இலையுதிர் காலத்திலும் வசந்தத்தை: மனதின் ஆழத்தில் ஒரு தேடல்

முன்னுரை

வாழ்க்கை என்பது ஒரு நீண்ட பயணம். இந்தப் பயணத்தில் நாம் எப்போதும் ஒரே மாதிரியான பாதையில் நடப்பதில்லை. சில நேரங்களில் பூத்துக்குலுங்கும் நந்தவனங்களைக் கடப்போம், சில நேரங்களில் வறண்ட பாலைவனங்களைக் கடப்போம். இயற்கையில் எப்படிப் பருவங்கள் மாறுகின்றனவோ, அப்படித்தான் நமது மனநிலையும் மாறுகிறது. வசந்த காலம் வரும்போது நாம் அனைவரும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறோம். ஆனால், இலைகள் உதிர்ந்து, மரங்கள் மொட்டையாகி, ஒருவித மந்தமான சூழல் நிலவும் இலையுதிர் காலம் வரும்போது, நம் மனமும் அதே சோர்வைத் தழுவிக் கொள்கிறது.

நமது வாழ்க்கையில் இழப்புகள், தோல்விகள், தனிமை அல்லது ஒருவிதமான காரணமில்லாத சோர்வு ஏற்படும்போது, நாம் ‘மனதின் இலையுதிர் காலத்தில்’ இருப்பதாக உணரக்கூடும். ஆனால், ஒரு உளவியலாளராக நான் உங்களுக்குச் சொல்ல விரும்புவது என்னவென்றால், இலையுதிர் காலம் என்பது முடிவல்ல; அது ஒரு மறுபிறப்பிற்கான தயாரிப்பு. உதிர்ந்து போகும் ஒவ்வொரு இலையும், அடுத்த வசந்தத்தில் துளிர்க்கப்போகும் புதிய தளிர்களுக்கு இடமளிக்கிறது. இந்த நீண்ட கட்டுரையில், நம் மனதின் சோர்வுகளை எப்படிக் கையாள்வது, இலையுதிர் காலத்தைப் போன்ற கடினமான சூழல்களிலும் நம்முள் ஒரு வசந்தத்தை எப்படி உருவாக்குவது என்பதைப் பற்றி நாம் விரிவாகவும், ஆழமாகவும் உரையாடப் போகிறோம்.

மனதின் பருவங்கள்: ஒரு உளவியல் பார்வை

மனித மனம் ஒரு சிக்கலான இயந்திரம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு அழகான உணர்ச்சிக் குவியல். உளவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், நமது உணர்ச்சிகள் ஒரு சுழற்சியைப் பின்பற்றுபவை. நாம் எப்போதும் உச்சகட்ட மகிழ்ச்சியில் (High) இருக்க முடியாது, அதேபோல எப்போதும் ஆழ்ந்த துக்கத்தில் (Low) இருக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. ஆனால், இன்றைய நவீன உலகம் நம்மை எப்போதும் ‘சுறுசுறுப்பாக’ இருக்கவும், எப்போதும் ‘வெற்றியாளராக’ காட்டிக்கொள்ளவும் வற்புறுத்துகிறது. இதுவே பல மனநலப் பிரச்சினைகளுக்குத் தொடக்கமாக அமைகிறது.

மன அழுத்தமும், சோர்வும் ஏற்படும்போது, நாம் நம்மையே குற்றவாளியாக உணரத் தொடங்குகிறோம். “ஏன் என்னால் மற்றவர்களைப் போல உற்சாகமாக இருக்க முடியவில்லை?” என்ற கேள்வி நம்மைத் துளைக்கிறது. இங்கேதான் நாம் ‘ஏற்றுக்கொள்ளுதல்’ (Acceptance) என்ற உளவியல் கருத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இலையுதிர் காலம் இயற்கையின் ஒரு அங்கம் என்பதை நாம் ஏற்றுக்கொள்வது போல, நம் மனதின் சோர்வையும் ஒரு காலக்கட்டமாக ஏற்றுக்கொள்வதுதான் மாற்றத்திற்கான முதல் படி.

அறிவியல் சொல்லும் ரகசியம்: மூளையும் உணர்ச்சிகளும்

நமது மனநிலை என்பது வெறும் எண்ணங்களால் ஆனது மட்டுமல்ல; அதற்குப் பின்னால் ஒரு பெரிய உயிர்வேதியியல் (Biochemical) உலகமே இருக்கிறது. நமது மூளையில் சுரக்கும் டோபமைன் (Dopamine), செரோடோனின் (Serotonin) மற்றும் ஆக்சிடோசின் (Oxytocin) போன்ற வேதிப்பொருட்கள் தான் நாம் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறோம் என்பதைத் தீர்மானிக்கின்றன. ஒருவருக்குத் தொடர்ந்து மன அழுத்தம் ஏற்படும்போது, ‘கார்டிசோல்’ (Cortisol) என்ற ஹார்மோன் அதிகமாகச் சுரக்கிறது. இது நம்மை எப்போதும் ஒருவிதப் பதற்றத்திலேயே வைத்திருக்கும்.

இலையுதிர் காலத்தின் மந்தமான வானிலை போல, நம் மூளையில் இந்த வேதிப்பொருட்களின் சமநிலை குறையும்போது, நாம் சோர்வை உணர்கிறோம். இதனை Seasonal Affective Disorder (SAD) என்று மருத்துவ ரீதியாக அழைப்பார்கள். சூரிய ஒளி குறைவாக இருக்கும் காலங்களில், நமது உடலின் உயிரியல் கடிகாரம் (Circadian Rhythm) மாறுபடுவதால் இது நிகழ்கிறது. இது ஒரு தற்காலிகமான நிலைதான் என்பதைப் புரிந்துகொள்வது, தேவையற்ற பயத்திலிருந்து நம்மை விடுவிக்கும்.

வாழ்க்கையின் நிஜங்கள்: கமலா அம்மாவின் கதை

நடைமுறை வாழ்க்கையில் இது எப்படி இருக்கும் என்பதை விளக்க, நான் சந்தித்த ஒரு நபரைப் பற்றிச் சொல்கிறேன். அவரது பெயரை ‘கமலா’ (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) என்று வைத்துக்கொள்வோம். 55 வயதான கமலா அம்மா, தனது பிள்ளைகள் வெளிநாட்டிற்குச் சென்ற பிறகு ஒருவிதமான ஆழ்ந்த தனிமையில் மூழ்கினார். “என் வாழ்க்கை ஒரு காய்ந்த மரம் போல ஆகிவிட்டது தம்பி. இனி இதில் எங்கே வசந்தம் வரப்போகிறது?” என்று என்னிடம் கேட்டார். அவர் அனுபவித்தது ‘Empty Nest Syndrome’ எனப்படும் ஒருவகை உளவியல் நிலை.

அவருக்கு நான் சொன்னது இதுதான்: “அம்மா, மரம் இலைகளை உதிர்ப்பது அது செத்துப்போவதற்கல்ல, தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்வதற்கு. இப்போது உங்களுக்குக் கிடைத்திருக்கும் இந்தத் தனிமை, உங்களை நீங்கள் மீண்டும் கண்டடைவதற்கான காலம்.” நாங்கள் மெல்ல மெல்ல அவரது ஆர்வங்களைக் கண்டறிந்தோம். பல ஆண்டுகளுக்கு முன் அவர் கைவிட்ட ஓவியக் கலையை மீண்டும் தொடங்கச் செய்தோம். சில மாதங்களில், அவரது பேச்சில் ஒரு புதிய தெம்பு தெரிந்தது. அவரது வாழ்வில் வசந்தம் என்பது பிள்ளைகளிடம் மட்டும் இல்லை, அவரது தூரிகையிலும் இருக்கிறது என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.

மனச்சோர்வின் இலைகளை அடையாளம் காண்பது எப்படி?

நமது மனதின் இலையுதிர் காலம் எப்போது தொடங்குகிறது என்பதை நாம் விழிப்புணர்வுடன் கவனிக்க வேண்டும். பின்வரும் அறிகுறிகள் தென்பட்டால், உங்கள் மனம் சோர்வடைந்து கொண்டிருக்கிறது என்று அர்த்தம்:

• முன்பு ஆர்வமாகச் செய்த விஷயங்களில் இப்போது ஈடுபாடு குறைதல்.
• அதிகப்படியான உறக்கம் அல்லது உறக்கமின்மை.
• காரணமில்லாத உடல் சோர்வு மற்றும் தலைவலி.
• மற்றவர்களிடமிருந்து விலகித் தனிமையில் இருக்க விரும்புவது.
• எதிர்காலத்தைப் பற்றிய அதீத கவலை அல்லது நம்பிக்கையற்ற தன்மை.

இந்த அறிகுறிகள் இரண்டு வாரங்களுக்கு மேல் நீடித்தால், அது சாதாரண சோர்வு அல்ல; அது உங்கள் மனம் உங்களிடம் கேட்கும் ‘உதவி’ (Help call). இதுபோன்ற நேரங்களில் சுயமாகப் போராடுவதை விட, ஒரு ஆலோசகரை அணுகுவது சிறந்தது. மனநல ஆலோசனை பெறுவது என்பது பலவீனம் அல்ல; அது உங்களை நீங்கள் நேசிப்பதன் அடையாளம்.

வசந்தத்தை மீட்கும் நடைமுறைப் பயிற்சிகள்

இலையுதிர் காலத்திலும் நம் மனதிற்குள் வசந்தத்தை உருவாக்க முடியும். அதற்குத் தேவை சில எளிய, ஆனால் ஆழமான மாற்றங்கள். அவற்றை நாம் ஒவ்வொன்றாகப் பார்ப்போம்.

1. விழிப்புணர்வுடன் கூடிய சுவாசம் (Mindful Breathing)

மனம் கடந்த காலத்தின் வருத்தங்களிலும், எதிர்காலத்தின் அச்சங்களிலும் ஊசலாடிக்கொண்டிருக்கும். நிகழ்காலத்திற்குத் திரும்புவதே அமைதிக்கான வழி. ஒரு நாளைக்கு பத்து நிமிடங்கள் அமைதியாக ஓரிடத்தில் அமர்ந்து, உங்கள் சுவாசத்தைக் கவனியுங்கள். காற்று உள்ளே செல்வதையும், வெளியே வருவதையும் மட்டும் உணருங்கள். இது உங்கள் மூளையின் ‘அமிக்டலா’ (Amygdala) பகுதியை அமைதிப்படுத்தி, பதற்றத்தைக் குறைக்கும்.

2. நன்றி உணர்வுப் பட்டியல் (Gratitude Journaling)

நம்மிடம் இல்லாதவற்றை எண்ணி வருந்துவதுதான் இலையுதிர் கால மனநிலை. இருப்பவற்றைக் கொண்டாடுவது வசந்த கால மனநிலை. தினமும் இரவில் உறங்கச் செல்லும் முன், அந்த நாளில் உங்களுக்கு நடந்த மூன்று நல்ல விஷயங்களை ஒரு நோட்டில் எழுதுங்கள். அது ஒரு சூடான தேநீராக இருக்கலாம் அல்லது ஒரு நண்பரின் அழைப்பாக இருக்கலாம். இது உங்கள் மூளையை நேர்மறையான விஷயங்களைத் தேடப் பழக்கும் (Neuroplasticity).

3. இயற்கையுடன் இணைதல்

இயற்கைக்கு ஒரு மிகப்பெரிய குணப்படுத்தும் ஆற்றல் உண்டு. பூங்காக்களில் நடப்பது, செடிகளுக்கு நீர் ஊற்றுவது அல்லது வெறுமனே வானத்தைப் பார்ப்பது கூட உங்கள் மன அழுத்தத்தைக் குறைக்கும். சூரிய ஒளியில் சில நிமிடங்கள் செலவிடுவது உங்கள் உடலில் ‘விட்டமின் டி’ உற்பத்தியைத் தூண்டி, மனநிலையை மேம்படுத்தும்.

4. சமூகத் தொடர்புகளைப் புதுப்பித்தல்

தனிமை என்பது ஒரு நச்சு வட்டம். நாம் சோர்வாக இருக்கும்போது யாரையும் பார்க்கப் பிடிக்காது. ஆனால், அந்த நேரத்தில் தான் நமக்கு ஒரு அன்பான அரவணைப்பு தேவைப்படுகிறது. உங்களுக்குப் பிடித்தமான ஒரு நண்பரிடமோ அல்லது உறவினரிடமோ மனம் விட்டுப் பேசுங்கள். “நான் இப்போது கொஞ்சம் மன அழுத்தத்தில் இருக்கிறேன்” என்று வெளிப்படையாகச் சொல்வதில் தவறேதுமில்லை.

அருணின் மாற்றம்: ஒரு வெற்றிக் கதை

அருண் ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர். அதிக வேலைப்பளு காரணமாக அவர் கடுமையான ‘Burnout’ நிலைக்குச் சென்றார். அவருக்கு எதிலும் பிடிப்பில்லை, வேலையை விட்டுவிடலாமா என்ற எண்ணம் கூட வந்தது. நாங்கள் ஆலோசனையின் போது ஒரு விஷயத்தைச் செய்தோம். அவரது வாழ்க்கையை ‘சிறு சிறு பகுதிகளாகப்’ பிரித்தோம் (Micro-goals). “இன்று நான் ஒரு வேலையை மட்டும் முடிப்பேன்”, “இன்று நான் 15 நிமிடம் நடப்பேன்” என மிகச்சிறிய இலக்குகளை நிர்ணயித்தோம்.

அவர் தனது இலையுதிர் காலத்தை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டார். “ஆமாம், இப்போது நான் சோர்வாக இருக்கிறேன், அது பரவாயில்லை” என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டார். இந்தப் புரிதல் அவருக்குள் இருந்த அழுத்தத்தைக் குறைத்தது. இன்று அவர் அதே வேலையில் அதிகப் புத்துணர்ச்சியுடன் இருக்கிறார். நம்மை நாமே கடினமாக விமர்சிப்பதை நிறுத்தும் போதுதான், வசந்தத்தின் முதல் தளிர் உருவாகிறது.

மனநல விழிப்புணர்வு: சமூகம் செய்ய வேண்டியது என்ன?

ஒரு தனிமனிதனின் மனநலம் என்பது அந்தச் சமூகத்தின் கூட்டுப் பொறுப்பாகும். யாராவது சோர்வாக இருந்தால், “இதற்கெல்லாம் ஏன் கவலைப்படுகிறாய்? தைரியமாக இரு” என்று அறிவுரை சொல்வதை விட, “உனக்காக நான் இருக்கிறேன், உன்னைப் புரிந்து கொள்கிறேன்” என்ற ஆறுதல் வார்த்தை அவர்களுக்குப் பெரிய மருந்தாக அமையும். மனநலப் பிரச்சினைகளை ஒரு ‘அவமானமாக’ (Stigma) பார்க்காமல், அது ஒரு காய்ச்சல் அல்லது சளி போன்ற உடல்நலப் பாதிப்புதான் என்பதை நாம் உணர வேண்டும்.

தொழில்முறை ஆலோசனையை எப்போது நாட வேண்டும்?

நமது அன்றாடப் பயிற்சிகள் பலன் அளிக்காத போது, தொழில்முறை உதவி பெறுவது மிக முக்கியம். குறிப்பாக:

• தற்கொலை எண்ணங்கள் அல்லது சுயக்காய எண்ணங்கள் தோன்றினால்.
• தனிப்பட்ட உறவுகள் மற்றும் வேலையில் கடுமையான பாதிப்பு ஏற்பட்டால்.
• மது அல்லது போதைப்பொருட்களுக்கு அடிமையாகும் சூழல் உருவானால்.
• யதார்த்தத்திற்கும் உங்களுக்குமான தொடர்பு விடுபடுவது போல் உணர்ந்தால்.

உளவியல் ஆலோசகர்கள் உங்களுக்கு ஒரு கண்ணாடி போலச் செயல்படுவார்கள். உங்கள் மனதின் சிக்கல்களை நீங்களே அவிழ்க்க அவர்கள் வழிகாட்டுவார்கள். இது ஒரு பாதுகாப்பான, ரகசியம் காக்கப்படும் ஒரு செயல்முறை.

முடிவுரை: வசந்தம் வெகு தொலைவில் இல்லை

இலையுதிர் காலம் என்பது மரங்களின் மரணமல்ல, அது ஒரு நீண்ட உறக்கம். அந்த உறக்கத்திற்குப் பிறகுதான் வசந்தத்தின் பேரழகு பிறக்கிறது. உங்கள் வாழ்விலும் இப்போது இலைகள் உதிர்ந்து கொண்டிருக்கலாம், கிளைகள் வறண்டு காணப்படலாம். ஆனால், உங்கள் வேர்கள் இன்னும் ஆழமாக இருக்கின்றன. அந்த வேர்களில் நம்பிக்கையையும், சுய அன்பையும் (Self-love) ஊற்றுங்கள்.

ஒவ்வொரு இருண்ட இரவிற்குப் பிறகும் ஒரு விடியல் உண்டு. ஒவ்வொரு இலையுதிர் காலத்திற்குப் பிறகும் ஒரு வசந்தம் உண்டு. உங்கள் மனதின் வசந்தத்தை மீட்டெடுக்க நீங்கள் எடுக்கும் ஒவ்வொரு சிறு முயற்சியும் ஒரு புதிய பூவைத் பூக்கச் செய்யும். நினைவில் கொள்ளுங்கள், நீங்கள் தனியாக இல்லை. உங்கள் பயணத்தில் உங்களை வழிநடத்தவும், உங்கள் கரங்களைப் பற்றிக்கொள்ளவும் நாங்கள் எப்போதும் இருக்கிறோம்.

வாழ்க்கையின் எல்லாப் பருவங்களையும் நேசிப்போம். ஏனெனில், இலையுதிர் காலம் இல்லையென்றால் வசந்தத்தின் அருமை நமக்குத் தெரியாமலேயே போயிருக்கும். நம்பிக்கையுடனும், புன்னகையுடனும் உங்கள் பயணத்தைத் தொடருங்கள். உங்கள் மனதிற்குள் ஒரு நந்தவனம் காத்திருக்கிறது!