்து எட்டிப் பார்த்து, அவரைத் தற்காத்துக் கொள்ளச் சொல்கிறது. “நான் பலவீனமானவன் அல்ல” என்று நிரூபிக்க அவர் கோபத்தைப் பயன்படுத்தினார். இதை அவர் உணர்ந்த பிறகு, அவர் தன் மனைவியிடம் மனம் விட்டுப் பேசினார். இன்று அவர்களின் உறவு மிகவும் ஆரோக்கியமாக இருக்கிறது. உங்கள் திரைமறைவை நீங்கள் புரிந்து கொண்டால், உங்கள் உறவுகள் மேம்படும்.

எப்போது நிபுணத்துவ உதவியை நாட வேண்டும்?

சில நேரங்களில், திரைமறைவில் இருக்கும் பாரம் நம்மால் தாங்க முடியாத அளவிற்குப் பெரியதாக இருக்கலாம். அப்போது ஒரு மனநல ஆலோசகரின் உதவியைப் பெறுவதில் எந்தத் தப்பும் இல்லை. பின்வரும் அறிகுறிகள் இருந்தால் தயங்காமல் உதவி கேளுங்கள்:

• காரணமில்லாத நீண்ட காலச் சோகம் அல்லது மனச்சோர்வு.
• தொடர்ச்சியான தூக்கமின்மை அல்லது அதிகப்படியான தூக்கம்.
• உறவுகளிலும் வேலையிலும் கவனம் செலுத்த முடியாத நிலை.
• தற்கொலை எண்ணங்கள் அல்லது வாழ்க்கையின் மீது வெறுப்பு.
• அளவுக்கு அதிகமான பயம் அல்லது பதற்றம் (Anxiety).

ஒரு ஆலோசகர் என்பவர் உங்கள் மனதின் திரைமறைவு உலகத்திற்குள் உங்களுடன் ஒரு டார்ச் லைட் எடுத்துக் கொண்டு வரும் ஒரு வழித்துணை மட்டுமே. அவர் உங்களைக் கண்டு தீர்ப்பு வழங்க (Judge) மாட்டார்; மாறாக, உங்களை நீங்களே புரிந்து கொள்ள உதவுவார்.

முடிவுரை: திரைகளைக் கடந்து…

அன்பானவர்களே, நாம் யாருமே குறைகளற்றவர்கள் அல்ல. திரைமறைவில் தூசியும் தும்புமாக ஏதோ சில விஷயங்கள் இருப்பது மிகவும் இயல்பானது. ஒரு வீட்டைப் பூட்டி வைத்தால் எப்படித் தூசு சேருமோ, அதுபோலத்தான் நம் மனமும். அவ்வப்போது அந்தத் திரைகளை விலக்கி, காற்றோட்டமும் வெளிச்சமும் பாயச் செய்ய வேண்டும்.

உங்களை நீங்களே முழுமையாக நேசிக்கத் தொடங்குங்கள். உங்கள் வெற்றிகளைப் போலவே உங்கள் தோல்விகளையும், உங்கள் புன்னகையைப் போலவே உங்கள் கண்ணீரையும் கொண்டாடுங்கள். நீங்கள் மற்றவர்களுக்குத் தெரியாமல் மறைத்து வைத்திருக்கும் அந்த ‘நிழல் மனிதன்’ உண்மையில் அன்பிற்காக ஏங்கும் ஒரு குழந்தைதான். அவனைக் கட்டி அணைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

வாழ்க்கை என்பது ஒரு மேடை நாடகம் என்றால், அந்தத் திரைமறைவு என்பது நமது ஆன்மா இளைப்பாறும் இடம். அங்கே உண்மையாக இருங்கள். முகமூடிகளைக் கழற்றி வைத்துவிட்டு, ஒரு நிமிடம் ஆழமாக மூச்சை உள்ளிழுங்கள். இந்த உலகம் நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்களோ, அப்படியே உங்களை ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறது. முதலில் நீங்கள் உங்களை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். மனதின் திரைகள் விலகட்டும், மகிழ்ச்சியின் ஒளி பரவட்டும்.

நன்றி.