இதயங்களின் சங்கமம்: உறவுகளை உன்னதமாக்கும் உளவியல் ரகசியங்கள்

முன்னுரை

வாழ்க்கை என்பது ஒரு நீண்ட பயணம். அந்தப் பயணத்தில் நாம் சந்திக்கும் மனிதர்களில் மிக முக்கியமானவர் நமது துணையாக வருபவர். “இருமனம் இணைந்து ஒன்றாகி…” என்று கவிதைகளிலும் பாடல்களிலும் கேட்பதற்கு மிகவும் இனிமையாக இருந்தாலும், எதார்த்த வாழ்க்கையில் இரண்டு வெவ்வேறு குணங்கள், வெவ்வேறு வளர்ப்புச் சூழல்கள், வெவ்வேறு கனவுகள் கொண்ட இரு மனிதர்கள் ஒரே கூரையின் கீழ் இணக்கமாக வாழ்வது என்பது ஒரு கலை. அது ஒரு தொடர் பயிற்சி. ஒரு மனநல ஆலோசகராக, என் முன்னே அமர்ந்து தங்களின் மனக் கவலைகளையும், உறவில் இருக்கும் சிக்கல்களையும் பகிரும் பல தம்பதிகளை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அவர்கள் அனைவரிடமும் நான் காண்பது ஒன்றுதான் – அன்பு இருக்கிறது, ஆனால் அதை வெளிப்படுத்தும் விதத்திலும், ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொள்ளும் விதத்திலும்தான் சிக்கல் இருக்கிறது.

இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம், உங்கள் உறவில் இருக்கும் விரிசல்களைச் சரிசெய்வது மட்டுமல்ல, ஏற்கனவே அழகாக இருக்கும் உங்கள் உறவை இன்னும் ஆழமானதாகவும், அர்த்தமுள்ளதாகவும் மாற்றுவது எப்படி என்பதை உளவியல் ரீதியாகப் பார்ப்பதுதான். நாம் அனைவரும் மனிதர்கள்; குறைகள் இருப்பது இயல்பு. ஆனால், அந்த குறைகளைத் தாண்டி ஒருவரை ஒருவர் எப்படிக் காதலால் பிணைக்கலாம் என்பதைப் பற்றி வாருங்கள் விரிவாகப் பேசுவோம்.

உறவுகளின் அடித்தளம்: நாம் ஏன் இப்படி இருக்கிறோம்?

உறவில் ஏற்படும் சிக்கல்களைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றால், முதலில் நமது மனதின் ஆழமான கட்டமைப்பைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். உளவியலில் ‘பிணைப்புக் கோட்பாடு’ (Attachment Theory) என்று ஒன்று உண்டு. நாம் குழந்தையாக இருந்தபோது நமது பெற்றோர்கள் அல்லது நம்மைப் பராமரித்தவர்கள் நம்மிடம் காட்டிய அன்பும், அவர்கள் நமது தேவைகளை எப்படிப் பூர்த்தி செய்தார்கள் என்பதும், இன்று நாம் நமது துணையுடன் பழகும் விதத்தைத் தீர்மானிக்கிறது.

சிலர் உறவில் மிகவும் பாதுகாப்பாக உணர்வார்கள். சிலர் எப்போதும் தனது துணை தன்னை விட்டுப் போய்விடுவாரோ என்ற பதற்றத்திலேயே இருப்பார்கள் (Anxious Attachment). இன்னும் சிலர், உணர்வுபூர்வமான நெருக்கம் வந்தாலே அதைத் தவிர்த்து விலகி ஓடப் பார்ப்பார்கள் (Avoidant Attachment). நாம் ஏன் இப்படி நடந்துகொள்கிறோம்? என்று நமக்கே தெரியாத பல தருணங்களுக்குப் பின்னால் இத்தகைய ஆழமான உளவியல் காரணங்கள் ஒளிந்துள்ளன. உங்கள் துணையின் சில செயல்கள் உங்களுக்கு எரிச்சலைத் தரும்போது, அது அவர் உங்களை காயப்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காகச் செய்வது அல்ல; அது அவருடைய மனதின் ஒரு தற்காப்பு முறையாக இருக்கலாம் என்பதை நாம் முதலில் உணர வேண்டும்.

பிணைப்பு நிலைகளும் அதன் தாக்கங்களும்

உதாரணமாக, ஒரு கணவன் வேலை முடிந்து வந்ததும் யாரிடமும் பேசாமல் அமைதியாக இருக்க விரும்புகிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவருடைய மனைவிக்கு அது தன்னைப் புறக்கணிப்பதாகத் தோன்றலாம். இங்கே கணவர் ‘விலகும் பிணைப்பு’ (Avoidant) கொண்டவராக இருக்கலாம்; அவருக்குத் தனிமைதான் பாதுகாப்பைத் தரும். ஆனால் மனைவி ‘பதற்றமான பிணைப்பு’ (Anxious) கொண்டவராக இருந்தால், கணவரின் அமைதி அவருக்குப் பயத்தைத் தரும். இந்த அடிப்படை வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, “அவர் என்னை வெறுக்கவில்லை, அவருக்குச் சற்று ஓய்வு தேவைப்படுகிறது” என்ற முதிர்ச்சியான புரிதல் நமக்கு ஏற்படும்.

உரையாடல்: வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல, உணர்வுகளின் பரிமாற்றம்

பல தம்பதிகள் என்னிடம் சொல்லும் முதல் புகார்: “நாங்கள் பேசிக்கொள்கிறோம், ஆனால் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொள்வதில்லை.” பேசுவது வேறு, உரையாடுவது வேறு. உரையாடல் என்பது உங்கள் துணை சொல்வதைக் காதுகளால் கேட்பது மட்டுமல்ல, அவர் சொல்லாமல் சொல்லும் உணர்வுகளை இதயத்தால் கவனிப்பது.

உளவியல் ரீதியாக, ஒரு ஆரோக்கியமான உரையாடலில் ‘தீவிரமாகக் கவனித்தல்’ (Active Listening) மிக முக்கியம். உங்கள் துணை பேசும்போது, அவருக்குப் பதில் சொல்ல வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் கேட்காமல், அவர் என்ன சொல்ல வருகிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் கேளுங்கள். அவர் பேசி முடிக்கும் வரை குறுக்கிடாமல் இருப்பது அவருக்கு நீங்கள் கொடுக்கும் மிகப்பெரிய மரியாதை.

‘நான்’ என்னும் மந்திரச்சொல் (I-statements)

மோதல்கள் வரும்போது நாம் செய்யும் மிகப்பெரிய தவறு ‘நீ’ என்று தொடங்குவது. “நீ எப்போதும் இப்படித்தான் செய்கிறாய்”, “உனக்கு என் மேல் அக்கறையே இல்லை” – இப்படிச் சொல்லும்போது அடுத்தவர் உடனே தற்காப்பு நிலைக்கு (Defensive mode) சென்றுவிடுவார். இதற்குப் பதிலாக, உங்கள் உணர்வுகளை ‘நான்’ என்று தொடங்கிச் சொல்லப் பழகுங்கள்.

“நீ வீட்டுக்குத் தாமதமாக வந்ததால் எனக்குக் கோபம் வந்தது” என்று சொல்வதை விட, “நீ தாமதமாக வரும்போது எனக்குப் பயமாகவும், தனிமையாகவும் இருக்கிறது” என்று சொல்லிப் பாருங்கள். இங்கே நீங்கள் அவரைக்குற்றம் சொல்லவில்லை, உங்கள் உணர்வைப் பகிர்கிறீர்கள். இது உங்கள் துணையின் மனதில் ஒரு மென்மையான மாற்றத்தை உருவாக்கும்.

நிழல் நிஜமாகும்போது: ஒரு உதாரணக் கதை

எனது ஆலோசனைக் கூடத்திற்கு வந்த ரவி மற்றும் மீனா (பெயர்கள் மாற்றப்பட்டுள்ளன) தம்பதியைப் பற்றிச் சொல்கிறேன். ரவி ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர், மீனா ஒரு பள்ளி ஆசிரியர். அவர்களுக்குள் அடிக்கடி சண்டை வருவது வழக்கம். மீனா சொல்வார்: “ரவி வீட்டுக்கு வந்ததும் போனைப் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறார், என்னிடம் பேசுவதே இல்லை.” ரவி சொல்வார்: “நான் நாள் முழுவதும் உழைத்துவிட்டு வருகிறேன், கொஞ்சம் ஓய்வெடுத்தால் மீனா சண்டை போடுகிறார்.”

இவர்களின் பிரச்சனை போன் பார்ப்பது அல்ல; இருவருக்குமே ‘கவனிக்கப்பட வேண்டும்’ (To be seen) என்ற ஏக்கம் இருந்தது. ரவிக்குத் தனது உழைப்பு அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு; மீனாவுக்குத் தனது தனிமை போக்கப்பட வேண்டும் என்ற ஆசை. ஆலோசனையின் போது, அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தங்கள் ஆழமான தேவைகளை வெளிப்படையாகப் பேசினார்கள். ரவி வீட்டுக்கு வந்த முதல் 20 நிமிடங்கள் போனைத் தொடாமல் மீனாவுடன் அன்றைய தினத்தைப் பற்றிப் பேச வேண்டும் என்றும், அதன் பிறகு மீனா ரவிக்குத் தனிமைக்கான நேரத்தைக் கொடுக்க வேண்டும் என்றும் ஒரு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டார்கள். இன்று அவர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள். புரியாதவரைப் பிரச்சனை மலை போலத் தெரியும், புரிந்துகொண்டால் அது ஒரு சிறிய தூசுதான்.

மோதல்களைக் கையாளும் கலை

சண்டையே வராத உறவுதான் மிகச்சிறந்த உறவு என்று நீங்கள் நினைத்தால், அது தவறு. கருத்து வேறுபாடுகள் வருவது ஆரோக்கியமான உறவின் அடையாளம். ஆனால், அந்தச் சண்டையை நீங்கள் எப்படிக் கையாள்கிறீர்கள் என்பதுதான் முக்கியம். புகழ்பெற்ற உளவியலாளர் ஜான் காட்மேன் (John Gottman), உறவைச் சிதைக்கும் நான்கு முக்கியக் காரணிகளை ‘நான்கு குதிரை வீரர்கள்’ (The Four Horsemen) என்று குறிப்பிடுகிறார்.

1. விமர்சனம் (Criticism): ஒருவரின் குணாதிசயத்தைத் தாக்குவது.
2. அலட்சியம் (Contempt): கேலி செய்வது அல்லது மட்டமாகப் பேசுவது. இது உறவின் நஞ்சு.
3. தற்காப்பு (Defensiveness): தனது தவறை ஏற்காமல் சாக்குப்போக்கு சொல்வது.
4. மௌனச் சுவர் (Stonewalling): பேச்சைத் தவிர்த்துவிட்டு ஒரு சுவரைப் போல அமைதியாக இருப்பது.

உங்கள் சண்டைகளில் இந்த நான்கில் எது இருந்தாலும், அதை உடனே நிறுத்த வேண்டும். குறிப்பாக, அலட்சியம் என்பது ஒருவரின் சுயமரியாதையைச் சிதைக்கும். கோபம் வரும்போது, “இப்போது நான் பேசும் நிலையில் இல்லை, சற்று நேரம் கழித்துப் பேசலாமா?” என்று அனுமதி கேட்டுவிட்டு விலகிச் செல்வது தவறில்லை. ஆனால், காரணமே இல்லாமல் மௌனமாக இருப்பது உங்கள் துணையை மனரீதியாகத் துன்புறுத்தும் செயலாகும்.

அன்றாட வாழ்வில் கடைபிடிக்க வேண்டிய எளிய பயிற்சிகள்

உறவை வலுப்படுத்தப் பெரிய விஷயங்கள் செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை. மிகச்சிறிய செயல்களே மிகப்பெரிய மாற்றங்களை உண்டாக்கும். சில பயிற்சிகளை நான் உங்களுக்குப் பரிந்துரைக்கிறேன்:

1. ஏழு நிமிட உரையாடல்: தினமும் காலையிலோ அல்லது இரவிலோ, எந்தவித மின்னணு சாதனங்களும் (Mobile/TV) இல்லாமல் ஏழு நிமிடங்கள் ஒருவருக்கொருவர் கண்கள் பார்த்துப் பேசுங்கள். அன்று நடந்த சுவாரஸ்யமான விஷயம் அல்லது உங்கள் மனநிலை பற்றிப் பகிருங்கள்.

2. பாராட்டு மழை: நாம் பல நேரங்களில் குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டத் தவறுவதில்லை, ஆனால் நிறைகளைப் பாராட்ட மறந்துவிடுகிறோம். உங்கள் துணை செய்யும் சிறிய உதவியாக இருந்தாலும், “நன்றி” அல்லது “இது எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது” என்று சொல்லுங்கள். அங்கீகாரம் என்பது மனித மனதிற்குத் தேவையான டானிக் போன்றது.

3. காதல் வரைபடம் (Love Maps): உங்கள் துணையின் விருப்பங்கள், பயங்கள், கனவுகள் பற்றி உங்களுக்கு எவ்வளவு தெரியும்? காலப்போக்கில் மனிதர்கள் மாறிக்கொண்டே இருப்பார்கள். அவர்களின் தற்போதைய விருப்பங்கள் என்ன என்பதைத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள். அவர்களுக்குப் பிடித்த உணவு, அவர்கள் இப்போது சந்திக்கும் சவால்கள் போன்றவற்றைத் தெரிந்து வைத்திருப்பது உங்கள் நெருக்கத்தை அதிகரிக்கும்.

தற்காதல்: உறவின் ஆணிவேர்

இதை வாசிக்கும்போது உங்களுக்கு வியப்பாக இருக்கலாம். ஒரு உறவைப் பற்றிப் பேசும்போது ஏன் ‘தற்காதல்’ (Self-love) பற்றிப் பேச வேண்டும்? உண்மை என்னவென்றால், உங்களை நீங்கள் நேசிக்காத வரை, உங்களால் இன்னொருவரை முழுமையாக நேசிக்க முடியாது. உங்கள் மகிழ்ச்சிக்கு உங்கள் துணைதான் காரணம் என்று நீங்கள் நினைத்தால், அது அவருக்குப் பெரிய பாரமாகிவிடும்.

உங்கள் மனநலம், உங்கள் உடல்நலம், உங்கள் பொழுதுபோக்குகள் ஆகியவற்றிற்கு முக்கியத்துவம் கொடுங்கள். நீங்கள் மனநிறைவோடு இருக்கும்போதுதான், அந்த நேர்மறை ஆற்றலை உங்கள் உறவிலும் செலுத்த முடியும். ஒருவருக்கொருவர் இடைவெளி விடுவது (Personal Space) உறவின் ஆரோக்கியத்திற்கு மிகவும் அவசியம். இரண்டு மரங்கள் ஒன்றாக வளர வேண்டும் என்றால், அவற்றின் கிளைகள் பின்னிக் கொள்ளலாம், ஆனால் வேர்கள் தனித்தனியாக மண்ணில் ஆழமாகப் பதிய வேண்டும்.

எப்போது ஒரு நிபுணரின் உதவியை நாட வேண்டும்?

சில நேரங்களில், பிரச்சனைகள் நமக்கே தெரியாமல் நம் கட்டுப்பாட்டை மீறிப் போகலாம். பின்வரும் சூழல்களில் ஒரு மனநல ஆலோசகரை (Couple Counselor) அணுகுவது சிறந்தது:

• ஒரே பிரச்சனை மீண்டும் மீண்டும் வந்து, அதற்குத் தீர்வே கிடைக்காதபோது.
• உறவில் உடல் ரீதியான அல்லது மன ரீதியான வன்முறை இருக்கும்போது.
• ஒருவர் மேல் ஒருவருக்குத் துளியும் நம்பிக்கை இல்லாத சூழல் ஏற்படும்போது.
• பேசுவதற்கே பயமாகவோ அல்லது சோர்வாகவோ இருக்கும்போது.

ஆலோசனைக்குச் செல்வது என்பது உங்கள் உறவு தோற்றுவிட்டது என்று அர்த்தமல்ல; மாறாக, உங்கள் உறவைக் காப்பாற்ற நீங்கள் எடுக்கும் ஒரு தைரியமான முயற்சி என்றுதான் அர்த்தம். ஒரு நடுநிலையாளரின் பார்வை உங்கள் பிரச்சனையைத் தெளிவாக்க உதவும்.

முடிவுரை

அன்பு என்பது ஒரு அழகான ஓவியம் போன்றது. அதை ஒருமுறை வரைந்துவிட்டு அப்படியே விட்டுவிட முடியாது. ஒவ்வொரு நாளும் அதற்கு வர்ணம் பூச வேண்டும், தூசு தட்ட வேண்டும், கவனமாகப் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். உறவு என்பது அதிகாரப் போட்டி அல்ல; அது ஒரு அழகான பகிர்வு.

உங்கள் துணையை அவர் எப்படி இருக்கிறாரோ அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளப் பழகுங்கள். அவரை மாற்ற முயற்சிப்பதை விட, அவரைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள். மன்னிப்பதும், விட்டுக்கொடுப்பதும் பலவீனம் அல்ல; அவை ஒரு முதிர்ந்த மனதின் அடையாளம். இந்த நொடியிலிருந்து, உங்கள் துணையின் கைகளைப் பிடித்து, “நான் உன்னைப் புரிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்” என்று ஒரு வார்த்தை சொல்லுங்கள். அந்த ஒரு வார்த்தை உங்கள் உறவின் புதிய அத்தியாயத்திற்குத் தொடக்கமாக அமையும்.

நினைவில் கொள்ளுங்கள்: உலகிலேயே மிகச்சிறந்த பரிசு, ஒரு மனிதன் இன்னொரு மனிதனுக்குக் கொடுக்கக்கூடிய முழுமையான கவனமும் (Attention) நிபந்தனையற்ற அன்பும்தான். உங்கள் பயணம் இனிமையாக அமையட்டும்!