நிசப்தமான புயல்கள்: இளம் மனங்களின் உள் உலகைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு பயணம்

முன்னுரை

வணக்கம். ஒரு மனநல ஆலோசகராக, கடந்த பல ஆண்டுகளாக எண்ணற்ற மனிதர்களுடனும், குறிப்பாக இளைஞர்களுடனும் உரையாடும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்துள்ளது. ஒவ்வொரு முறை எனது அறையின் கதவு திறக்கப்படும்போதும், உள்ளே நுழைவது வெறும் ஒரு நபர் மட்டுமல்ல; ஒரு பெரிய கனவு, ஒரு தேடல், மற்றும் சில நேரங்களில் விவரிக்க முடியாத ஒரு பாரம். இன்று நாம் வாழும் உலகம் மிக வேகமாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. தொழில்நுட்பம் நம்மை உலகத்தோடு இணைத்திருக்கிறது என்று நாம் பெருமைப்பட்டுக் கொள்கிறோம். ஆனால், அதே தொழில்நுட்பமும், சமூக மாற்றங்களும் நம் இளைஞர்களின் மனதிற்குள் ஏற்படுத்தியிருக்கும் நிசப்தமான போராட்டங்களை நாம் கவனிக்கத் தவறிவிடுகிறோமோ என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.

வெளியில் பார்க்கும்போது சிரித்துக்கொண்டே ‘செல்ஃபி’ எடுக்கும் ஒரு இளைஞனின் மனதிற்குள், ஒரு பெரிய போராட்டமே நடந்து கொண்டிருக்கலாம். அந்தப் போராட்டத்தைப் பற்றி பேசுவதே இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம். இது ஒரு மேடைப் பேச்சோ அல்லது வெறும் அறிவுரையோ அல்ல. இது உங்கள் மனதோடு நான் பேச விரும்பும் ஒரு மென்மையான உரையாடல். நாம் இணைந்து, நம் இளைஞர்கள் எதிர்கொள்ளும் அந்த மனரீதியான சவால்களைப் புரிந்து கொள்வோம்.

எதிர்பார்ப்புகளின் பாரம்: ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத சுமை

இன்றைய இளைஞர்கள் சுமக்கும் மிகப்பெரிய சுமை, ‘எதிர்பார்ப்பு’. இது பெற்றோர்களிடமிருந்து வரலாம், சமூகத்திடமிருந்து வரலாம், அல்லது மிக முக்கியமாகத் தங்களுக்குத் தாங்களே ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் ஒரு பிம்பமாக இருக்கலாம். “நான் எப்போதும் முதலிடத்தில் இருக்க வேண்டும்”, “நான் மற்றவர்களை விட அழகாகத் தெரிய வேண்டும்”, “என் வாழ்க்கை சமூக ஊடகங்களில் பார்ப்பது போலவே மிகச் சிறப்பாக இருக்க வேண்டும்” என்ற எண்ணங்கள் அவர்களை ஒருவித பதற்றத்திலேயே வைத்திருக்கின்றன.

உதாரணத்திற்கு, கார்த்திக் (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) என்ற ஒரு இளைஞனைப் பற்றிச் சொல்கிறேன். அவன் ஒரு சிறந்த மென்பொருள் பொறியாளர். மிகச்சிறந்த நிறுவனத்தில் வேலை, கைநிறைய சம்பளம். ஆனால், அவன் என்னிடம் வந்தபோது அவன் கண்களில் ஒருவித சோர்வு இருந்தது. “சார், எல்லாரும் நான் வெற்றியடைந்து விட்டதாகச் சொல்கிறார்கள். ஆனால், எனக்குள் ஒரு வெற்றிடம் இருக்கிறது. அடுத்த கட்டத்திற்குப் போகவில்லை என்றால் நான் தோற்றுவிட்டதாக சமூகம் நினைக்குமோ என்ற பயம் என்னை உறங்க விடமாட்டேன்கிறது,” என்று அவன் சொன்னபோது, அது ஒரு தனிமனிதனின் குரலாகத் தெரியவில்லை. அது ஒட்டுமொத்த தலைமுறையின் அச்சமாக எனக்குத் தெரிந்தது.

இந்த ‘பெர்பெக்ஷன்’ (Perfection) என்ற மாயை, இளைஞர்களைத் தங்களது பலவீனங்களை மறைக்கத் தூண்டுகிறது. பலவீனங்களை மறைப்பதையே ஒரு வலிமையாக அவர்கள் கருதுகிறார்கள். ஆனால், உண்மை என்னவென்றால், நாம் அனைவரும் மனிதர்கள், நமக்கும் குறைகள் உண்டு என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதே உண்மையான மனநலத்தின் தொடக்கம்.

உளவியல் பின்னணி: மூளைக்குள் நடக்கும் ரசாயன விளையாட்டு

இளம் வயதில் மனநலப் போராட்டங்கள் ஏற்படுவதற்கு வெறும் சூழல் மட்டும் காரணமல்ல, அதற்குப் பின்னால் சில அறிவியல் உண்மைகளும் இருக்கின்றன. ஒரு மனிதனின் மூளை முழுமையாக வளர்ச்சி அடைய 25 வயது வரை ஆகிறது. குறிப்பாக, முடிவெடுக்கும் திறன் மற்றும் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தும் ‘ப்ரீஃப்ரண்டல் கார்டெக்ஸ்’ (Prefrontal Cortex) என்ற பகுதி கடைசியாகத்தான் முதிர்ச்சியடைகிறது.

அதே சமயம், உணர்ச்சிகளைக் கையாளும் ‘அமிக்டலா’ (Amygdala) என்ற பகுதி இளமைப் பருவத்தில் மிகத் தீவிரமாகச் செயல்படும். இதனால்தான், ஒரு சிறிய தோல்வி கூட இளைஞர்களுக்கு ஒரு பெரிய பேரழிவாகத் தோன்றுகிறது. டோபமைன் (Dopamine) என்ற ரசாயனம் தரும் தற்காலிக மகிழ்ச்சிக்காக அவர்கள் சமூக ஊடகங்களை நாடுகிறார்கள். ஆனால், அந்த மகிழ்ச்சி மறைந்தவுடன் ஏற்படும் அந்தத் தனிமை, அவர்களை மேலும் ஆழமான மனச்சோர்விற்குள் தள்ளுகிறது.

இதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஒரு இளைஞர் உணர்ச்சிவசப்படுகிறார் என்றால், அது அவர் வேண்டுமென்றே செய்வது அல்ல. அவர் மூளைக்குள் நடக்கும் ரசாயன மாற்றங்களும், அந்த முதிர்ச்சியடையாத நிலையும் ஒரு காரணம். அவர்களுக்குத் தேவைப்படுவது கண்டனங்கள் அல்ல, ஒரு மென்மையான புரிதல் மட்டுமே.

சமூக ஊடகங்களின் மாய உலகம் மற்றும் ‘ஒப்பீடு’ எனும் நோய்

இன்றைய இளைஞர்களின் வாழ்விடமாக மாறிவிட்ட சமூக ஊடகங்கள், மனநலத்திற்கு ஒரு பெரிய சவாலாக இருக்கின்றன. மற்றவர்கள் தங்களின் வாழ்வின் மிகச் சிறந்த தருணங்களை மட்டுமே அங்கே பகிர்கிறார்கள். அதைத் தங்களின் அன்றாட வாழ்வோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் இளைஞர்கள், “ஏன் என் வாழ்க்கை மட்டும் இப்படி இருக்கிறது?” என்று ஏங்குகிறார்கள். இதை உளவியலில் FOMO (Fear Of Missing Out) என்று அழைக்கிறோம்.

ஷாலினி என்ற கல்லூரி மாணவியின் கதை இதற்கு ஒரு நல்ல உதாரணம். அவள் மிகத் திறமையானவள். ஆனால், இன்ஸ்டாகிராமில் தன் தோழிகள் சுற்றுலா செல்வதையும், புதிய ஆடைகள் அணிவதையும் பார்த்துவிட்டு, தானும் அவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டாள். கடன் வாங்கிப் பொருட்களை வாங்கினாள். இறுதியில், அந்தப் போலி பிம்பத்தைத் தக்கவைக்க முடியாமல் கடும் மன அழுத்தத்திற்கு ஆளானாள்.

நாம் உணர வேண்டியது என்னவென்றால், திரையில் தெரிவது ஒரு எடிட் செய்யப்பட்ட வாழ்க்கை; யதார்த்தமானது அல்ல. மற்றவர்களின் ‘ஹைலைட் ரீல்’ (Highlight reel) உடன் நம்முடைய ‘பிஹைண்ட் தி சீன்ஸ்’ (Behind the scenes) நிகழ்வுகளை ஒப்பிடுவது நமக்குத் துயரத்தையே தரும்.

தனிமை – கூட்டத்திற்குள் ஒரு தனித்த தீவு

ஆயிரக்கணக்கான ஆன்லைன் நண்பர்கள் இருந்தாலும், மனதிற்கு நெருக்கமாக ஒருவர்கூட இல்லாத நிலை இன்று பல இளைஞர்களுக்கு இருக்கிறது. யாரிடமாவது மனதைத் திறந்து பேசினால், அவர்கள் நம்மைப் பற்றித் தவறாக நினைப்பார்களோ என்ற பயம் அவர்களைத் தனிமைப்படுத்துகிறது. இந்தத் தனிமை ஒரு மெதுவான நஞ்சு போன்றது. இது தூக்கமின்மை, பசியின்மை, மற்றும் எதிலும் நாட்டமில்லாத நிலை ஆகியவற்றை உருவாக்குகிறது.

மனநல ஆலோசனையின் போது, பல இளைஞர்கள் அழுவதைக் கண்டிருக்கிறேன். அந்த அழுகை ஒரு சோகத்தின் வெளிப்பாடு மட்டுமல்ல, பல ஆண்டுகளாகச் சேர்த்து வைத்த பாரத்தின் விடுதலையும் கூட. “யாராவது என்னைக் கேட்க மாட்டார்களா?” என்ற ஏக்கம் அவர்களின் ஒவ்வொரு சொல்லிலும் இருக்கும். நாம் ஒரு சமூகமாக, மற்றவர்களின் பேச்சைக் கேட்கும் (Active Listening) பண்பை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

சாத்தியமான தீர்வுகள்: நம் மனதை நாம் எப்படிக் கையாளலாம்?

மனநலப் போராட்டங்கள் என்பவை ஏதோ ஒரு தீர்க்க முடியாத நோய் அல்ல. முறையான பயிற்சிகள் மற்றும் புரிதல்கள் மூலம் இதிலிருந்து நாம் மீண்டு வர முடியும். ஒரு ஆலோசகராக, நான் பரிந்துரைக்கும் சில எளிய ஆனால் வலிமையான நடைமுறைகள் இங்கே:

1. சுய-அன்பு (Self-Compassion)

நாம் நம் நண்பர்களுக்குத் தரும் அதே அன்பையும் மன்னிப்பையும் நமக்கு நாமே தர வேண்டும். ஒரு தவறு செய்துவிட்டால், உங்களை நீங்களே கடுமையாகத் திட்டிக் கொள்ளாதீர்கள். “பரவாயில்லை, நான் ஒரு மனிதன். தவறுகள் செய்வது இயல்பு. இதிலிருந்து நான் கற்றுக்கொள்வேன்” என்று உங்களுக்குள் சொல்லிக் கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு நீங்களே ஒரு சிறந்த நண்பராக இருங்கள்.

2. டிஜிட்டல் டிடாக்ஸ் (Digital Detox)

ஒரு நாளில் குறைந்தது ஒரு மணி நேரமாவது அலைபேசி மற்றும் இணையத்திலிருந்து விலகி இருங்கள். இயற்கையோடு நேரம் செலவிடுங்கள் அல்லது உங்களுக்குப் பிடித்த ஒரு நிஜமான மனிதரோடு பேசுங்கள். திரையில் தெரியும் வெளிச்சத்தை விட, உங்கள் மனதிற்குள் இருக்கும் அமைதி முக்கியமானது.

3. உணர்வுகளைப் பகிர்தல்

மனதில் பாரம் இருக்கும்போது அதை எழுதி வையுங்கள் (Journaling). அல்லது நீங்கள் நம்பும் ஒருவரிடம் அதைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். பேசுவது பாதியளவு பாரத்தைக் குறைத்துவிடும். “எனக்கு இப்போது கவலையாக இருக்கிறது” என்று சொல்வதில் எந்த அவமானமும் இல்லை. அது ஒரு தைரியமான செயல்.

4. மூச்சுப் பயிற்சி மற்றும் மைண்ட்ஃபுல்னஸ் (Mindfulness)

நிகழ்காலத்தில் வாழப் பழகுங்கள். கடந்த காலத்தின் வருத்தங்களும், வருங்காலத்தின் பயங்களும் நம்மை அலைக்கழிக்கும்போது, உங்கள் மூச்சை மட்டும் கவனியுங்கள். ஐந்து நிமிடங்கள் அமைதியாக அமர்ந்து மூச்சை ஆழமாக இழுத்து விடுவது, உங்கள் நரம்பு மண்டலத்தை அமைதிப்படுத்தும். இது ஒரு எளிய அறிவியல் முறை.

பெற்றோர்களுக்கும் பெரியவர்களுக்கும் ஒரு வேண்டுகோள்

இளைஞர்களின் மனநலத்தில் பெற்றோர்களின் பங்கு மிக முக்கியமானது. உங்கள் பிள்ளைகள் உங்களிடம் வந்து பேசும்போது, உடனே அவர்களுக்கு அறிவுரை வழங்காதீர்கள். அவர்கள் சொல்வதை முதலில் முழுமையாகக் கேளுங்கள். “நான் இருக்கிறேன்” என்ற ஒரு வார்த்தை, ஆயிரம் மருந்துகளை விட வலிமையானது. அவர்களின் மதிப்பெண்களை விட அவர்களின் மன அமைதி முக்கியம் என்பதை அவர்களுக்கு உணர்த்துங்கள்.

அவர்களை மற்றவர்களோடு ஒப்பிடாதீர்கள். ஒவ்வொரு பூவும் ஒரு தனித்துவமான அழகைக் கொண்டது, அது மலரும் நேரமும் மாறுபடும். உங்கள் பிள்ளையின் தனித்துவத்தை அங்கீகரியுங்கள்.

எப்போது தொழில்முறை ஆலோசனையை (Professional Help) நாட வேண்டும்?

மனநல ஆலோசகரை அணுகுவது என்பது ஏதோ ஒரு பெரிய பிரச்சனை இருந்தால் மட்டுமே செய்ய வேண்டிய ஒன்று அல்ல. காய்ச்சல் வந்தால் மருத்துவரிடம் செல்வது போல, மனதிற்குச் சோர்வு ஏற்பட்டால் எங்களை அணுகலாம். பின்வரும் அறிகுறிகள் தென்பட்டால், தயங்காமல் ஒரு நிபுணரின் உதவியைப் பெறுங்கள்:

• தொடர்ச்சியான தூக்கமின்மை அல்லது அதிகப்படியான தூக்கம்.
• தன்னைத் தானே காயப்படுத்திக் கொள்ளும் எண்ணங்கள்.
• யாரிடமும் பேசப் பிடிக்காமல் நீண்ட காலம் தனிமையில் இருப்பது.
• அன்றாட வேலைகளைச் செய்யக் கூட ஆற்றல் இல்லாமல் போவது.
• தீவிரமான பயம் அல்லது பதற்றம் (Panic Attacks).

உளவியல் ஆலோசனை என்பது ஒரு பலவீனம் அல்ல, அது உங்களை நீங்களே நேசிப்பதற்கான ஒரு முயற்சி. ஒரு நிபுணரிடம் பேசும்போது, உங்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பான சூழல் கிடைக்கிறது. அங்கே உங்களை யாரும் விமர்சிக்க மாட்டார்கள்.

முடிவுரை: புதியதொரு விடியலை நோக்கி

இளம் மனங்கள் என்பவை ஒரு அழகான தோட்டம் போன்றவை. அங்கே சில நேரங்களில் கலைகள் வளரலாம், புயல் வீசலாம். ஆனால், சரியான பராமரிப்பும் அன்பும் இருந்தால், அந்தத் தோட்டம் மீண்டும் செழிக்கும். நாம் அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் துணையாக இருப்போம்.

இந்தக் கட்டுரையைப் படித்துக் கொண்டிருக்கும் நீங்கள் ஒரு இளைஞராக இருந்தால், உங்களிடம் நான் சொல்ல விரும்புவது இதுதான்: “நீங்கள் தனியாக இல்லை. உங்கள் போராட்டங்கள் நியாயமானவை. ஆனால், அந்தப் போராட்டங்களே உங்கள் வாழ்க்கையாகி விடாது. உங்களுக்குள் ஒரு மிகப்பெரிய வலிமை இருக்கிறது. அதை மீட்டெடுக்க ஒரு சிறு உதவி தேவைப்பட்டால், அதைக் கேட்பதில் தவறில்லை.”

வாழ்வு என்பது ஒரு பயணம். இதில் மேடுபள்ளங்கள் இருப்பது சகஜம். அந்தப் பயணத்தை அழகாக மாற்றுவது நம் கைகளில்தான் இருக்கிறது. மனநல விழிப்புணர்வு என்பது ஒரு நாள் கொண்டாட்டம் அல்ல, அது நம் வாழ்வின் ஒரு அங்கமாக மாற வேண்டும். உள்ளத்தின் அமைதியே உண்மையான செல்வம். அந்தச் செல்வத்தைப் பாதுகாப்போம். நிசப்தமான புயல்களைக் கடந்து, நம்பிக்கையெனும் சூரிய ஒளியில் நம் இளைய தலைமுறை பிரகாசிக்கட்டும்.