மனதின் மௌனம்: இரைச்சல்களுக்கு நடுவே ஓர் அமைதிப் பயணம்

முன்னுரை

வணக்கம். ஒரு மனநல ஆலோசகராக, பல ஆண்டுகாலப் பயணத்தில் நான் சந்தித்த மனிதர்கள், அவர்களின் கதைகள், மற்றும் அவர்கள் சுமந்து வந்த உணர்வுகளின் பாரம் என அனைத்தையும் தொகுத்துப் பார்க்கும்போது, ஒரு விஷயம் மட்டும் மிகத் தெளிவாகத் தெரிகிறது. நாம் அனைவரும் ஏதோ ஒரு தேடலில் இருக்கிறோம். அந்தத் தேடல் பணத்தைச் சார்ந்ததாகவோ, புகழைச் சார்ந்ததாகவோ இருக்கலாம்; ஆனால் அதன் ஆழத்தில் நாம் தேடுவது ‘மன அமைதி’ என்னும் அந்த ஒரு புள்ளியைத்தான். இன்றைய நவீன உலகம் நம்மை ஓயாமல் ஓடச் சொல்கிறது. காலையில் எழுந்தவுடன் கைபேசியில் தொடங்கும் இரைச்சல், இரவு உறங்கும் வரை நம்மைத் துரத்துகிறது. இந்த இரைச்சல்களுக்கு இடையே, மனதின் மௌனம் என்பது ஒரு தொலைந்து போன கலை போல ஆகிவிட்டது.

இந்தக் கட்டுரையில், நாம் நமது மனதின் ஆழத்திற்குள் ஒரு சிறு பயணம் மேற்கொள்ளப் போகிறோம். மௌனம் என்பது வெறும் பேச்சற்ற நிலை மட்டுமல்ல, அது ஒரு மாபெரும் சக்தி. அது நம்மை நமக்கே அறிமுகப்படுத்தும் ஒரு கண்ணாடி. நாம் ஏன் இவ்வளவு பதற்றமாக இருக்கிறோம்? நமது எண்ணங்கள் ஏன் நம்மைத் தூங்க விடுவதில்லை? இந்த இரைச்சல்களைக் கடந்து, நமக்குள் இருக்கும் அந்த அமைதியான மௌனத்தை எப்படி மீட்டெடுப்பது? வாருங்கள், இதைப் பற்றி ஒரு நண்பராக, ஒரு வழிகாட்டியாக உங்களோடு உரையாடுகிறேன்.

மனதின் இரைச்சல்: ஏன் இந்த ஓயாத எண்ணங்கள்?

நமது மனம் ஒரு விசித்திரமான இயந்திரம். சராசரியாக ஒரு மனிதனுக்கு ஒரு நாளைக்கு 60,000 முதல் 80,000 எண்ணங்கள் வரை தோன்றுவதாக உளவியல் ஆய்வுகள் சொல்கின்றன. இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், இந்த எண்ணங்களில் 90 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானவை முந்தைய நாள் நாம் சிந்தித்த அதே எண்ணங்களின் மறுசுழற்சிதான். நாம் பெரும்பாலும் கடந்த காலத்தின் கசப்புகளிலோ அல்லது எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கவலைகளிலோதான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். நிகழ்காலம் என்பது நமக்குப் பிடிபடாத ஒரு கானல் நீராகவே இருக்கிறது.

அறிவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், நமது மூளையில் உள்ள Default Mode Network (DMN) என்பது நாம் சும்மா இருக்கும்போது கூட மிகவும் சுறுசுறுப்பாக இயங்கும். நாம் எந்த வேலையும் செய்யாதபோது, இந்த அமைப்பு நம்மைப் பழைய நினைவுகளுக்கும், கற்பனையான பயங்களுக்கும் அழைத்துச் செல்லும். இதனால்தான், நாம் அமைதியாக அமர முயற்சிக்கும்போது, மனம் இன்னும் வேகமாக ஓடத் தொடங்குகிறது. இந்த நிலையைத்தான் நாம் ‘மனதின் இரைச்சல்’ என்கிறோம். இந்த இரைச்சல் அதிகமாகும்போது அது மன அழுத்தம் (Stress), பதற்றம் (Anxiety) மற்றும் தூக்கமின்மை போன்ற பிரச்சனைகளுக்குக் காரணமாகிறது.

அனிதாவின் கதை: ஓயாத ஒப்பீடுகளின் சுமை

எனது ஆலோசனை மையத்திற்கு வந்த அனிதா என்ற 28 வயது இளம் பெண்ணைப் பற்றி இங்கே குறிப்பிட விரும்புகிறேன். மென்பொருள் துறையில் கைநிறையச் சம்பளம், அன்பான குடும்பம் என எல்லாம் இருந்தும், அனிதாவால் ஒரு நிமிடம் கூட நிம்மதியாக இருக்க முடியவில்லை. “சார், என் தலைக்குள் யாரோ ஓயாமல் பேசிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். நான் போதுமானவள் இல்லையோ என்று தோன்றுகிறது. சமூக வலைதளங்களில் என் நண்பர்களின் வாழ்க்கையைப் பார்க்கும்போது, நான் மட்டும் ஏதோ ஒன்றைத் தவறவிடுகிறேன் என்ற பயம் (FOMO) என்னை வாட்டுகிறது,” என்று அவர் கண்ணீருடன் சொன்னார்.

அனிதாவின் பிரச்சனை பலருக்கும் பொதுவானது. நாம் நம்மைப் பிறரோடு ஒப்பிடும்போது, நமது மனதின் மௌனம் கலைந்து போகிறது. அனிதாவுக்குத் தேவைப்பட்டது மருந்து அல்ல; மாறாக, தனது மனதின் இரைச்சலைக் கவனிக்கும் பக்குவம். நாம் எப்போது வெளியுலகின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறோமோ, அப்போது நமது உள்மனம் பலவீனமடையத் தொடங்குகிறது. மௌனம் என்பது வெளியிலிருந்து வருவதல்ல, அது உள்ளிருந்து மலர வேண்டியது என்பதை அனிதா மெதுவாகப் புரிந்து கொண்டார்.

மௌனம்: ஒரு உளவியல் ஆயுதம்

உளவியலில், ‘மௌனம்’ என்பது ஒரு சிகிச்சையாகவே கருதப்படுகிறது. மௌனமாக இருத்தல் என்பது உணர்வுகளை அடக்கி வைப்பதல்ல. மாறாக, எழும் உணர்வுகளை எந்தவிதமான தீர்ப்பும் (Judgement) வழங்காமல் கவனிப்பதாகும். நாம் ஒரு கோபத்தையோ அல்லது வருத்தத்தையோ உணரும்போது, உடனடியாக அதற்கு எதிர்வினையாற்றத் துடிக்கிறோம். ஆனால், அந்த இடத்தில் ஒரு சிறு மௌனத்தை இடைவெளியாக வைத்தால், நமது மூளையில் உள்ள Prefrontal Cortex (சிந்திக்கும் பகுதி) செயல்படத் தொடங்கும். இது Amygdala (உணர்ச்சிகளைத் தூண்டும் பகுதி) ஏற்படுத்தும் உடனடி வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்தும்.

மௌனமாக இருக்கும்போது நமது நரம்பு மண்டலம் அமைதியடைகிறது. இது உடலில் உள்ள கார்டிசோல் (Cortisol) எனப்படும் மன அழுத்த ஹார்மோனின் அளவைக் குறைத்து, செரோடோனின் மற்றும் டோபமைன் போன்ற மகிழ்ச்சி தரும் ஹார்மோன்களைச் சுரக்கச் செய்கிறது. “பேசுவதைக் காட்டிலும், அமைதியாக இருப்பது சில நேரங்களில் அதிகச் செய்திகளைச் சொல்லும்” என்ற பழமொழி உளவியல் ரீதியாக மிகவும் உண்மை.

ரவியின் மௌனம்: அடக்கி வைக்கப்பட்ட உணர்வுகள்

மௌனத்தில் இரண்டு வகைகள் உண்டு. ஒன்று, அமைதியால் வரும் மௌனம்; மற்றொன்று, வலியால் வரும் மௌனம். ரவி என்ற 45 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு தந்தை என்னிடம் வந்தபோது, அவர் பல ஆண்டுகளாகத் தனது உணர்வுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளாமல் மௌனமாகவே இருந்து பழகியிருந்தார். “ஆண்கள் அழக்கூடாது, பலவீனத்தைக் காட்டக்கூடாது” என்ற சமூகக் கட்டமைப்பு அவரை ஒரு ‘ஊமை மௌனத்திற்குள்’ தள்ளியிருந்தது.

இது ஆரோக்கியமான மௌனம் அல்ல. இது ஒரு எரிமலை வெடிக்கக் காத்திருப்பதைப் போன்றது. ரவிக்கு அடிக்கடி உடல்நலக் கோளாறுகள், குறிப்பாகத் தீராத முதுகுவலி மற்றும் தலைவலி இருந்தது. மருத்துவப் பரிசோதனைகளில் அவருக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை. ஆனால், அவர் மனதிற்குள் புதைத்து வைத்திருந்த அந்த மௌனமான வலிதான் உடல் உபாதைகளாக (Somatization) வெளிப்பட்டது. உணர்வுகளைப் பேச வேண்டிய இடத்தில் பேசிவிட வேண்டும், உணர வேண்டிய இடத்தில் உணர வேண்டும். ஆரோக்கியமான மௌனம் என்பது தெளிவான மனதின் அடையாளம்; அடக்கப்பட்ட மௌனம் என்பது நோயின் தொடக்கம்.

அமைதியை நோக்கிய எளிய பயிற்சிகள்

மனதின் மௌனத்தை மீட்டெடுப்பது என்பது ஒரே நாளில் நடந்துவிடும் மந்திரமல்ல. இது ஒரு பயணம். இதற்குச் சில எளிய ஆனால் வலிமையான பயிற்சிகளை நாம் அன்றாட வாழ்வில் கடைப்பிடிக்கலாம். ஒரு ஆலோசகராக நான் பரிந்துரைக்கும் சில வழிகள் இதோ:

1. கவனிக்கப் பழகுதல் (The Art of Observing)

ஒரு நாளைக்குக் குறைந்தது பத்து நிமிடங்கள் எதையும் செய்யாமல் அமைதியாக அமருங்கள். கண்களை மூடிக்கொண்டு உங்கள் சுவாசத்தைக் கவனியுங்கள். எண்ணங்கள் வரும், போகும். அவற்றைத் தடுக்க முயலாதீர்கள். ஒரு நதிக்கரையில் அமர்ந்து ஓடும் நீரைக் கவனிப்பது போல, உங்கள் எண்ணங்களைக் கவனியுங்கள். “நான் இப்போது கவலையாக இருக்கிறேன்” என்று உங்களுக்குள்ளே சொல்லிக் கொள்ளுங்கள். அந்த உணர்வை ஏற்றுக்கொள்வதே அதை நீக்குவதற்கான முதல் படி.

2. 5-4-3-2-1 நுட்பம் (Grounding Technique)

மனம் இரைச்சலாக இருக்கும்போது, அதாவது மிக அதிகமான பதற்றத்தில் இருக்கும்போது, இந்த முறையைப் பயன்படுத்தலாம். உங்கள் புலன்களை நிகழ்காலத்திற்குக் கொண்டு வர இது உதவும்:

• நீங்கள் பார்க்கும் ஐந்து பொருட்கள்.
• நீங்கள் தொடக்கூடிய நான்கு உணர்வுகள் (உதாரணமாக, உங்கள் ஆடை அல்லது நாற்காலி).
• உங்களால் கேட்க முடிகின்ற மூன்று சத்தங்கள்.
• உங்களால் நுகர முடிகின்ற இரண்டு வாசனை.
• உங்களால் சுவைக்க முடிகின்ற ஒன்று (அல்லது உங்களுக்குப் பிடித்த ஒரு சுவையின் நினைவு).

இது உங்கள் மூளையைத் தேவையற்ற கற்பனைப் பயங்களிலிருந்து விடுவித்து, ‘இங்கே, இப்போது’ (Here and Now) என்ற நிலைக்குக் கொண்டு வரும்.

3. டிஜிட்டல் மௌனம் (Digital Detox)

நமது மனதின் இரைச்சலுக்கு முக்கியக் காரணம் நமது அலைபேசிகள். தூங்குவதற்கு ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்னும், எழுந்த பிறகு ஒரு மணி நேரமும் அலைபேசியைத் தொடாதீர்கள். அந்த நேரத்தை உங்களோடு செலவிடுங்கள். ஒரு புத்தகத்தை வாசிக்கலாம் அல்லது ஜன்னல் வழியாக வானத்தைப் பார்க்கலாம். இந்த ‘டிஜிட்டல் மௌனம்’ உங்கள் மூளைக்குத் தேவையான ஓய்வைத் தரும்.

4. எழுத்துப் பயிற்சி (Journaling)

மனதிற்குள் இருக்கும் குழப்பங்களை ஒரு தாளில் எழுதுங்கள். எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல், உங்கள் மனதில் தோன்றுவதை அப்படியே எழுதுங்கள். எண்ணங்கள் எழுத்துக்களாக மாறும்போது, அவற்றின் வீரியம் குறையும். உங்கள் மனதிற்குள் இருக்கும் பாரம் குறைவதை நீங்கள் உணர முடியும்.

மன்னிப்பும் விடுதலையும்: மனதின் பாரத்தைக் குறைத்தல்

பல நேரங்களில் நமது மனதின் மௌனத்தைக் கெடுப்பது கடந்த காலத்தின் கசப்பான நினைவுகள்தான். யாரோ ஒருவன் நமக்குச் செய்த துரோகம் அல்லது நாம் செய்த ஒரு தவறு நம்மைத் துரத்திக்கொண்டே இருக்கும். “அன்று நான் ஏன் அப்படிச் செய்தேன்?” அல்லது “அவர் எப்படி எனக்கு இப்படிச் செய்யலாம்?” என்ற கேள்விகள் மனதிற்குள் ஓயாமல் ஒலிக்கும்.

இங்கே நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது மன்னிப்பு என்பது மற்றவர்களுக்காகச் செய்வது அல்ல; அது நமக்காகச் செய்வது. ஒருவரை மன்னிக்காதபோது, நாம் அந்தப் பழைய வலியின் சங்கிலியால் அவரோடு பிணைக்கப்பட்டு இருக்கிறோம். அந்தச் சங்கிலியை உடைக்கும்போதுதான் மனதிற்கு உண்மையான மௌனம் கிடைக்கிறது. மன்னிப்பு என்பது மறப்பதல்ல, மாறாக அந்த நினைவிலிருந்து வலியை அகற்றுவது.

எப்போது தொழில்முறை ஆலோசனையை (Professional Help) நாட வேண்டும்?

சுய முயற்சிகள் மற்றும் பயிற்சிகள் சில நேரங்களில் போதுமானதாக இல்லாமல் போகலாம். அது போன்ற தருணங்களில் ஒரு மனநல ஆலோசகரை அணுகுவது மிகச் சிறந்த முடிவு. பின்வரும் அறிகுறிகள் இருந்தால் தயங்காமல் உதவி தேடுங்கள்:

• தொடர்ச்சியான தூக்கமின்மை அல்லது அளவுக்கு அதிகமான தூக்கம்.
• அன்றாட வேலைகளில் ஆர்வம் குறைதல் மற்றும் எதிலும் ஈடுபாடற்ற நிலை.
• காரணமற்ற அழுகை அல்லது அதீத கோபம்.
• தற்கொலை எண்ணங்கள் அல்லது வாழ்க்கையே முடிந்துவிட்டது போன்ற உணர்வு.
• உடல் ரீதியான காரணங்கள் இன்றி ஏற்படும் தீராத வலிகள் மற்றும் சோர்வு.

மனநல ஆலோசகரிடம் செல்வது பலவீனத்தின் அடையாளம் அல்ல; அது உங்கள் ஆரோக்கியத்தின் மீது நீங்கள் காட்டும் அக்கறையின் அடையாளம். ஒரு உடைந்த எலும்பைச் சரிசெய்ய எப்படி மருத்துவரிடம் செல்கிறோமோ, அப்படியே காயப்பட்ட மனதைச் சரிசெய்யவும் நிபுணத்துவ உதவி அவசியம்.

முடிவுரை: மௌனம் ஒரு வரம்

மனதின் மௌனம் என்பது ஏதோ இமயமலைக்குச் சென்றால் மட்டுமே கிடைக்கும் ஒன்றல்ல. அது நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கும் ஒரு அமைதியான ஏரி. வெளியுலகக் கற்கள் அந்த ஏரியில் அலைகளை உருவாக்கலாம், ஆனால் அந்த ஏரியின் ஆழம் எப்போதும் அமைதியாகவே இருக்கிறது. நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் அந்த ஆழத்தை நோக்கிப் பயணம் செய்வதுதான்.

வாழ்வில் சவால்கள் வரும், போகும். இன்பமும் துன்பமும் ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள் போன்றவை. ஆனால், உங்கள் மனதிற்குள் நீங்கள் ஒரு மௌனமான அறையை உருவாக்கி வைத்திருந்தால், வெளி உலகப் புயல்கள் உங்களை அதிகம் பாதிக்காது. நமது மனம் ஒரு தோட்டம் போன்றது. அதில் அமைதி எனும் விதையை விதைத்து, மௌனம் எனும் நீரால் நனைத்தால், மகிழ்ச்சி எனும் மலர்கள் தானாகவே பூக்கும்.

அன்பு நண்பர்களே, இன்று ஒரு நிமிடம் கண்களை மூடி உங்களுக்கு நீங்களே சொல்லிக் கொள்ளுங்கள்: “நான் பாதுகாப்பாக இருக்கிறேன். என் மனம் அமைதியாக இருக்கிறது. இந்த மௌனம் எனக்கு வலிமை தருகிறது.” உங்கள் மனதின் மௌனம் உங்களை வழிநடத்தட்டும். அமைதியான, அழகான வாழ்வு உங்கள் வசமாகட்டும்.