இயந்திரச் சுழற்சியிலிருந்து இதயத்தின் அமைதிக்கு: ஒரு மீட்சிப் பயணம்

முன்னுரை

காலை 6 மணி. அலாரத்தின் அந்தத் துளைக்கும் சத்தம் உங்கள் காதுகளில் விழுகிறது. கைகள் அனிச்சையாகத் தொலைபேசியைத் தேடிச் சென்று ‘Snooze’ பொத்தானை அழுத்துகின்றன. இன்னும் ஐந்து நிமிடம் உறங்க மாட்டோமா என்ற ஏக்கம் ஒருபுறம் இருந்தாலும், அடுத்த சில நிமிடங்களில் அன்றைய நாளின் ஓட்டம் உங்களைத் துரத்தத் தொடங்குகிறது. குளிப்பது, உண்பது, பேருந்துக்கோ அல்லது வண்டிக்கோ ஓடுவது, அலுவலகக் கோப்புகள், மின்னஞ்சல்கள், மீண்டும் வீடு திரும்புதல், அலைபேசியில் மூழ்குதல், பிறகு உறக்கம். மீண்டும் அதே சுழற்சி.

என் அன்பிற்குரியவர்களே, நாம் ஒரு இயந்திரத்தனமான உலகில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை விட, நாமே ஒரு இயந்திரமாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்பதுதான் கசப்பான உண்மை. ஒரு உளவியலாளராக, என் அலுவலகத்திற்கு வரும் பலரும் சொல்லும் ஒரு பொதுவான வாசகம் இதுதான்: “சார், வாழ்க்கையில் எல்லாம் இருக்கிறது, ஆனால் ஏதோ ஒன்று குறைகிறது. எதற்காக ஓடுகிறோம் என்றே தெரியவில்லை.” இந்த ‘ஏதோ ஒன்று’ என்பதுதான் நம் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் நாம் தேடும் அமைதி. இந்தப் பயணம் உங்களை நீங்களே கண்டறியப் போகும் ஒரு பயணம். வாருங்கள், நமது அன்றாட வாழ்வின் இயந்திரத் தனத்திலிருந்து விடுபட்டு, மனதின் ஆழமான அமைதியை எப்படிக் கண்டடைவது என்று விரிவாகப் பார்ப்போம்.

ஏன் இந்த இயந்திரத்தன்மை? – ஓர் உளவியல் பார்வை

நமது மூளை என்பது மிகவும் விசித்திரமானது. அது ஆற்றலைச் சேமிப்பதற்காகப் பல செயல்களை ‘Autopilot’ எனப்படும் அனிச்சைச் செயல் முறைக்கு மாற்றிவிடுகிறது. நீங்கள் முதன்முதலில் கார் ஓட்டப் பழகும்போது எவ்வளவு கவனமாக இருந்தீர்கள் என்று நினைவு கூர்ந்து பாருங்கள். ஆனால் இப்போது, நீங்கள் எதைப் பற்றியோ சிந்தித்துக் கொண்டே வீட்டிற்குச் சரியாக வந்து சேருகிறீர்கள் அல்லவா? இதுதான் அனிச்சைச் செயல். இது வேலைக்கு உதவும், ஆனால் வாழ்க்கைக்கு? வாழ்க்கையை நாம் அனிச்சைச் செயலாக வாழத் தொடங்கும்போதுதான், அதில் உள்ள சுவாரஸ்யமும் உணர்வுகளும் மறைந்து போகின்றன.

நவீன உளவியலில் இதை ‘Emotional Numbness’ அல்லது உணர்ச்சியற்ற நிலை என்று அழைக்கிறோம். நாம் தொடர்ந்து அழுத்தங்களுக்கு உள்ளாகும்போது, நம் மனம் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள உணர்ச்சிகளை மழுங்கச் செய்துவிடுகிறது. இதனால் மகிழ்ச்சியும் பெரிதாகத் தெரிவதில்லை, துக்கமும் ஆழமாகப் புரிவதில்லை. நாம் வெறும் ‘செயல்படுபவர்களாக’ (Doers) மட்டுமே இருக்கிறோம், ‘வாழ்பவர்களாக’ (Beings) இருப்பதில்லை.

ரமேஷின் கதை: ஒரு உதாரணம்

ரமேஷ் ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர். நல்ல சம்பளம், அன்பான மனைவி, அழகான குழந்தை. ஆனால், ரமேஷிற்கு எப்போதும் ஒரு சோர்வு. “வேலைக்குச் செல்கிறேன், வருகிறேன், அவ்வளவுதான். என் மகளுடன் விளையாடும்போது கூட என் மனம் அடுத்த வார புராஜெக்ட் பற்றித்தான் யோசிக்கிறது,” என்றார் அவர் என்னிடம். ரமேஷின் பிரச்சனை வேலைப்பளு மட்டுமல்ல, அவர் ‘தற்போது வாழும் கலை’யை (The Art of Being Present) மறந்ததுதான். நாம் பல நேரங்களில் உடலால் ஓரிடத்திலும், மனதால் வேறொரு காலத்திலும் (கடந்த காலம் அல்லது எதிர்காலம்) இருக்கிறோம். இந்த இடைவெளிதான் மன அழுத்தத்தின் ஊற்றுக்கண்.

மனஅமைதிக்கும் அறிவியலுக்கும் உள்ள தொடர்பு

மனஅமைதி என்பது ஏதோ ஆன்மீகவாதிகளுக்கு மட்டுமே உரியது என்று நினைக்க வேண்டாம். இதற்குப் பின்னால் ஆழமான நரம்பியல் அறிவியல் (Neuroscience) இருக்கிறது. நாம் பதற்றமாக இருக்கும்போது, நமது மூளையில் உள்ள ‘அமிக்டலா’ (Amygdala) என்ற பகுதி அதிகப்படியாகச் செயல்படுகிறது. இது ‘Cortisol’ எனப்படும் அழுத்த ஹார்மோனைச் சுரக்கச் செய்கிறது. இது நம்மை எப்போதும் ஒரு தற்காப்பு நிலையிலேயே வைத்திருக்கும்.

ஆனால், நாம் அமைதியாக இருக்கும்போது, மூளையின் முன் பகுதி (Prefrontal Cortex) வலுவடைகிறது. இதுதான் முடிவெடுக்கும் திறன், ஒருமுகப்படுத்துதல் மற்றும் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தும் பகுதி. நாம் பயிற்சிகள் மூலம் நம் மூளையை மாற்றியமைக்க முடியும் (Neuroplasticity). அதாவது, அமைதி என்பது ஒரு வரம் அல்ல, அது நாம் பழகிக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு திறன் (Skill).

அன்றாட வாழ்வில் அமைதியைக் கண்டடைய நடைமுறைப் பயிற்சிகள்

மனஅமைதி என்பது இமயமலைக்குச் சென்றால் தான் கிடைக்கும் என்பதல்ல. உங்கள் சமையலறையிலும், அலுவலக மேஜையிலும் கூட அதைக் கண்டடைய முடியும். அதற்குச் சில எளிய ஆனால் வலிமையான மாற்றங்கள் தேவை.

1. விழிப்புணர்வுடன் கூடிய காலைப் பொழுது (Mindful Mornings)

காலை எழுந்தவுடன் முதல் ஒரு மணி நேரம் உங்கள் தொலைபேசியைத் தொடாதீர்கள். உலகத்தின் செய்திகளை உங்கள் மூளைக்குள் திணிப்பதற்கு முன், உங்கள் மூச்சுக் காற்றை கவனியுங்கள். ஒரு கோப்பை தேநீர் அருந்துகிறீர்கள் என்றால், அதன் வெப்பம், அதன் மணம், அது உங்கள் தொண்டையில் இறங்கும் விதம் என ஒவ்வொன்றையும் ரசித்துச் செய்யுங்கள். “நான் இப்போது தேநீர் அருந்துகிறேன்” என்ற முழு உணர்வுடன் இருப்பதுதான் தியானத்தின் முதல் படி. இது உங்கள் நரம்பு மண்டலத்தை அன்றைய நாளுக்குத் தயார்படுத்தும்.

2. 5-4-3-2-1 உத்தி (Grounding Technique)

வேலையின் நடுவில் எப்போதாவது அதிகப்படியான அழுத்தம் அல்லது படபடப்பு ஏற்படுகிறதா? அப்போது இந்தப் பயிற்சியைச் செய்யுங்கள்:

– உங்களைச் சுற்றி நீங்கள் பார்க்கும் 5 பொருட்கள்.
– நீங்கள் தொடக்கூடிய 4 உணர்வுகள் (உதாரணமாக உங்கள் ஆடைகளின் மென்மை அல்லது மேஜையின் கடினத்தன்மை).
– நீங்கள் கேட்கும் 3 ஒலிகள்.
– நீங்கள் நுகரக்கூடிய 2 வாசனைகள்.
– நீங்கள் சுவைக்கக்கூடிய 1 விஷயம்.

இது உங்கள் மனதை எதிர்காலக் கவலைகளிலிருந்து இழுத்து வந்து, ‘இப்போது’ (Present moment) என்ற புள்ளியில் நிறுத்தும்.

3. டிஜிட்டல் நச்சுநீக்கம் (Digital Detox)

நாம் இயந்திரங்களாக மாறுவதற்கு முக்கியக் காரணம் சமூக ஊடகங்கள். பிறரது ‘சீரமைக்கப்பட்ட’ (Filtered) வாழ்க்கையைப் பார்த்து நம் எதார்த்த வாழ்க்கையை ஒப்பிடுவதுதான் நமது நிம்மதியைக் குலைக்கிறது. Dopamine Loop எனப்படும் இந்த மாயவலையிலிருந்து விடுபட, இரவில் உறங்குவதற்கு இரண்டு மணி நேரத்திற்கு முன்பே இணையத்தைத் துண்டித்துவிடுங்கள். ஒரு புத்தகத்தை வாசிப்பது அல்லது குடும்பத்தினருடன் பேசுவது உங்கள் மூளைக்குத் தேவையான ஆழமான ஓய்வைத் தரும்.

உறவுகளும் மனநலமும்

இயந்திரத்தனமான வாழ்வில் நாம் செய்யும் மிகப்பெரிய தவறு, மனித உறவுகளைக் கடமையாகப் பார்ப்பது. “மனைவியிடம் பேச வேண்டும்”, “பிள்ளைகளுடன் நேரம் செலவிட வேண்டும்” என்று அதை ஒரு ‘To-do list’ ஆக மாற்றிக் கொள்கிறோம்.

உறவுகளில் தரம் முக்கியமே தவிர அளவு அல்ல. உங்கள் இணையருடன் ஒரு பத்து நிமிடம் பேசினாலும், அந்தப் பத்து நிமிடமும் உங்கள் அலைபேசியை ஓரம் வைத்துவிட்டு, அவர்களின் கண்களைப் பார்த்துப் பேசுங்கள். அவர்கள் சொல்வதைக் காதுகளால் மட்டுமல்லாமல், இதயத்தால் கேளுங்கள் (Deep Listening). இந்த இணைப்பு உங்களுக்குக் கொடுக்கும் பாதுகாப்பு உணர்வு, எந்த ஒரு விலையுயர்ந்த பரிசையும் விட மனதிற்கு அமைதி தரும்.

செல்வியின் அனுபவம்: ஒரு படிப்பினை

செல்வி ஒரு இல்லத்தரசி. எப்போதும் வீட்டைச் சுத்தம் செய்வது, சமைப்பது என ஓடிக்கொண்டே இருப்பார். “எல்லோருக்கும் செய்கிறேன், ஆனால் யாருமே என்னைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை” என்பது அவர் ஆதங்கம். நான் அவரிடம் சொன்னது ஒன்றே ஒன்றுதான்: “உங்களை நீங்கள் முதலில் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள்.” அவர் தனக்காக ஒரு நாளைக்கு 30 நிமிடம் ஒதுக்கி, தனக்குப் பிடித்த கர்நாடக இசையைக் கேட்கத் தொடங்கினார். அந்த 30 நிமிடம் அவர் ஒரு இயந்திரமல்ல, அவர் ஒரு தனிமனிதர். இந்தச் சிறு மாற்றம் அவர் குடும்பத்தினரிடம் காட்டும் அன்பில் பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. நமது பாத்திரம் நிறைந்திருந்தால் தான், நாம் மற்றவர்களுக்குப் பகிர முடியும்.

வேலையும் வாழ்வும்: எல்லையைத் தீர்மானித்தல் (Boundaries)

நமது அலுவலக மின்னஞ்சல்கள் படுக்கையறை வரை நுழைந்துவிட்டன. “இல்லை” (No) என்று சொல்லப் பழகுவது ஒரு சிறந்த மனநலப் பயிற்சி. உங்கள் வேலை நேரம் முடிந்த பிறகு, அலுவலகச் சிந்தனைகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க ஒரு சிறிய சடங்கை (Ritual) வைத்துக் கொள்ளுங்கள். உதாரணமாக, அலுவலகத்திலிருந்து வீட்டிற்கு வந்ததும் குளிப்பது அல்லது ஆடைகளை மாற்றுவது என்பது வெறும் உடல் சுத்தம் மட்டுமல்ல, அது “நான் இப்போது அலுவலகப் பணியாளராக இல்லை, நான் ஒரு தந்தை/தாய்/மகன்” என்று உங்கள் ஆழ்மனதிற்குச் சொல்லும் செய்தி.

எப்போது தொழில்முறை ஆலோசனையை நாட வேண்டும்?

சுய முயற்சிகள் சில நேரங்களில் போதுமானதாக இல்லாமல் போகலாம். அது உங்கள் பலவீனம் அல்ல. கீழே உள்ள அறிகுறிகள் தென்பட்டால், தயங்காமல் ஒரு உளவியலாளரையோ அல்லது ஆலோசகரையோ அணுகுங்கள்:

– தொடர்ந்து இரண்டு வாரங்களுக்கு மேல் நிலவும் ஆழ்ந்த சோகம்.
– எதிலும் ஆர்வமின்மை (முன்பு பிடித்த விஷயங்களில் கூட).
– தூக்கமின்மை அல்லது அதிகப்படியான தூக்கம்.
– தற்கொலை எண்ணங்கள் அல்லது வாழ்க்கையே வெறுமையாகத் தோன்றுதல்.
– காரணமில்லாத உடல்வலிகள் மற்றும் படபடப்பு.

மனநல ஆலோசனை என்பது ஒரு உரையாடல் மட்டுமே. அது உங்கள் மனக்காயங்களை ஆற்றவும், புதிய கோணத்தில் வாழ்க்கையைப் பார்க்கவும் உதவும் ஒரு கருவி.

மனஅமைதி என்பது ஒரு பயணம், இலக்கல்ல

நாம் அனைவரும் ஏதோ ஒரு இலக்கை நோக்கி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம். வீடு வாங்க வேண்டும், பதவி உயர்வு பெற வேண்டும், பிள்ளைகளைப் படிக்க வைக்க வேண்டும் – இவையெல்லாம் முடிந்தால் அமைதி கிடைக்கும் என்று நம்புகிறோம். ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், அமைதி என்பது அந்த ஓட்டத்தின் நடுவே நீங்கள் எடுத்துக்கொள்ளும் ஒரு சிறிய இடைவெளிதான்.

வாழ்க்கை என்பது ஒரு இசைக்கோர்ப்பு போன்றது. இசையில் ஒலிகளுக்கு இடையே உள்ள அந்த மௌனம்தான் அந்த இசையை அழகாக்குகிறது. உங்கள் வாழ்வின் மௌனங்களை ரசிக்கப் பழகுங்கள். பூட்டிய அறைக்குள் இருக்கும்போது ஜன்னல் வழியாக வரும் ஒளியைக் கவனியுங்கள். மழையின் வாசனையை நுகருங்கள். சக மனிதனின் புன்னகைக்குப் புன்னகையால் பதில் சொல்லுங்கள்.

முடிவுரை

இயந்திரத்தனமான உலகம் உங்களை ஒரு கருவியாக மாற்ற முயற்சிக்கும். ஆனால், நீங்கள் உணர்வுகளால் ஆனவர், கனவுகளால் ஆனவர், அன்பால் ஆனவர் என்பதை ஒருபோதும் மறக்காதீர்கள். ஒவ்வொரு நாளும் உங்களுக்காக ஒரு சில நிமிடங்களை ஒதுக்குங்கள். அந்த நேரத்தில் நீங்கள் யாராகவும் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. வெறும் ‘நீங்களாக’ மட்டும் இருங்கள்.

மனஅமைதி என்பது வெளியிலிருந்து வருவதல்ல, அது உங்களுக்குள் ஏற்கனவே இருப்பதுதான். தேவையற்ற கவலைகள், சமூக அழுத்தங்கள் மற்றும் இயந்திரத்தனமான சிந்தனைகள் என்ற தூசியை அகற்றிவிட்டால், உங்கள் உள்ளம் ஒரு தெளிவான நீரோடை போலப் பிரகாசிக்கும். இன்று, இந்த நிமிடத்திலிருந்து, ஒரு மூச்சை ஆழமாக இழுத்து மெதுவாக வெளிவிடுங்கள். வாழ்க்கை அழகானது, அதை உணரத் தொடங்குங்கள்.

உங்கள் மனநலப் பயணத்தில் நான் எப்போதும் உங்களுடன் இருக்கிறேன். அமைதி உங்கள் இதயத்தில் குடியேறட்டும்.