திரைகளுக்கு அப்பால் ஒரு தேடல்: டிஜிட்டல் நச்சுக்களிலிருந்து விடுபட்டு மனதை மீட்டெடுப்போம்
முன்னுரை
என் அன்பிற்குரியவர்களே, வணக்கம். ஒரு உளவியலாளராக எனது ஆலோசனைக் அறைக்குள் நுழையும் பலரிடம் நான் கவனிக்கும் ஒரு பொதுவான விஷயம் இருக்கிறது. அவர்கள் மிகுந்த சோர்வாகத் தெரிவார்கள். அந்தச் சோர்வு உடல் ரீதியானது மட்டுமல்ல, மனதின் ஆழத்திலிருந்து எழும் ஒருவித வெறுமை. “ஏதோ ஒன்றை இழந்தது போல இருக்கிறது”, “எப்போதும் எதையோ துரத்திக் கொண்டே இருப்பது போல் உணர்கிறேன்”, “மனம் ஒரு இடத்தில் லயிக்க மறுக்கிறது” – இவைதான் அவர்கள் என்னிடம் அடிக்கடி பகிரும் வார்த்தைகள். இந்த நிலைக்குக் காரணம் என்னவென்று நாம் ஆழமாகச் சிந்தித்தால், நம் கைகளில் இருக்கும் அந்தச் சிறிய திரையும், அதனுள் ஒளிந்திருக்கும் பிரம்மாண்டமான டிஜிட்டல் உலகமுமே முக்கியக் காரணியாக இருப்பதை உணர முடியும்.
இன்று நாம் ஒரு விசித்திரமான காலத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். நாம் உலகத்தோடு இணைக்கப்பட்டிருக்கிறோம் (Connected), ஆனால் நம்முடன் நாம் இணைந்திருக்கிறோமா என்பதுதான் கேள்வி. காலையில் கண் விழித்ததும் சூரியனின் ஒளியைப் பார்ப்பதற்கு முன்பே, நம் கண்கள் போனின் வெளிச்சத்தைத் தேடுகின்றன. இரவு தூங்கும் போது நமக்குப் பிடித்தவர்களின் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு உறங்குவதற்குப் பதிலாக, போனை மார்பில் அணைத்துக் கொண்டு உறங்குகிறோம். இந்த டிஜிட்டல் ஊடுருவல் நம்மை அறியாமலேயே நம் மனநலனை மெல்ல மெல்ல அரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தப் பயணத்தில், நாம் எப்படி இந்த டிஜிட்டல் நச்சுக்களிலிருந்து (Digital Toxins) விடுபட்டு, நம்முடைய இயல்பான அமைதியையும் மகிழ்ச்சியையும் மீட்டெடுக்கப் போகிறோம் என்பதைப் பற்றி மிக நெருக்கமாக உரையாடப் போகிறோம்.
டிஜிட்டல் உலகம்: ஒரு மாய வலை
டிஜிட்டல் உலகம் என்பது அடிப்படையில் தீமையானது அல்ல. அது தகவல்களின் களஞ்சியம், தொடர்புகளின் பாலம். ஆனால், அது எப்போது ஒரு நச்சாக மாறுகிறது தெரியுமா? அது நம்முடைய கட்டுப்பாட்டை மீறி, நம்மை ஆளத் தொடங்கும் போதுதான். நாம் சமூக வலைதளங்களைப் பயன்படுத்துவதில்லை, மாறாகச் சமூக வலைதளங்கள் நம்மைப் பயன்படுத்துகின்றன. ஒவ்வொரு ‘லைக்’ (Like), ஒவ்வொரு ‘கமெண்ட்’ (Comment), ஒவ்வொரு புதிய ‘நோட்டிபிகேஷன்’ (Notification) பின்னணியிலும் ஒரு மிகப்பெரிய உளவியல் விளையாட்டு ஒளிந்திருக்கிறது.
டோபமைன் (Dopamine) என்ற வேதிப்பொருளைப் பற்றி நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கலாம். இது நமது மூளையில் ‘மகிழ்ச்சி’ அல்லது ‘வெகுமதி’ உணர்வைத் தூண்டும் ஒரு கடத்தி. நாம் ஒரு அழகான புகைப்படத்தைப் பதிவிட்டு, அதற்கு ஒரு ‘லைக்’ வரும்போது, நம் மூளையில் ஒரு சிறிய அளவு டோபமைன் சுரக்கிறது. இது நமக்கு ஒரு தற்காலிக மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. இந்தத் தற்காலிக மகிழ்ச்சிக்கு நாம் அடிமையாகி விடுகிறோம். மீண்டும் மீண்டும் அந்த மகிழ்ச்சியைப் பெறத் துடிக்கிறோம். இது ஒரு போதைப் பொருளுக்கு அடிமையாவதைப் போன்றதுதான். சொல்லப்போனால், சூதாட்டத்தில் ஈடுபடுபவர்களின் மூளையில் என்ன மாற்றங்கள் நிகழுமோ, அதே மாற்றங்கள் ஒரு சமூக வலைதளப் பயனாளிக்கும் நிகழ்கிறது என்று ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.
ஏன் நம்மால் போனை கீழே வைக்க முடியவில்லை?
இதற்கு ‘முடிவில்லாத சுருள்’ (Infinite Scroll) என்ற தொழில்நுட்ப உத்தியும் ஒரு காரணம். நீங்கள் கவனித்திருக்கிறீர்களா? ஃபேஸ்புக் அல்லது இன்ஸ்டாகிராமில் நீங்கள் கீழே நகர நகரப் புதிய பதிவுகள் வந்து கொண்டே இருக்கும். இதற்கு முடிவே கிடையாது. நமது மூளை இயல்பாகவே ஒரு விஷயத்திற்கு ஒரு ‘முடிவு’ (Closure) இருப்பதை விரும்பும். ஆனால், டிஜிட்டல் உலகில் அந்த முடிவு என்பதே இல்லாததால், நாம் நேரத்தை மறந்து அதிலேயே மூழ்கிக் கிடக்கிறோம். நாம் ஒரு ஐந்து நிமிடம் மட்டும் பார்க்கலாம் என்று போனை எடுப்போம், ஆனால் நிமிர்ந்து பார்த்தால் ஒரு மணிநேரம் கடந்திருக்கும். இது நம்மிடமிருந்து திருடப்படும் மிக உயரிய செல்வம் – அதுதான் ‘நேரம்’.
நமது மனநலத்தில் டிஜிட்டல் நச்சுக்களின் தாக்கம்
டிஜிட்டல் நச்சுக்கள் நம் மனநலனைப் பாதிக்கும் விதம் மிகவும் நுட்பமானது. முதலில் இது கவனச்சிதறலை (Distraction) உருவாக்குகிறது. நம்மால் ஒரு புத்தகத்தை முழுமையாக வாசிக்க முடிவதில்லை, ஒரு வேலையில் ஆழ்ந்து ஈடுபட முடிவதில்லை. நம் மனம் எப்போதும் ‘அடுத்தது என்ன?’ என்ற தேடலிலேயே இருக்கிறது. இது ஒருவிதமான ‘மனத் தவிப்பை’ (Anxiety) உருவாக்குகிறது.
அடுத்ததாக, FOMO (Fear Of Missing Out) – அதாவது ‘எதையோ ஒன்றை நாம் இழந்துவிடுவோமோ’ என்ற பயம். மற்றவர்கள் எங்கே போகிறார்கள், என்ன சாப்பிடுகிறார்கள், எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள் என்பதைப் பார்த்துக் கொண்டே இருப்பது, நம்முடைய வாழ்க்கையைப் பற்றிய ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மையை உருவாக்குகிறது. “எல்லோரும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள், நான் மட்டும் ஏன் இப்படி இருக்கிறேன்?” என்ற ஒப்பீடு நம்மை மன அழுத்தத்திற்குத் தள்ளுகிறது. ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், சமூக வலைதளங்களில் பகிரப்படுபவை அனைத்தும் வாழ்க்கையின் ‘சிறப்பம்சங்கள்’ (Highlights) மட்டுமே; அவை முழுமையான வாழ்க்கை அல்ல.
ஒரு உண்மைச் சம்பவம்: அருணின் கதை
இங்கே நான் ‘அருண்’ (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) என்பவரைப் பற்றிப் பகிர விரும்புகிறேன். அருண் ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர். மிகச் சிறந்த உழைப்பாளி, அன்பான கணவர். ஆனால், கடந்த சில மாதங்களாக அவருக்குத் தூக்கமின்மை மற்றும் கடுமையான கோபம் வருவதாகச் சொல்லி என்னிடம் ஆலோசனைக்கு வந்தார். அவர் சொன்ன விஷயம் எனக்கு ஆச்சரியத்தை அளிக்கவில்லை. “சார், நான் வேலை முடிந்து வீட்டுக்கு வந்தாலும், என் கண்கள் போனைத் தான் தேடுகின்றன. என் குழந்தையோடு விளையாடும் போது கூட, என் பாக்கெட்டில் போன் அதிர்ந்தால் என் கவனம் அங்கே போய்விடுகிறது. என் மனைவி பேசும் போது நான் போனைப் பார்த்துக் கொண்டே ‘ம்…’ கொட்டுகிறேன். இது எனக்கே குற்ற உணர்வைத் தருகிறது, ஆனால் என்னால் மாற்ற முடியவில்லை” என்றார்.
அருணின் இந்தப் பிரச்சனைக்குக் காரணம் ‘டிஜிட்டல் ஓவர்லோட்’ (Digital Overload). அவரது மூளை ஒரு நிமிடம் கூட ஓய்வில்லாமல் தகவல்களைச் சேகரித்துக் கொண்டே இருந்தது. அவருக்கு நான் பரிந்துரைத்தது ஒரு சிறிய ‘டிஜிட்டல் விரதம்’. ஆரம்பத்தில் கடினமாக இருந்தாலும், மெல்ல மெல்ல அவர் போனைத் தள்ளி வைத்தார். ஒரு வாரம் கழித்து அவர் வந்தபோது, “சார், பல வருடங்களுக்குப் பிறகு என் குழந்தையின் சிரிப்பை முழுமையாக ரசித்தேன். என் தூக்கம் இப்போது மிகவும் நிம்மதியாக இருக்கிறது” என்றார். அருணுக்குத் தேவைப்பட்டது மருந்துகள் அல்ல, டிஜிட்டல் நச்சு நீக்கம் மட்டுமே.
அறிவியலும் உளவியலும்: மூளையில் நடக்கும் மாற்றங்கள்
நமது மூளைக்கு ‘பிளாஸ்டிசிட்டி’ (Neuroplasticity) என்ற ஒரு குணம் உண்டு. அதாவது, நாம் எதைச் செய்கிறோமோ அதற்கேற்ப மூளை தன்னை மாற்றிக் கொள்ளும். நாம் தொடர்ந்து டிஜிட்டல் திரைகளைப் பார்க்கும் போது, நமது மூளையின் ‘ப்ரீஃபிரண்டல் கார்டெக்ஸ்’ (Prefrontal Cortex) – அதாவது முடிவெடுக்கும் மற்றும் கவனத்தைக் குவிக்கும் பகுதி – பலவீனமடைகிறது. மாறாக, உணர்ச்சிகளைக் கையாளும் பகுதி அதிகத் தூண்டுதலுக்கு உள்ளாகிறது. இதனால் தான் நாம் சிறு விஷயங்களுக்குக் கூட எரிச்சலடைகிறோம்.
மேலும், ஸ்மார்ட்போன்களில் இருந்து வெளிவரும் ‘நீல ஒளி’ (Blue Light), நமது உடலில் மெலடோனின் (Melatonin) என்ற உறக்க ஹார்மோன் சுரப்பதைத் தடுக்கிறது. இதனால் தூக்கம் பாதிக்கப்படுகிறது. தூக்கம் பாதிக்கப்பட்டால் மனநிலை பாதிக்கப்படும். இது ஒரு நச்சுச் சுழற்சி (Vicious Cycle). இந்தச் சுழற்சியை உடைக்க வேண்டுமென்றால், நாம் விழிப்புணர்வுடன் சில நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டும்.
டிஜிட்டல் நச்சு நீக்கம்: நடைமுறைப் பயிற்சிகள்
இப்போது நாம் இந்தப் பிரச்சனையிலிருந்து எப்படி வெளியே வரலாம் என்பதைப் பார்ப்போம். இது ஒரே நாளில் நடந்துவிடாது. இது ஒரு மெதுவான, ஆனால் உறுதியான பயணம். இதோ உங்களுக்காகச் சில எளிய நடைமுறைப் பயிற்சிகள்:
1. காலை நேரத் தூய்மை (The Golden Hour)
காலையில் எழுந்தவுடன் முதல் ஒரு மணிநேரம் போனைத் தொடாதீர்கள். இது மிகவும் முக்கியமானது. அந்த நேரத்தில் உங்கள் மனதுடன் பேசுங்கள், தியானம் செய்யுங்கள், உடற்பயிற்சி செய்யுங்கள் அல்லது ஒரு கப் தேநீரை அமைதியாகக் குடியுங்கள். காலையிலேயே மற்றவர்களின் கருத்துக்களையும், செய்திகளையும் உங்கள் மூளைக்குள் திணிக்காதீர்கள். உங்கள் நாளை நீங்களே தீர்மானியுங்கள்.
2. அறிவிப்புகளை (Notifications) அணைத்து வையுங்கள்
உண்மையில் நமக்கு வரும் 90 சதவீத அறிவிப்புகள் அவசரமானவை அல்ல. ஒரு வாட்ஸ்அப் மெசேஜ் வந்ததும் அந்தச் சத்தம் உங்களை அழைக்கக் கூடாது. நீங்கள் எப்போது விரும்புகிறீர்களோ, அப்போது மட்டும் போனைப் பாருங்கள். அத்தியாவசியமான அழைப்புகளைத் தவிர மற்ற எல்லா ஆப் (App) அறிவிப்புகளையும் அணைத்து விடுங்கள். இது உங்கள் கவனத்தை உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும்.
3. ‘டிஜிட்டல் இல்லாத’ மண்டலங்களை உருவாக்குங்கள்
உங்கள் வீட்டில் சில இடங்களை ‘டிஜிட்டல் இல்லாத இடங்களாக’ அறிவிக்கலாம். உதாரணமாக, உணவருந்தும் மேசை மற்றும் படுக்கையறை. சாப்பிடும் போது உணவின் சுவையை ரசித்துச் சாப்பிடுங்கள். குடும்பத்தினருடன் பேசுங்கள். படுக்கையறைக்குச் செல்வதற்கு ஒரு மணிநேரத்திற்கு முன்பே போனை வெளியே வைத்துவிடுங்கள். படுக்கையறை என்பது உறக்கத்திற்கும், அன்பிற்கும் மட்டுமேயான இடமாக இருக்கட்டும்.
4. ‘ஏன்?’ என்று கேளுங்கள்
ஒவ்வொரு முறையும் நீங்கள் போனை எடுக்கும்போது, “நான் ஏன் இப்போது போனை எடுக்கிறேன்?” என்று உங்களை நீங்களே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். உண்மையிலேயே ஏதேனும் வேலை இருக்கிறதா? அல்லது சும்மா போரடிக்கிறது என்பதால் எடுக்கிறீர்களா? வெறும் சலிப்பைப் போக்க நீங்கள் போனை எடுக்கிறீர்கள் என்றால், அந்தச் சலிப்பை அனுபவியுங்கள். சலிப்புதான் படைப்பாற்றலின் பிறப்பிடம். சும்மா இருப்பது ஒன்றும் தவறல்ல.
உணர்வுகளுடன் மீண்டும் இணைதல்
டிஜிட்டல் நச்சு நீக்கம் என்பது வெறும் போனைத் தவிர்ப்பது மட்டுமல்ல; அது மீண்டும் இயற்கையோடும், மனிதர்களோடும் இணைவது. ஒரு மரத்தைப் பார்ப்பது, பறவைகளின் ஒலியைக் கேட்பது, ஒரு நண்பரின் கண்களைப் பார்த்துப் பேசுவது – இவையெல்லாம் நம் ஆன்மாவிற்குத் தேவையான மருந்துகள். திரையில் பார்க்கும் ‘இயற்கை’ படங்களை விட, உங்கள் வீட்டு ஜன்னல் வழியே தெரியும் ஒற்றைச் செடி உங்களுக்கு அதிக அமைதியைத் தரும்.
நினைவில் கொள்ளுங்கள்: நீங்கள் ஒரு மனிதர். நீங்கள் ஒரு இயந்திரம் அல்ல. தகவல்களைச் சேகரிப்பது மட்டுமே உங்கள் வேலை அல்ல. உணர்வுகளை உணர்வதும், அன்பைப் பகிர்வதும், அமைதியை அனுபவிப்பதுமே உங்கள் வாழ்வின் நோக்கம்.
எப்போது ஒரு நிபுணரின் உதவி தேவை?
சில நேரங்களில், டிஜிட்டல் அடிமைத்தனம் என்பது ஆழமான மனநலப் பிரச்சனைகளின் வெளிப்பாடாக இருக்கலாம். பின்வரும் அறிகுறிகள் இருந்தால், நீங்கள் ஒரு மனநல ஆலோசகரை அணுகுவது நல்லது:
நிபுணத்துவ உதவியை நாடுவது பலவீனத்தின் அறிகுறி அல்ல; அது உங்களை நீங்கள் நேசிக்கிறீர்கள் என்பதன் அடையாளம். ஒரு ஆலோசகரால் உங்கள் அடிமைத்தனத்தின் பின்னணியில் உள்ள காரணங்களைக் கண்டறிந்து, அதிலிருந்து வெளியே வரச் சரியான வழிகாட்டல்களை வழங்க முடியும்.
- போன் இல்லையென்றால் அதிகப்படியான படபடப்பு அல்லது கோபம் வருதல்.
- டிஜிட்டல் பயன்பாட்டினால் உங்கள் உறவுகள் அல்லது வேலை கடுமையாகப் பாதிக்கப்படுதல்.
- நிஜ வாழ்க்கையை விட ஆன்லைன் வாழ்க்கையே சிறந்தது என்று எண்ணுதல்.
- எவ்வளவு முயன்றும் திரைப் பயன்பாட்டைக் குறைக்க முடியாமல் தவித்தல்.
முடிவுரை
டிஜிட்டல் நச்சுக்களை நீக்குவது என்பது உங்களை உலகத்திலிருந்து துண்டித்துக் கொள்வது அல்ல; மாறாக, உங்களை நீங்களே கண்டடைவது. இந்த உலகம் அழகானது. உங்கள் வாழ்க்கை அதைவிட அழகானது. அந்த அழகை ஒரு சிறிய திரைக்குள் அடக்கி விடாதீர்கள். இன்று ஒரு சிறிய முடிவை எடுங்கள். இன்று இரவு உங்கள் குடும்பத்தினருடன் போன் இல்லாமல் ஒரு அரை மணிநேரம் செலவிடுங்கள். அவர்களின் கண்களில் இருக்கும் அன்பைப் பாருங்கள். அந்தத் தருணம் எந்தத் திரையிலும் கிடைக்காத பேரானந்தத்தைத் தரும்.
நாம் அனைவரும் சேர்ந்து இந்த டிஜிட்டல் சிறையிலிருந்து மெல்ல மெல்ல வெளியே வருவோம். நம் மனதின் அமைதியை மீட்டெடுப்போம். திரைகளுக்கு அப்பால் ஒரு அழகான உலகம் நமக்காகக் காத்திருக்கிறது. அதை நோக்கி முதல் அடியை எடுத்து வைப்போம். உங்கள் மனநலம் உங்கள் கையில். நேசத்துடன் உங்கள் பயணத்தில் நான் என்றும் துணையாக இருப்பேன்.