உள்மன உணர்வுகளின் அலைகளை: நம் இதயத்தோடு ஒரு நேசப்பூர்வமான உரையாடல்

முன்னுரை

அன்பார்ந்த நண்பர்களே, உங்கள் அனைவரையும் இந்த ஒரு சிறிய பயணத்திற்கு அன்புடன் வரவேற்கிறேன். ஒரு நிமிடம் உங்கள் கண்களை மூடி, ஆழ்ந்து ஒரு மூச்சை இழுத்து விடுங்கள். இப்போது உங்களை நீங்களே ஒரு கேள்வி கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்: “நான் இப்போது உண்மையாகவே எப்படி இருக்கிறேன்?”

இந்தக் கேள்விக்கு நம்மிடம் பெரும்பாலும் ‘நல்லா இருக்கேன்’ என்ற ஒற்றைச் சொல் பதில் தான் தயாராக இருக்கும். ஆனால், அந்தப் பதிலுக்குப் பின்னால் எத்தனை போராட்டங்கள், எத்தனை வலிகள், எத்தனை சொல்லப்படாத ஏக்கங்கள் மறைந்து கிடக்கின்றன என்பதை நாம் கவனிப்பதில்லை. ஒரு மனநல ஆலோசகராக, தினந்தோறும் பல மனிதர்களின் உள்மனக் கதைகளைக் கேட்கும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைக்கிறது. அப்போது நான் உணர்வது ஒன்றுதான்: நாம் எல்லோருமே ஏதோ ஒரு வகையில் நம் உணர்வுகளோடு போராடிக்கொண்டுதான் இருக்கிறோம்.

கடல் பார்ப்பதற்கு மேலே அமைதியாகத் தெரிந்தாலும், அதன் ஆழத்தில் எப்போதும் நீரோட்டங்களும் அலைகளும் இயங்கிக்கொண்டே இருக்கும். நமது மனமும் அப்படித்தான். இந்த கட்டுரையில், நாம் நமது உள்மன உணர்வுகளின் அலைகளைப் பற்றிப் பேசப்போகிறோம். இது ஏதோ ஒரு மருத்துவப் பாடம் அல்ல; இது எனக்கும் உங்களுக்குமான ஒரு ஆத்மார்த்தமான உரையாடல். வாருங்கள், நம் மனதின் ஆழங்களுக்குள் மெதுவாக இறங்கிச் செல்வோம்.

உணர்வுகள் என்பவை யாவை? – ஒரு எளிய அறிவியல் பார்வை

உணர்வுகள் என்பவை ஏதோ மந்திரமோ அல்லது மாயமோ அல்ல. அவை நம் மூளை நமக்குத் தரும் செய்திகள் (Signals). ஒரு மனநல ஆலோசகராக இதை நான் உங்களுக்கு எளிமையாக விளக்குகிறேன். நம் மூளையில் ‘லிம்பிக் சிஸ்டம்’ (Limbic System) என்ற ஒரு பகுதி இருக்கிறது. இதில் இருக்கும் ‘அமிக்டலா’ (Amygdala) என்ற சிறு பகுதிதான் நமது உணர்ச்சிகளின் காவலாளி. நமக்கு ஒரு ஆபத்து வரும்போது பயத்தை உருவாக்குவதும், ஒரு சந்தோஷமான நிகழ்வின் போது மகிழ்ச்சியைத் தூண்டுவதும் இதுதான்.

நாம் ஒரு உணர்வை அனுபவிக்கும்போது, நம் உடலில் சில ரசாயன மாற்றங்கள் நிகழ்கின்றன. உதாரணமாக, நாம் கோபப்படும்போது ‘அட்ரினலின்’ சுரக்கிறது, நாம் நேசிக்கப்படும்போது ‘ஆக்ஸிடாசின்’ சுரக்கிறது. ஆக, உணர்வுகள் என்பவை வெறும் எண்ணங்கள் மட்டுமல்ல, அவை நம் உடலோடு பிணைக்கப்பட்ட உயிரியல் நிகழ்வுகள். “எனக்கு ஏன் இப்படித் தோன்றுகிறது?” என்று நீங்கள் வருந்தத் தேவையில்லை. ஏனெனில், உங்கள் மூளை உங்களைப் பாதுகாக்கவோ அல்லது உங்களுக்கு ஏதோ ஒன்றை உணர்த்தவோதான் அந்த உணர்வைத் தருகிறது.

உணர்வுகளை அடக்குதல்: ஒரு அமைதியான வெடிகுண்டு

நமது சமூகத்தில் ஒரு தவறான புரிதல் இருக்கிறது. “ஆண்கள் அழக்கூடாது”, “பெண்கள் எப்போதும் பொறுமையாக இருக்க வேண்டும்”, “எப்போதும் சிரித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்” எனப் பல சட்டங்களை நாம் நமக்குள் போட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம். இதனால் நாம் செய்யும் மிகப்பெரிய தவறு ‘உணர்வுகளை அடக்குவது’ (Emotional Repression).

இங்கே நான் ‘அருண்’ (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) என்பவரைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டும். அருண் ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் மேலாளராகப் பணிபுரிபவர். அவருக்குப் பெரிய அளவில் மன அழுத்தம் இருந்தது. ஆனால் அவர் யாரிடமும் எதையும் சொல்ல மாட்டார். “நான் ஒரு ஸ்ட்ராங்கான ஆள், எனக்கு இதெல்லாம் ஒண்ணும் செய்யாது” என்று சொல்லிக்கொண்டே இருப்பார். ஒரு நாள் திடீரென அவருக்குக் கடுமையான நெஞ்சுவலி ஏற்பட்டது. பரிசோதனையில் இதயத்தில் எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை, அது ஒரு ‘பேனிக் அட்டாக்’ (Panic Attack) என்று தெரியவந்தது. அடக்கி வைக்கப்பட்ட கோபமும், கவலையும் தான் அவருக்கு உடல் உபாதையாக மாறியிருந்தது.

உணர்வுகளை அடக்குவது என்பது ஒரு பிரஷர் குக்கரில் நீராவியை வெளியேற்றாமல் மூடி வைப்பது போன்றது. ஒரு கட்டத்தில் அது வெடித்தே தீரும். நாம் எப்போது நமது உணர்வுகளை அங்கீகரிக்க மறுக்கிறோமோ, அப்போதுதான் அவை நம்மை ஆளத் தொடங்குகின்றன.

மனதின் அலைகள்: வெவ்வேறு நிறங்கள், வெவ்வேறு குணங்கள்

நமது உள்மன அலைகள் எப்போதும் ஒரே சீராக இருப்பதில்லை. சில நேரங்களில் அவை மென்மையான தென்றலைப் போல இருக்கும், சில நேரங்களில் ஆக்ரோஷமான சுனாமியைப் போலத் தாக்கும். நாம் பிரதானமாகச் சந்திக்கும் சில உணர்வு நிலைகளைப் பார்ப்போம்:

1. பதற்றம் எனும் பெருங்காற்று (Anxiety)

இன்றைய காலகட்டத்தில் நாம் அனைவரும் அதிகம் சந்திப்பது இந்தப் பதற்றத்தைத்தான். “நாளை என்ன நடக்குமோ?”, “வேலை போய்விடுமோ?”, “குழந்தைகளின் எதிர்காலம் என்னவாகும்?” போன்ற எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கவலைகளே பதற்றமாக மாறுகின்றன. பதற்றம் என்பது நம் மூளை நமக்குத் தரும் ஒரு எச்சரிக்கை மணி. ஆனால், அந்த மணி இடைவிடாமல் ஒலித்துக்கொண்டே இருந்தால் அது நம் நிம்மதியைக் கெடுத்துவிடும்.

2. துயரம் எனும் ஆழ்கடல் (Sadness and Grief)

இழப்புகள் இல்லாத மனிதர்களே இல்லை. ஒரு அன்புக்குரியவரின் மரணமாக இருக்கலாம், ஒரு காதல் தோல்வியாக இருக்கலாம் அல்லது நாம் ஆசைப்பட்ட ஒன்று கிடைக்காமல் போனதாக இருக்கலாம். துயரம் என்பது ஒரு கனமான மேகத்தைப் போன்றது. அது நம்மைச் சூழ்ந்துகொள்ளும்போது உலகம் இருண்டதாகத் தோன்றும். ஆனால், மழையாகப் பொழிந்து தீர்க்கும் வரை அந்த மேகம் விலகாது. அழுவது பலவீனம் அல்ல, அது மனதின் பாரத்தைக் குறைக்கும் ஒரு வடிகால்.

3. கோபம் எனும் எரிமலை (Anger)

கோபம் என்பது பெரும்பாலும் ஒரு ‘மூடி’ (Cover) போன்றது. அதன் அடியில் ஏமாற்றம், அவமானம் அல்லது வலி மறைந்திருக்கும். நமக்கு ஒரு அநீதி நடக்கும்போது கோபம் வருவது இயல்பு. ஆனால் அந்தக் கோபம் நம்மையே எரித்துவிடாமல் பார்த்துக்கொள்வதுதான் புத்திசாலித்தனம்.

உள்மன அலைகளைக் கையாளும் கலை: நடைமுறைப் பயிற்சிகள்

ஒரு ஆலோசகராக, உங்கள் மனதைக் கையாள நான் சில எளிய ஆனால் வலிமையான நுட்பங்களைப் பரிந்துரைக்கிறேன். இவற்றை நீங்கள் தினசரி வாழ்வில் கடைபிடிக்கலாம்.

விழிப்புணர்வுடன் இருத்தல் (Mindfulness)

நாம் பெரும்பாலும் கடந்த காலத்திலோ அல்லது எதிர்காலத்திலோதான் வாழ்கிறோம். ‘நிகழ்காலத்தில்’ (Present Moment) வாழ்வதுதான் மன அமைதிக்கு முதல் படி. உங்கள் உணர்வுகளை ஒரு பார்வையாளராகப் பார்க்கப் பழகுங்கள். “எனக்கு இப்போது கோபம் வருகிறது” என்று உங்களுக்குள்ளே சொல்லிக்கொள்ளுங்கள். அந்த உணர்வோடு சண்டையிடாதீர்கள். அது ஒரு மேகத்தைப் போல உங்கள் மன வானில் கடந்து செல்வதைக் கவனியுங்கள். நீங்கள் உங்கள் உணர்வுகள் அல்ல; நீங்கள் அந்த உணர்வுகளைக் கவனிப்பவர்.

5-4-3-2-1 நுட்பம்

உங்களுக்கு அதீத பதற்றம் அல்லது பயம் ஏற்படும்போது இந்த நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துங்கள். இது உங்கள் கவனத்தை உங்கள் உடலுக்கும் சூழலுக்கும் கொண்டு வரும்:

• நீங்கள் பார்க்கும் 5 பொருட்கள்.
• நீங்கள் தொடக்கூடிய 4 விஷயங்கள்.
• நீங்கள் கேட்கும் 3 சத்தங்கள்.
• நீங்கள் நுகரக்கூடிய 2 வாசனைகள்.
• நீங்கள் சுவைக்கக்கூடிய 1 விஷயம்.

இது உங்கள் மூளையை உடனடிப் பதற்றத்திலிருந்து விடுவித்து, நிகழ்காலத்திற்கு அழைத்து வரும்.

எழுத்து வழி சிகிச்சை (Journaling)

மனதில் இருக்கும் பாரத்தை இறக்கி வைக்க எழுத்து ஒரு மிகச்சிறந்த வழி. ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அதில் யாருக்கும் தெரியப்போவதில்லை என்ற தைரியத்தில் உங்கள் மனதில் உள்ள அனைத்தையும் கொட்டுங்கள். “இன்று நான் ஏன் வருத்தமாக இருக்கிறேன்?”, “யார் மீது எனக்குக் கோபம்?” – இப்படி எதையும் மறைக்காமல் எழுதுங்கள். எழுதி முடித்த பிறகு உங்கள் மனதின் பாரம் குறைந்திருப்பதை நீங்கள் உணர்வீர்கள். சொற்களுக்குக் காயங்களை ஆற்றும் வல்லமை உண்டு.

உறவுகளும் உள்மன உணர்வுகளும்

நமது உள்மனப் போராட்டங்கள் பெரும்பாலும் நமது உறவுகளில் தான் எதிரொலிக்கின்றன. நாம் நம்மைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறோம் என்பதுதான் நாம் மற்றவர்களிடம் எப்படிப் பழகுகிறோம் என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது. ‘சுய அன்பு’ (Self-Love) என்பது சுயநலம் அல்ல. உங்களை நீங்களே நேசிக்காதபோது, உங்களால் மற்றவர்களை உண்மையாக நேசிக்க முடியாது.

இங்கே ‘மீரா’ என்பவரை உதாரணமாகச் சொல்லலாம். மீரா எப்போதும் மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்துகொண்டே இருப்பார். தனக்கு என்ன தேவை என்பதைக்கூட அவர் கேட்க மாட்டார். ஆனால் உள்ளுக்குள் அவருக்கு ஒரு பெரிய ஏக்கம் இருந்தது: “யாரும் என்னை மதிக்கவில்லை” என்று. இதற்குக் காரணம் அவர் தனக்குத் தானே முக்கியத்துவம் கொடுக்காததுதான். நாம் மற்றவர்களுக்கு ‘இல்லை’ (No) என்று சொல்லப் பழக வேண்டும். நம்முடைய எல்லைகளை (Boundaries) வகுத்துக்கொள்வது மன ஆரோக்கியத்திற்கு மிக அவசியம்.

எப்போது தொழில்முறை ஆலோசனையை நாட வேண்டும்?

இது மிக முக்கியமான பகுதி. பலரும் மனநல ஆலோசகரிடம் செல்வதை ஒரு குறையாக அல்லது அவமானமாகக் கருதுகிறார்கள். காய்ச்சல் வந்தால் மருத்துவரிடம் செல்வது போலத்தான் மன அழுத்தம் வந்தால் ஆலோசகரிடம் செல்வதும். பின்வரும் அறிகுறிகள் இருந்தால் தயங்காமல் ஒரு நிபுணரை அணுகுங்கள்:

1. தூக்கம் மற்றும் பசியின்மை: பல நாட்களாகத் தூக்கம் வராமல் இருப்பது அல்லது அதிகமாகத் தூங்குவது. அதேபோல் பசியில் ஏற்படும் மாற்றங்கள்.

2. அன்றாட வேலைகளில் ஆர்வம் குறைதல்: உங்களுக்குப் பிடித்த விஷயங்களைச் செய்வதில் கூட ஆர்வம் இல்லாமல் போவது.

3. அதீத தனிமை: யாரிடமும் பேசப் பிடிக்காமல் உங்களை நீங்களே தனிமைப்படுத்திக் கொள்வது.

4. தற்கொலை எண்ணங்கள்: “வாழ்க்கையே போதும்” அல்லது “நாம் இல்லாமல் இருந்தால் நன்றாக இருக்கும்” என்ற எண்ணங்கள் ஒரு நொடி தோன்றினாலும், அது நீங்கள் உடனடியாக உதவி பெற வேண்டும் என்பதற்கான அறிகுறி.

5. கட்டுப்படுத்த முடியாத அழுகை அல்லது கோபம்: காரணமே இல்லாமல் அடிக்கடி அழுவது அல்லது சின்ன விஷயங்களுக்குக் கூட ஆத்திரப்படுவது.

நண்பர்களே, உதவி கேட்பது பலவீனம் அல்ல; அது ஒரு தைரியமான செயல். ஒரு ஆலோசகர் உங்களுக்கு ஒரு கண்ணாடியாக இருப்பார். உங்கள் பிரச்சனைகளை நீங்களே தீர்த்துக்கொள்ள அவர் உங்களுக்குப் பாதையைக் காட்டுவார்.

நம்மை நாமே அரவணைப்போம் (Self-Compassion)

நாம் மற்றவர்களிடம் காட்டும் அன்பில் ஒரு பாதியைக் கூட நம்மிடம் காட்டுவதில்லை. நாம் ஒரு தவறு செய்துவிட்டால் நம்மை நாமே கடுமையாக விமர்சித்துக்கொள்கிறோம். “நான் ஒரு முட்டாள்”, “என்னால் எதையும் சரியாகச் செய்ய முடியாது” என்று நமக்குள் நாமே பேசிக்கொள்கிறோம். இதை ‘எதிர்மறை சுய உரையாடல்’ (Negative Self-Talk) என்போம்.

இனிமேல் உங்கள் நண்பர் ஒரு கஷ்டத்தில் இருந்தால் அவரிடம் எப்படிப் பேசுவீர்களோ, அப்படியே உங்களிடமும் பேசுங்கள். “பரவாயில்லை, இந்த முறை தவறு நடந்துவிட்டது. அடுத்த முறை பார்த்துக்கொள்ளலாம். நீ நன்றாகத்தான் முயற்சி செய்தாய்” என்று உங்களுக்கு நீங்களே ஆறுதல் சொல்லுங்கள். உங்களை நீங்களே அரவணைத்துக்கொள்ளப் பழகும்போது, வெளி உலகம் தரும் காயங்கள் உங்களை அவ்வளவு எளிதில் பாதிக்காது.

முடிவுரை: அமைதியை நோக்கிய பயணம்

வாழ்க்கை என்பது அலைகளே இல்லாத குளம் அல்ல; அது அலைகள் நிறைந்த கடல். அலைகளை நிறுத்த நம்மால் முடியாது, ஆனால் அந்த அலைகளில் எப்படிப் பயணம் செய்வது (Surfing) என்பதைக் கற்றுக்கொள்ள முடியும். உங்கள் உள்மன உணர்வுகள் அனைத்தும் உங்களுடைய ஒரு பகுதிதான். கவலை வரும்போது அதைக் கண்டு ஓடாதீர்கள், மகிழ்ச்சி வரும்போது அதை இறுகப் பற்றிக்கொள்ளாதீர்கள். எல்லாமே கடந்து போகும் என்ற புரிதலோடு வாழுங்கள்.

உங்கள் மனதிற்கு நீங்கள் தான் எஜமான். ஆனால் அந்த எஜமான் ஒரு சர்வாதிகாரியாக இல்லாமல், ஒரு அன்பான வழிகாட்டியாக இருக்கட்டும். ஒவ்வொரு நாளும் சில நிமிடங்கள் அமைதியாக அமர்ந்து உங்கள் இதயத் துடிப்பைக் கவனியுங்கள். அந்தத் துடிப்பு உங்களுக்குச் சொல்லும் செய்தி ஒன்றுதான்: “நீ இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறாய், உன்னால் எதையும் எதிர்கொள்ள முடியும்.”

மன ஆரோக்கியம் என்பது ஒரு இலக்கு அல்ல; அது ஒரு பயணம். இந்தப் பயணத்தில் நீங்கள் தனியாக இல்லை. உங்களைப் புரிந்துகொள்ளவும், உங்களுக்குத் துணையாக இருக்கவும் எங்களைப் போன்ற ஆலோசகர்கள் எப்போதும் தயாராக இருக்கிறோம். உங்கள் உள்மன அலைகள் அமைதியடைந்து, ஒரு தெளிந்த நீரோடையாக மாற என் மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்.

அன்புடன்,
உங்கள் மனநல ஆலோசகர்.