உள்ளத்தின் ஆழத்தில் ஒரு சங்கமம்: தாம்பத்திய உறவின் உளவியல் ரகசியங்கள்

முன்னுரை

வாழ்க்கை என்பது ஒரு நீண்ட பயணம். அந்தப் பயணத்தில் நாம் தேடும் ஆகச்சிறந்த பொக்கிஷம் ‘அன்பு’. அந்த அன்பின் உச்சகட்ட வடிவமாகவும், சமூகத்தின் அடிப்படை அலகாகவும் இருப்பதுதான் தாம்பத்தியம். ஒரு மனநல ஆலோசகராக, என் அறைக்கு வரும் பல தம்பதியினர் கேட்கும் முதல் கேள்வி, “ஏன் எங்களால் முன்பைப் போல நெருக்கமாக இருக்க முடியவில்லை?” என்பதுதான். தாம்பத்தியம் என்பது வெறும் உடல் சார்ந்த சேர்க்கை மட்டுமல்ல, அது இரு வேறு உலகங்கள், இரு வேறு வளர்ப்பு முறைகள், இரு வேறு கனவுகள் ஒன்றிணையும் ஒரு உன்னதமான புள்ளி. நாம் இன்று இந்த கட்டுரையில், ஒரு இயந்திரத்தனமான உறவிலிருந்து மீண்டு, உணர்வுப்பூர்வமான, ஆழமான பிணைப்பை எப்படிக் கட்டியெழுப்புவது என்பதைப் பற்றி ஒரு நண்பராகவும், ஆலோசகராகவும் விரிவாகப் பேசப்போகிறேன்.

தாம்பத்தியம் என்பது ஒரு செடியைப் போன்றது. அதை நட்டதுடன் நம் வேலை முடிந்துவிடுவதில்லை. அதற்கு தினமும் நீர் ஊற்ற வேண்டும், தேவையற்ற களைகளை நீக்க வேண்டும், போதிய சூரிய ஒளி கிடைக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டும். அதேபோல்தான் நம் உறவும். காலப்போக்கில் உறவில் ஏற்படும் சலிப்பும், புரிதல் இன்மையும் நம்மை அறியாமலேயே ஒரு இடைவெளியை உருவாக்கிவிடுகிறது. அந்த இடைவெளியை அன்பாலும், அறிவியல்பூர்வமான உளவியல் அணுகுமுறையாலும் எப்படி நிரப்பலாம் என்பதை நாம் ஒவ்வொன்றாகப் பார்ப்போம்.

பிணைப்பின் தொடக்கம்: பற்றுதல் நிலைகள் (Attachment Styles)

நமது தாம்பத்திய உறவின் வெற்றி அல்லது தோல்வி பெரும்பாலும் நாம் குழந்தையாக இருந்தபோது நமது பெற்றோருடன் நமக்கு இருந்த உறவிலேயே தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்று உளவியல் கூறுகிறது. இதை ‘அட்டாச்மென்ட் தியரி’ (Attachment Theory) என்கிறோம். நாம் வளர்க்கப்பட்ட விதம், நம்முடைய துணையுடன் நாம் எப்படிப் பழகுகிறோம் என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது. உதாரணமாக, ஒரு குழந்தை தனது தேவைகள் உடனுக்குடன் பூர்த்தி செய்யப்பட்டு, அன்பான சூழலில் வளர்ந்திருந்தால், அது வளர்ந்த பிறகு தனது துணையை முழுமையாக நம்பும் ‘பாதுகாப்பான பற்றுதல்’ (Secure Attachment) கொண்ட நபராக இருக்கும்.

மாறாக, சிறுவயதில் போதிய அன்போ அல்லது பாதுகாப்பற்ற சூழலோ நிலவியிருந்தால், அவர்கள் ‘பதற்றமான பற்றுதல்’ (Anxious Attachment) கொண்டவர்களாக மாறக்கூடும். இவர்கள் எப்போதும் தனது துணை தன்னை விட்டுப் பிரிந்துவிடுவாரோ என்ற பயத்திலேயே இருப்பார்கள். இதனாலேயே அடிக்கடி போன் செய்வது, சந்தேகிப்பது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுவார்கள். மற்றொரு வகை ‘தவிர்க்கும் பற்றுதல்’ (Avoidant Attachment). இவர்கள் நெருக்கத்தைக் கண்டு பயப்படுவார்கள். உணர்வுகளைப் பகிர்ந்து கொள்வதை ஒரு பலவீனமாகக் கருதுவார்கள். நமது தாம்பத்தியத்தில் நாம் எந்த நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதை உணர்வதுதான் மாற்றத்திற்கான முதல் படி. நாம் நமது துணையின் வளர்ப்பு முறையைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, அவர்கள் ஏன் இப்படி நடந்துகொள்கிறார்கள் என்ற கோபம் மறைந்து, ஒருவிதப் பரிதாபமும் புரிதலும் உண்டாகும்.

மௌனம் பேசும் மொழி: தகவல் பரிமாற்றத்தின் முக்கியத்துவம்

தாம்பத்தியத்தில் ஏற்படும் 90 சதவீதப் பிரச்சனைகளுக்குக் காரணம் ‘தகவல் பரிமாற்றக் குறைபாடு’ (Communication Gap) தான். நாம் பேசுகிறோம், ஆனால் உரையாடுவதில்லை. “சாப்பிட்டாயா?”, “குழந்தையை பள்ளியில் விட்டாயா?” போன்ற தகவல்கள் பரிமாறப்படுவதை நாம் உரையாடல் என்று தவறாக நினைத்துக்கொள்கிறோம். உண்மையான உரையாடல் என்பது நம்முடைய பயம், ஆசை, ஏமாற்றம் மற்றும் கனவுகளைப் பகிர்வதாகும். உளவியலில் இதை ‘உணர்ச்சிப்பூர்வமான வெளிப்படைத்தன்மை’ (Emotional Vulnerability) என்கிறோம்.

பல தம்பதியினர் என்னிடம் சொல்லும் ஒரு புகார், “நான் எவ்வளவோ சொல்கிறேன், ஆனால் அவர் கேட்பதே இல்லை” என்பதுதான். இங்கே நாம் கவனிக்க வேண்டியது ‘கேட்டல்’ (Hearing) வேறு, ‘செவிமடுத்தல்’ (Listening) வேறு. நம் துணை பேசும்போது, அவருக்குப் பதில் சொல்ல வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் கேட்காமல், அவர் என்ன சொல்ல வருகிறார், அவர் என்ன உணர்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும் நோக்கத்தில் கேட்க வேண்டும். இதற்கு ‘எம்பதி’ (Empathy) அல்லது பிறர் நிலையில் இருந்து பார்த்தல் என்று பெயர். ஒரு சிறிய பயிற்சி: உங்கள் துணை ஒரு குறையைச் சொல்லும்போது, உடனே தற்காப்பு வாதம் (Defense Mechanism) செய்யாமல், “நீ சொல்வது எனக்குப் புரிகிறது, உனக்கு வருத்தமாக இருக்கிறது அல்லவா?” என்று கேட்டுப் பாருங்கள். அந்த ஒரு வரி உங்கள் உறவில் இருக்கும் பல கசப்புகளை மாயமாய் மறைத்துவிடும்.

உதாரணம்: ரவியும் பிரியாவும்

ரவி ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர், பிரியா ஒரு இல்லத்தரசி. ரவி வேலை முடிந்து வரும்போது மிகவும் களைப்பாக இருப்பார். பிரியா நாள் முழுவதும் வீட்டில் தனிமையில் இருந்ததால், ரவி வந்தவுடன் அவரிடம் நிறையப் பேச நினைப்பார். ஆனால் ரவி மௌனமாக டிவி பார்ப்பார். இது பிரியாவிற்கு அவர் மீது அக்கறை இல்லை என்ற எண்ணத்தை உண்டாக்கியது. இங்கே பிரச்சனை அன்பல்ல, தகவல் பரிமாற்றம். ரவிக்குத் தேவைப்பட்டது ஒரு சிறு ஓய்வு, பிரியாவிற்குத் தேவைப்பட்டது அங்கீகாரம். இவர்கள் இருவரிடமும் நான் பேசியபோது, ரவி தனது வேலை அழுத்தத்தைப் பற்றிப் பகிர்ந்தார். பிரியா தனது தனிமையைப் பற்றிப் பேசினார். இப்போது அவர்கள் ஒரு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டுள்ளனர்: ரவி வந்தவுடன் 30 நிமிடங்கள் அவருக்குப் பிடித்ததைச் செய்வார், அதன் பிறகு இருவரும் சேர்ந்து 20 நிமிடங்கள் அன்றைய நாளைப் பற்றிப் பேசுவார்கள். இன்று அவர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள்.

உடல் மற்றும் மன ரீதியான நெருக்கம்: ஒரு சமநிலை

தாம்பத்தியம் என்றாலே பலரும் உடல் ரீதியான உறவை மட்டுமே நினைக்கிறார்கள். ஆனால், மன ரீதியான நெருக்கம் (Emotional Intimacy) இல்லாமல் உடல் ரீதியான நெருக்கம் முழுமை அடையாது. உளவியல் ரீதியாக, தம்பதியினருக்கு இடையே ‘ஆக்ஸிடோசின்’ (Oxytocin) என்ற ஹார்மோன் சுரப்பது மிக முக்கியம். இதை ‘காதல் ஹார்மோன்’ என்று அழைப்பார்கள். இது ஒருவரை ஒருவர் தொடும்போதும், கட்டிப்பிடிக்கும்போதும், அன்பாகப் பேசும்போதும் சுரக்கிறது. இது மன அழுத்தத்தைக் குறைத்து, பாதுகாப்பான உணர்வைத் தருகிறது.

தாம்பத்திய உறவில் ஈர்ப்பு குறைந்து போவதற்கு ‘பழக்கப்படுதல்’ (Habituation) ஒரு முக்கியக் காரணம். ஒரே மாதிரியான வாழ்க்கை முறை சலிப்பைத் தரும். எனவே, உங்கள் துணையை வெறும் ‘மனைவி’யாகவோ அல்லது ‘கணவ’னாகவோ மட்டும் பார்க்காமல், ஒரு சிறந்த நண்பராகப் பார்க்கப் பழகுங்கள். வாரத்தில் ஒரு நாள் வெளி இடங்களுக்குச் செல்வது, பழைய நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்வது, ஒருவருக்கொருவர் சிறு சிறு ஆச்சரியங்களை (Surprises) அளிப்பது போன்றவை அந்த நெருக்கத்தை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கும். உடல் ரீதியான நெருக்கம் என்பது ஒரு கடமையல்ல, அது இரு மனங்களின் சங்கமத்தின் வெளிப்பாடாக இருக்க வேண்டும்.

மோதல்களைக் கையாளுதல்: ஒரு கலை

சண்டையே இல்லாத தம்பதிகள் உலகில் எவருமில்லை. சொல்லப்போனால், ஆரோக்கியமான சண்டைகள் ஒரு உறவை வலுப்படுத்தும். ஆனால், அந்தச் சண்டைகள் எப்படி அமைகின்றன என்பதுதான் முக்கியம். உளவியலாளர் ஜான் காட்மேன் (John Gottman) ஒரு உறவின் அழிவிற்கு நான்கு முக்கியக் காரணங்களைக் கூறுகிறார்: விமர்சனம் (Criticism), அவமதிப்பு (Contempt), தற்காப்பு (Defensiveness), மற்றும் மௌனப் போர் (Stonewalling). இதில் ‘அவமதிப்பு’ என்பது மிகவும் ஆபத்தானது. துணையைத் தாழ்வாகப் பேசுவது அல்லது கேலி செய்வது உறவின் அஸ்திவாரத்தையே அசைத்துவிடும்.

சண்டை வரும்போது, “நீ எப்போதும் இப்படித்தான்” என்று பொதுப்படையாகக் குற்றம் சாட்டாமல், “நீ இப்படிச் செய்தபோது எனக்கு வருத்தமாக இருந்தது” என்று உங்கள் உணர்வை மட்டும் சொல்லுங்கள். இதை ‘I statement’ என்போம். சண்டையின் நோக்கம் ஒருவரை ஒருவர் வெல்வதாக இருக்கக் கூடாது, பிரச்சனையை வெல்வதாக இருக்க வேண்டும். கோபம் வரும்போது மூச்சை ஆழமாக இழுத்து விடுங்கள் அல்லது அந்த இடத்தை விட்டுச் சிறிது நேரம் விலகிச் செல்லுங்கள். அமைதியான பிறகு பேசுவது பல விபரீதங்களைத் தவிர்க்கும்.

உளவியல் ரீதியான ‘பாசிட்டிவ் ரேஷியோ’ (The 5:1 Rule)

ஆராய்ச்சிகளின்படி, ஒரு வெற்றிகரமான தாம்பத்தியத்தில் ஒரு எதிர்மறையான உரையாடலுக்கு ஈடாக ஐந்து நேர்மறையான விஷயங்கள் இருக்க வேண்டும். அதாவது, ஒருமுறை நீங்கள் உங்கள் துணையை விமர்சித்தால், அதை ஈடுகட்ட ஐந்து முறை அவர்களைப் பாராட்டவோ அல்லது அன்பை வெளிப்படுத்தவோ வேண்டும். நாம் பெரும்பாலும் குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டுவதில் காட்டும் ஆர்வத்தை, நிறைகளைப் பாராட்டுவதில் காட்டுவதில்லை. இன்று உங்கள் துணை உங்களுக்காகச் செய்த ஒரு சிறிய விஷயத்திற்காக அவருக்கு நன்றி சொல்லிப் பாருங்கள். அந்தச் சிறு அங்கீகாரம் அவருக்குப் பெரும் ஊக்கத்தைத் தரும்.

உதாரணம்: கார்த்திக் மற்றும் சுதா

கார்த்திக் எப்போதும் சுதாவின் சமையலில் உள்ள குறைகளைச் சொல்லிக் கொண்டே இருப்பார். இதனால் சுதா மன உளைச்சலுக்கு ஆளானார். ஆலோசனையின் போது, கார்த்திக்கிடம் சுதா செய்த நல்ல விஷயங்களைப் பட்டியலிடச் சொன்னேன். அவருக்குப் புரிய ஆரம்பித்தது, தான் எத்தனை நன்மைகளை மறந்துவிட்டு ஒரு சிறு குறையை மட்டும் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று. கார்த்திக் தனது அணுகுமுறையை மாற்றியதும், சுதாவின் முகத்தில் ஒரு மலர்ச்சி வந்தது. இப்போது அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் ‘நன்றி’ சொல்லும் பழக்கத்தை வைத்துள்ளனர்.

அன்றாட வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய எளிய பயிற்சிகள்

தாம்பத்திய உறவை மேம்படுத்த நாம் பெரிய விஷயங்களைச் செய்ய வேண்டியதில்லை. மிகச் சிறிய மாற்றங்களே மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். இதோ சில நடைமுறைப் பயிற்சிகள்:

1. ‘கனெக்ஷன் டைம்’ (Connection Time): தினமும் குறைந்தது 15 நிமிடங்கள் செல்போன், டிவி போன்ற எந்தத் தடங்கலும் இல்லாமல் ஒருவருக்கொருவர் கண்களைப் பார்த்துப் பேசுங்கள். அன்று நடந்த சுவாரஸ்யமான விஷயங்களைப் பகிருங்கள்.

2. பாராட்டுப் பெட்டி: ஒரு சிறிய பெட்டியில் உங்கள் துணையிடம் உங்களுக்குப் பிடித்த விஷயங்களைச் சீட்டுகளில் எழுதிப் போடுங்கள். வார இறுதியில் அதைத் திறந்து படியுங்கள். இது ஒருவருக்கொருவர் இருக்கும் மதிப்பைக் கூட்டும்.

3. மன்னிக்கும் குணம்: மனிதர்கள் தவறு செய்வது இயல்பு. பழைய கசப்பான சம்பவங்களை மீண்டும் மீண்டும் தோண்டி எடுக்காமல், அவற்றை மன்னித்து மறந்துவிடப் பழகுங்கள். மன்னிப்பு என்பது மற்றவர்களுக்காக அல்ல, நமது மன அமைதிக்காக நாம் செய்யும் ஒரு செயல்.

4. பொதுவான இலக்குகள்: இருவரும் சேர்ந்து ஒரு சிறு சேமிப்பைத் தொடங்குவது அல்லது ஒரு இடத்திற்குச் சுற்றுலா செல்லத் திட்டமிடுவது போன்ற பொதுவான இலக்குகளை உருவாக்குங்கள். இது உங்களை ஒரே அணியாக (Team) உணர வைக்கும்.

எப்போது தொழில்முறை ஆலோசனையை (Professional Help) நாட வேண்டும்?

சில நேரங்களில் பிரச்சனைகள் நம் கட்டுப்பாட்டை மீறிச் செல்லலாம். அதுபோன்ற சூழலில் ஒரு மனநல ஆலோசகரை அணுகுவது பலவீனமல்ல, அது ஒரு விவேகமான முடிவு. பின்வரும் நிலைகளில் நீங்கள் தம்பதியர் ஆலோசனை (Couples Counseling) பெறலாம்:

உங்கள் இருவருக்கும் இடையே பேச்சுவார்த்தையே நின்றுவிடும்போது அல்லது ஒவ்வொரு பேச்சும் சண்டையில் முடியும் போது. ஒருவருக்கொருவர் துரோகம் செய்தாலோ அல்லது நம்பிக்கை முற்றிலும் சிதைந்து போனாலோ. தாம்பத்திய உறவில் துளியும் ஈடுபாடு இல்லாமல் போகும்போது. ஒருவர் மற்றவரைக் கட்டுப்படுத்த முயலும்போது அல்லது வன்முறை (உடல் அல்லது மன ரீதியான) நிகழும்போது. பிரிந்துவிடலாம் என்ற எண்ணம் அடிக்கடி வரும்போது.

ஒரு ஆலோசகர் நடுநிலையாளராக இருந்து, உங்கள் இருவருக்கும் இடையே இருக்கும் பாலமாகச் செயல்படுவார். உங்கள் மனக் காயங்களை ஆற்றவும், ஒருவரை ஒருவர் புதிய கோணத்தில் பார்க்கவும் அவர் உதவுவார்.

முடிவுரை

தாம்பத்தியம் என்பது ஒரு முடிவு அல்ல, அது ஒரு தொடர் பயணம். இதில் ஏற்ற இறக்கங்கள் இருப்பது இயல்பே. நாம் ஒருவரை நேசிக்கிறோம் என்றால், அவருடைய நிறைகளை மட்டுமல்ல, குறைகளையும் சேர்த்துத்தான் நேசிக்கிறோம் என்று பொருள். அன்பு என்பது ஒரு உணர்வு மட்டுமல்ல, அது ஒரு செயல் (Love is a verb). அதை நாம் தினமும் வெளிப்படுத்த வேண்டும்.

நம்முடைய துணையை மாற்றுவதற்கு நாம் எடுக்கும் முயற்சியை விட, நம்முடைய அணுகுமுறையை மாற்றுவதற்கு எடுக்கும் முயற்சி சிறந்த பலனைத் தரும். ஒருவருக்கொருவர் மதிப்பளித்து, ஒருவரின் சுதந்திரத்தில் தலையிடாமல், அதே சமயம் ஒருவருக்கொருவர் அரணாக இருக்கும்போது, தாம்பத்தியம் என்பது ஒரு சுமையாகத் தெரியாமல், சுகமான சங்கமமாக மாறும். வாழ்க்கையின் அந்திமக் காலத்தில் நாம் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, நம்மிடம் இருக்கும் சொத்துக்களை விட, நாம் பகிர்ந்துகொண்ட அன்பான தருணங்களே நமக்கு மிகுந்த திருப்தியைத் தரும். அந்தத் திருப்தியை நோக்கி இன்றே ஒரு அடி எடுத்து வைப்போம். உங்கள் இல்லறம்