முதுமை என்பது முடிவல்ல, ஒரு புதிய விடியல்: மனவலிமையால் வாழ்வை வசந்தமாக்குவோம்

முன்னுரை

வணக்கம். ஒரு உளவியல் ஆலோசகராக நான் பல மனிதர்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன். ஒவ்வொரு பருவத்திற்கும் ஒரு அழகு உண்டு என்பதை நாம் அறிவோம். குழந்தைப்பருவத்தின் மழலை, இளமையின் துடிப்பு, நடுத்தர வயதின் பொறுப்புகள் என வாழ்வு நகர்கிறது. ஆனால், ‘முதுமை’ என்று வரும்போது மட்டும் நம்மில் பலருக்கு ஒருவித தயக்கமும், மெல்லிய அச்சமும் தொற்றிக்கொள்கிறது. “இனி என்ன இருக்கிறது?”, “நாம் யாருக்கும் தேவையில்லாதவர்கள் ஆகிவிட்டோமா?” என்ற கேள்விகள் மனதின் ஓரத்தில் நிழலாடத் தொடங்கும்.

என் அன்பிற்குரியவர்களே, நான் இன்று உங்களுடன் ஒரு ஆலோசகராக அல்ல, உங்கள் குடும்பத்தில் ஒருவனாக, ஒரு நண்பனாகப் பேச விரும்புகிறேன். முதுமை என்பது ஒரு நோயல்ல; அது ஒரு சாதனை. இத்தனை ஆண்டுகால போராட்டங்கள், வெற்றிகள், தோல்விகள் மற்றும் அனுபவங்களைக் கடந்து நீங்கள் வந்து நிற்குமிடம் ஒரு சிகரம். அந்தச் சிகரத்தில் நின்று கொண்டு கீழிறங்கும் பாதையைப் பார்த்துப் பயப்படாமல், அங்கிருந்து தெரியும் அழகிய காட்சிகளை ரசிக்க வேண்டிய தருணம் இது. முதுமையை ஒரு சுமையாகப் பார்க்காமல், அதை ஒரு வசந்தமாக மாற்றுவது எப்படி என்பதைப் பற்றி நாம் விரிவாகப் பேசுவோம்.

மனமாற்றமே முதல் படி

முதுமையில் ஏற்படும் முதல் சவால் உடல்நலக் குறைவு அல்ல; அது ‘மனநிலை’. உளவியலில் “Self-fulfilling prophecy” என்று ஒரு கருத்து உண்டு. அதாவது, நாம் எதை ஆழமாக நம்புகிறோமோ, அதுவே நம் வாழ்வில் நடக்கும். “நான் வயதாகிவிட்டேன், என்னால் முடியாது” என்று நீங்கள் அடிக்கடி சொல்லிக்கொண்டால், உங்கள் மூளையும் உடலும் அதற்கேற்பவே செயல்படும்.

மாறாக, “என் உடல் தளர்ந்திருக்கலாம், ஆனால் என் அனுபவமும் அறிவும் முன்பை விட முதிர்ச்சியடைந்துள்ளன” என்று எண்ணும்போது, உங்கள் உடலில் ஒரு புதிய ஆற்றல் பிறக்கும். எரிக் எரிக்சன் (Erik Erikson) என்ற புகழ்பெற்ற உளவியலாளர், மனித வாழ்வின் இறுதி நிலையை ‘Integrity vs Despair’ (ஒருமைப்பாடு அல்லது விரக்தி) என்று குறிப்பிடுகிறார். நாம் வாழ்ந்த வாழ்க்கையைப் பெருமிதத்துடன் பார்க்கிறோமா அல்லது தவறவிட்ட வாய்ப்புகளை எண்ணி வருந்துகிறோமா என்பதுதான் நம் முதுமையின் மகிழ்ச்சியைத் தீர்மானிக்கிறது.

சுந்தரம் ஐயாவின் கதை: ஒரு படிப்பினை

இங்கே நான் சுந்தரம் ஐயாவைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டும். அவர் ஒரு அரசு அதிகாரியாக இருந்து ஓய்வு பெற்றவர். என்னிடம் வந்தபோது அவர் கடும் மனச்சோர்வில் இருந்தார். “சார், அலுவலகத்தில் நூறு பேர் என் சொல்லுக்குக் கட்டுப்பட்டு நின்றார்கள். இன்று என் வீட்டில் ஒரு கப் காபிக்குக் கூட நான் காத்திருக்க வேண்டியிருக்கிறது. எனக்கு மரியாதை இல்லை” என்று வருந்தினார்.

அவருக்கு நான் சொன்னது இதுதான்: “ஐயா, உங்கள் அடையாளம் உங்கள் நாற்காலி அல்ல; அது உங்கள் ஆளுமை. அந்த நாற்காலி போனாலும் நீங்கள் நீங்களாகவே இருக்கிறீர்கள்.” அவர் மெல்ல மெல்லத் தன் மனநிலையை மாற்றிக்கொண்டார். இன்று அவர் தன் பகுதியில் உள்ள ஏழை மாணவர்களுக்கு இலவசமாகப் பாடம் சொல்லிக்கொடுக்கிறார். இப்போது அவருக்கு ‘அதிகாரத் தோரணை’ இல்லை, ஆனால் ‘ஆசிரியருக்கான அன்பு’ கிடைக்கிறது. அவர் இப்போது முன்பை விட மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்.

உளவியல் ரீதியான மாற்றங்களும் தீர்வுகளும்

முதுமையில் மூளையில் சில வேதியியல் மாற்றங்கள் (Neurochemical changes) ஏற்படுவது இயல்பு. குறிப்பாக, மகிழ்ச்சியைத் தரும் Dopamine மற்றும் Serotonin சுரப்பு சற்று குறையலாம். இது ஒருவரை எளிதில் சோகமடையச் செய்யும். ஆனால், இதை நாம் சில வாழ்வியல் மாற்றங்கள் மூலம் சரிசெய்ய முடியும்.

1. சமூகத் தொடர்பு (Social Connection)

மனிதன் ஒரு சமூக விலங்கு. தனிமை என்பது முதுமையின் மிகப்பெரிய எதிரி. உங்கள் பிள்ளைகள் தங்கள் வேலையில் பிஸியாக இருக்கலாம், பேரக்குழந்தைகள் படிப்பில் மூழ்கியிருக்கலாம். அதற்காக நீங்கள் உங்களைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளக் கூடாது. ஒத்த கருத்துடைய நண்பர்களுடன் பழகுவது, நடைப்பயிற்சி செல்லும்போது மற்றவர்களுடன் உரையாடுவது உங்கள் மூளையைச் சுறுசுறுப்பாக வைக்கும். Oxytocin எனப்படும் ‘அன்பு ஹார்மோன்’ சுரக்க இது உதவும்.

2. புதிய கற்றல் (Neuroplasticity)

“வயதாகிவிட்டது, இனிமேல் எதைக் கற்றுக்கொள்ளப் போகிறோம்?” என்ற எண்ணத்தைத் தூக்கி எறியுங்கள். நம் மூளைக்கு ‘Neuroplasticity’ என்ற அற்புதம் உண்டு. அதாவது, எந்த வயதிலும் புதிய விஷயங்களைக் கற்கும்போது மூளையில் புதிய நரம்புப் பாதைகள் உருவாகும். ஒரு புதிய மொழியைக் கற்பது, ஒரு இசைக் கருவியை மீட்டுவது, அல்லது ஒரு செல்போன் செயலியைப் பயன்படுத்தக் கற்றுக்கொள்வது கூட உங்கள் மூளையை இளமையாக வைத்திருக்கும்.

உடல் மற்றும் மனதின் பிணைப்பு

உடல் நலம் வேறு, மன நலம் வேறு அல்ல. இவை இரண்டும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்தவை. முதுமையில் ஏற்படும் உடல் உபாதைகளை நாம் எதிர்கொள்ளும் விதம் நம் மனநிலையைப் பாதிக்கும்.

சாந்தா அம்மாவின் உதாரணம்: சாந்தா அம்மாவுக்கு மூட்டு வலி அதிகம். “என்னால் நடக்கவே முடியவில்லை, நான் ஒரு முடமானவள்” என்று அவர் முதலில் புலம்பிக் கொண்டிருந்தார். நான் அவரிடம், “அம்மா, ஓட முடியாவிட்டால் என்ன, மெதுவாக நடக்கலாமே? உங்களால் முடிந்த எளிய உடற்பயிற்சிகளைச் செய்யுங்கள்” என்றேன். அவர் யோகா மற்றும் எளிய மூச்சுப்பயிற்சியைத் தொடங்கினார். இன்று வலி குறைந்திருக்கிறதோ இல்லையோ, அந்த வலியைத் தாங்கும் ‘மனவலிமை’ அவருக்கு வந்துவிட்டது. “வலி இருக்கிறது, ஆனால் நான் வேதனைப்படவில்லை” என்று அவர் சொல்வதுதான் உண்மையான மனநலம்.

உணவும் மனநிலையும்

முதுமையில் செரிமானம் குறையும். எனவே, சத்தான மற்றும் எளிதில் செரிமானமாகும் உணவுகளை உட்கொள்வது அவசியம். குடல் ஆரோக்கியத்திற்கும் மன ஆரோக்கியத்திற்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு (Gut-Brain Axis). அதிகப்படியான சர்க்கரை மற்றும் எண்ணெய் உணவுகளைத் தவிர்ப்பது உங்கள் மனதை எரிச்சலடையாமல் அமைதியாக வைத்திருக்க உதவும்.

முதுமையின் சவால்களைக் கையாளுதல்

முதுமையில் நாம் சந்திக்கும் சில தவிர்க்க முடியாத சவால்கள் உண்டு. அவற்றை உளவியல் ரீதியாக எப்படி அணுகுவது என்று பார்ப்போம்.

1. இழப்புகளை எதிர்கொள்ளுதல்

துணையின் இழப்பு அல்லது நெருங்கிய நண்பர்களின் மறைவு முதுமையில் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். துக்கம் (Grief) என்பது ஒரு இயல்பான உணர்வு. அதை அடக்கக் கூடாது. அழத் தோன்றினால் அழுவது தவறல்ல. ஆனால், அந்தத் துக்கத்திலேயே தேங்கிவிடக் கூடாது. இறந்தவர்களின் நினைவுகளை ஒரு பாரமாகச் சுமக்காமல், அவர்கள் உங்களுடன் வாழ்ந்த இனிமையான தருணங்களை ஒரு பொக்கிஷமாகப் பாருங்கள்.

2. ‘தேவையில்லை’ என்ற உணர்வு (Feeling of Uselessness)

பல முதியவர்கள் “நான் யாருக்கும் பாரமாக இருக்க விரும்பவில்லை” என்று சொல்வதைக் கேட்டிருக்கிறேன். நீங்கள் ஒருபோதும் பாரமல்ல. நீங்கள் ஒரு நூலகம். உங்கள் அனுபவங்கள் அடுத்த தலைமுறைக்கு வழிகாட்டி. உங்களை நீங்களே தாழ்த்திக் கொள்ளாதீர்கள். வீட்டில் உள்ள சிறிய வேலைகளில் உங்களை நீங்களே ஈடுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள். ஆனால், எதையும் அதிகாரமாகச் செய்யாமல், அன்புடன் செய்யுங்கள்.

3. பொருளாதாரச் சுதந்திரம் மற்றும் எல்லைகள்

முடிந்தவரை உங்கள் பொருளாதாரத் தேவைகளுக்கு மற்றவர்களை எதிர்பார்க்காமல் இருப்பது மனவலிமையைத் தரும். அதேபோல், பிள்ளைகளின் வாழ்க்கையில் தலையிடுவதற்கும் ஒரு எல்லை வகுத்துக் கொள்ளுங்கள். அவர்கள் கேட்கும்போது மட்டும் ஆலோசனைகளை வழங்குங்கள். “Detached Attachment” அதாவது ‘பற்றற்ற பற்று’ என்ற நிலையைப் பழகிக்கொண்டால் ஏமாற்றங்கள் குறையும்.

நடைமுறைப் பயிற்சிகள்: மனவலிமையை வளர்க்க சில வழிகள்

மனவலிமை என்பது ஒரே நாளில் வருவதல்ல. அது ஒரு பயிற்சி. நீங்கள் தினமும் பின்பற்றக்கூடிய சில எளிய முறைகள் இதோ:

• நன்றி சொல்லுதல் (Gratitude Journaling): தினமும் இரவு தூங்குவதற்கு முன், அன்று நடந்த மூன்று நல்ல விஷயங்களை நினைத்துப் பாருங்கள். அது ஒரு சுவையான உணவாக இருக்கலாம் அல்லது ஒரு பழைய நண்பரின் அழைப்பாக இருக்கலாம். இது உங்கள் மூளையை நேர்மறையாகச் சிந்திக்கத் தூண்டும்.
• விழிப்புணர்வு தியானம் (Mindfulness): கடந்த காலத்தைப் பற்றிய கவலையோ, எதிர்காலத்தைப் பற்றிய பயமோ இல்லாமல், இந்த நொடியில் வாழ்வதுதான் மகிழ்ச்சி. ஐந்து நிமிடம் அமைதியாக அமர்ந்து உங்கள் மூச்சைக் கவனியுங்கள்.
• ஆக்கப்பூர்வமான பொழுதுபோக்கு: தோட்டம் வளர்ப்பது, ஓவியம் வரைவது, அல்லது தையல் வேலை என உங்களுக்குப் பிடித்தமான ஒன்றில் நேரத்தைச் செலவிடுங்கள். ஒரு செடி வளர்வதைப் பார்ப்பது உங்களுக்குள் ஒரு புதிய உயிர்ப்பைத் தரும்.

எப்போது நிபுணரின் ஆலோசனையை நாட வேண்டும்?

மனவலிமை என்பது எல்லாவற்றையும் நாமே சரிசெய்து கொள்வதல்ல. தேவைப்படும்போது உதவி கேட்பதும் மனவலிமையின் அடையாளம்தான். கீழ்க்கண்ட அறிகுறிகள் இருந்தால் நீங்கள் ஒரு மனநல ஆலோசகரைச் சந்திப்பது நல்லது:

• தொடர்ச்சியான தூக்கமின்மை அல்லது அதிகப்படியான தூக்கம்.
• எதிலும் ஆர்வமில்லாத நிலை (Anhedonia).
• தற்கொலை எண்ணங்கள் அல்லது “வாழ்வதே வீண்” என்ற தீவிரமான உணர்வு.
• அதிகப்படியான மறதி (இது டிமென்ஷியா போன்ற பாதிப்பின் தொடக்கமாக இருக்கலாம்).
• காரணமில்லாத பயம் மற்றும் பதற்றம்.

மனநல ஆலோசனை என்பது பைத்தியக்காரத்தனத்திற்கான சிகிச்சை அல்ல; அது உங்கள் மனக்குழப்பங்களைச் சீர்செய்யும் ஒரு கருவி என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

குடும்பத்தினருக்கு ஒரு அன்பான வேண்டுகோள்

இந்தக் கட்டுரையை வாசிக்கும் இளைஞர்களுக்கும் நான் ஒரு வேண்டுகோள் விடுக்கிறேன். உங்கள் வீட்டில் உள்ள பெரியவர்கள் உங்களிடம் எதிர்பார்ப்பது பணத்தையோ அல்லது வசதிகளையோ அல்ல; உங்கள் ‘நேரத்தை’ மட்டும் தான். நீங்கள் அவர்களுடன் அமர்ந்து பேசும் பத்து நிமிடம், அவர்களுக்கு ஒரு டானிக் போலச் செயல்படும். அவர்கள் சொன்ன கதையையே மீண்டும் சொன்னாலும், சலிக்காமல் கேளுங்கள். அந்த அங்கீகாரம் (Validation) அவர்களுக்கு மிகப்பெரிய மனவலிமையைத் தரும்.

முடிவுரை: வசந்தம் உங்கள் கையில்

முதுமை என்பது ஒரு அந்திப் பொழுது. அந்திப் பொழுது இருளைக் கொண்டு வருகிறது என்று வருத்தப்படுவதை விட, அந்த வானம் காட்டும் வண்ணங்களை ரசிக்கப் பழகுவோம். வாழ்க்கை என்பது ஒரு புத்தகம் என்றால், முதுமை என்பது அதன் மிக முக்கியமான இறுதி அத்தியாயம். அதில் விரக்திக்குப் பதில் முதிர்ச்சியையும், கசப்பிற்குப் பதில் கனிவையும் நிரப்புங்கள்.

நினைவில் கொள்ளுங்கள்: உங்கள் வயது என்பது ஒரு வெறும் எண்தான் (Age is just a number). உங்கள் மனம் இளமையாக இருக்கும் வரை, நீங்கள் என்றும் வசந்த காலத்தில்தான் வாழ்கிறீர்கள். உங்களை நீங்கள் நேசியுங்கள். உங்கள் உடலை மதியுங்கள். உங்கள் அனுபவத்தைக் கொண்டாடுங்கள்.

வாழ்க்கை இன்னும் முடியவில்லை நண்பர்களே… அது ஒரு புதிய கோணத்தில் இப்போதுதான் தொடங்கியிருக்கிறது. மனவலிமையோடு நடைபோடுங்கள், இந்த முதுமை உங்களுக்குப் பொற்காலமாக அமையும்!