கண்ணாடிப் பிம்பங்களுக்குப் பின்னால்: நவீன இளைய தலைமுறையின் மன உலகமும் தீர்வுகளும்

முன்னுரை

என் அன்பிற்குரிய வாசகர்களே, ஒரு உளவியலாளராக எனது இந்த நீண்ட பயணத்தில் நான் ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன். ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒரு தீராத கடல் போன்றவர். ஆனால், இன்றைய காலத்து இளைஞர்களுடன் நான் உரையாடும்போது மட்டும், என் மனதில் ஒரு மெல்லிய வருத்தமும், அதே சமயம் ஒரு பெரிய நம்பிக்கையும் ஒருசேர எழும். இன்றைய இளைய தலைமுறை, அதாவது நாம் ‘ஜென்-சி’ (Gen-Z) மற்றும் ‘மில்லினியல்ஸ்’ (Millennials) என்று அழைக்கும் இந்தத் தலைமுறை, மனித வரலாற்றிலேயே முன் எப்போதும் இல்லாத ஒரு விசித்திரமான சூழலில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. ஒருபுறம் விரல் நுனியில் உலகம், மறுபுறம் சொல்ல முடியாத தனிமை. ஒருபுறம் அபரிமிதமான வாய்ப்புகள், மறுபுறம் “நான் எங்கே தோற்றுவிடுவேனோ?” என்ற தீராத பதற்றம்.

இந்தக் கட்டுரையை நீங்கள் வாசிக்கும்போது, நான் ஒரு மருத்துவராக உங்களிடம் பேசவில்லை; மாறாக, உங்களின் மனப் போராட்டங்களைப் புரிந்து கொள்ளத் துடிக்கும் ஒரு தோழனாக, ஒரு வழிகாட்டியாகப் பேசுகிறேன். மனநலம் என்பது ஏதோ ஒரு நோய் அல்ல; அது நாம் வாழ்வை எதிர்கொள்ளும் விதம். வாருங்கள், நமது நவீன கால இளைய தலைமுறையின் மன உலகிற்குள் சற்று ஆழமாகப் பயணிப்போம்.

டிஜிட்டல் உலகம்: ஒரு மாயக் கண்ணாடி

இன்றைய இளைஞர்களின் வாழ்வு டிஜிட்டல் திரைகளோடு பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. காலையில் எழுந்தவுடன் நாம் முதலில் பார்ப்பது நமது ஸ்மார்ட்போனைத்தான். இது ஏதோ ஒரு சாதாரணப் பழக்கம் போலத் தோன்றினாலும், இது நமது மூளையின் வேதியியலில் பெரும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகிறது. சமூக வலைதளங்கள் என்பவை இன்று வெறும் தகவல் தொடர்பு சாதனங்கள் மட்டுமல்ல, அவை நமது சுய மதிப்பீட்டைத் தீர்மானிக்கும் தளங்களாக மாறிவிட்டன.

உளவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், நாம் ஒரு புகைப்படத்தைப் பதிவிட்டுவிட்டு, அதற்கு வரும் ‘Likes’ மற்றும் ‘Comments’-களுக்காகக் காத்திருக்கும்போது, நமது மூளையில் டோபமைன் (Dopamine) எனும் வேதிப்பொருள் சுரக்கிறது. இது ஒரு தற்காலிக மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. ஆனால், அதே சமயம் மற்றவர்களின் ‘செதுக்கப்பட்ட’ (Edited) வாழ்க்கையைப் பார்த்து, “நமது வாழ்க்கை மட்டும் ஏன் இவ்வளவு சலிப்பாக இருக்கிறது?” என்று நாம் ஒப்பிடும்போது, அது ஆழ்ந்த மனச்சோர்விற்கு வித்திடுகிறது.

நிழல் உலகத்தின் நிஜமான வலிகள்

அனன்யா (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) என்ற 22 வயது இளம்பெண் என்னிடம் ஆலோசனைக்கு வந்திருந்தார். அவர் ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் பணிபுரிகிறார். அவர் சொன்ன விஷயம் என்னை யோசிக்க வைத்தது. “சார், இன்ஸ்டாகிராமில் என் தோழிகள் வெளிநாடுகளுக்குச் சுற்றுலா செல்வதையும், விலை உயர்ந்த உணவகங்களில் சாப்பிடுவதையும் பார்க்கும்போது, நான் ஏதோ ஒரு பந்தயத்தில் பின்தங்கிவிட்டது போல உணர்கிறேன். என் கையில் இருக்கும் காபி கூட எனக்குக் கசப்பது போலத் தோன்றுகிறது,” என்றார்.

இதுதான் இன்றைய இளைஞர்கள் எதிர்கொள்ளும் மிகப்பெரிய சவால். இதை உளவியலில் FOMO (Fear Of Missing Out) அல்லது ‘ஏதோ ஒன்றைத் தவறவிடுகிறோம் என்ற அச்சம்’ என்கிறோம். நாம் நமது நிஜ வாழ்க்கையை வாழ்வதை விட, மற்றவர்களுக்கு நமது வாழ்க்கை எப்படித் தெரிகிறது என்பதிலேயே அதிகக் கவனம் செலுத்துகிறோம். இதன் விளைவாக, நிஜமான மகிழ்ச்சி நம்மிடமிருந்து நழுவிச் செல்கிறது.

வெற்றி எனும் பெருஞ்சுமை

நவீன தலைமுறையினரின் மன அழுத்தத்திற்கு மற்றொரு முக்கியக் காரணம், அவர்கள் மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள ‘வெற்றி’ என்ற பிம்பம். முந்தைய தலைமுறையினருக்கு ஒரு நிலையான வேலை, ஒரு வீடு என்பது பெரிய இலக்காக இருந்தது. ஆனால் இன்று, 25 வயதிற்குள் ஒரு ஸ்டார்ட்-அப் தொடங்க வேண்டும், 30 வயதிற்குள் கோடீஸ்வரர் ஆக வேண்டும் என்ற சமூக அழுத்தம் இளைஞர்களைத் துரத்துகிறது.

கார்த்திக் எனும் இளைஞரை எனக்குத் தெரியும். மிகச் சிறந்த திறமைசாலி. ஆனால், ஒரு சிறிய தோல்வியைச் சந்தித்தபோது அவரால் அதைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. “நான் தோற்றுவிட்டேன், இனி என் வாழ்க்கையே முடிந்துவிட்டது” என்று அவர் கதறினார். இங்குதான் நாம் ஒரு தவறு செய்கிறோம். வெற்றியை மட்டுமே கொண்டாடும் சமூகம், தோல்வியைக் கையாளும் கலையை இளைஞர்களுக்குக் கற்றுத் தரவில்லை. தோல்வி என்பது ஒரு முடிவு அல்ல, அது ஒரு பாடம் என்பதை நாம் அவர்களுக்கு உணர்த்தத் தவறிவிட்டோம்.

உறவுகளின் விரிசலும் தனிமையும்

ஆயிரக்கணக்கான ‘Followers’ மற்றும் ‘Friends’ இருந்தாலும், இன்றைய இளைஞர்கள் உணரும் தனிமை மிகக் கொடியது. ‘ஆன்லைன்’ உறவுகள் பெருகிவிட்ட சூழலில், நேருக்கு நேர் அமர்ந்து மனம் விட்டுப் பேசும் வாய்ப்புகள் குறைந்துவிட்டன. எமோஜிகள் (Emojis) மூலம் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துவது எளிது, ஆனால் ஒருவரின் கண்களைப் பார்த்து அவர் படும் வேதனையைப் புரிந்து கொள்வது டிஜிட்டல் உலகில் சாத்தியமில்லை.

இன்றைய இளைஞர்களிடையே ‘Commitment’ எனப்படும் உறவுமுறைப் பிணைப்பில் ஒருவித பயம் இருப்பதை நான் காண்கிறேன். எங்கே நமது சுதந்திரம் பறிபோய்விடுமோ என்ற அச்சம் ஒருபுறம், எங்கே ஏமாற்றப்பட்டுவிடுவோமோ என்ற பயம் மறுபுறம். இதனால் ‘Ghosting’ (பதிலளிக்காமல் மறைந்துவிடுவது) போன்ற போக்குகள் அதிகரித்துள்ளன. இது ஒருவரின் மன ஆரோக்கியத்தை மிகக் கடுமையாகப் பாதிக்கிறது. நிராகரிப்பு என்பது மனித மூளைக்கு ஒரு உடல் ரீதியான வலியைப் போன்ற உணர்வைத் தருகிறது என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?

உளவியல் அறிவியல்: மூளையில் என்ன நடக்கிறது?

இளைஞர்களின் இந்த மனவோட்டங்களுக்குப் பின்னால் ஒரு தெளிவான அறிவியல் இருக்கிறது. நமது மூளையின் முன்பகுதி (Prefrontal Cortex) தான் முடிவெடுத்தல் மற்றும் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துதல் போன்ற பணிகளைச் செய்கிறது. இது முழுமையாக வளர்ச்சியடைய 25 வயது வரை ஆகும். ஆனால், இளமைப் பருவத்தில் உணர்ச்சிகளைக் கையாளும் அமிக்டலா (Amygdala) பகுதி மிகத் தீவிரமாகச் செயல்படும்.

அதனால்தான், சிறிய விஷயங்களுக்குக் கூட இளைஞர்கள் அதிகக் கோபப்படுவது அல்லது அதிகக் கவலைப்படுவது நடக்கிறது. இதனுடன் தற்கால வாழ்வியல் முறை, முறையற்ற உறக்கம், உடற்பயிற்சியின்மை ஆகியவை சேரும்போது, மூளையின் வேதியியல் சமநிலை (Chemical Imbalance) குலைகிறது. இதுவே Anxiety (பதற்றம்) மற்றும் Depression (மனச்சோர்வு) போன்ற நிலைகளுக்குக் காரணமாகிறது.

மாற்றத்திற்கான வழிகள்: நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?

நண்பர்களே, இவ்வளவு பிரச்சனைகள் இருந்தாலும், இதிலிருந்து மீள்வது ஒன்றும் கடினமான காரியம் அல்ல. ஒரு உளவியலாளராக நான் பரிந்துரைக்கும் சில எளிய, ஆனால் ஆழமான நடைமுறைத் தீர்வுகள் இதோ:

1. டிஜிட்டல் டிடாக்ஸ் (Digital Detox)

உடலில் உள்ள நச்சுக்களை நீக்குவது போல, மனதின் நச்சுக்களை நீக்க டிஜிட்டல் டிடாக்ஸ் அவசியம். ஒரு நாளில் குறைந்தது ஒரு மணி நேரமாவது உங்கள் கைபேசியை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, இயற்கையோடு அல்லது உங்கள் அன்புக்குரியவர்களோடு நேரத்தைச் செலவிடுங்கள். உறங்குவதற்கு ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்னதாகத் திரைகளைப் பார்ப்பதைத் தவிர்க்கவும். இது உங்கள் தூக்கத்தின் தரத்தை மேம்படுத்தி, மூளையை அமைதிப்படுத்தும்.

2. ‘மைண்ட்ஃபுல்னஸ்’ – நிகழ்காலத்தில் வாழ்தல்

நமது கவலைகளில் 90 சதவீதம் கடந்து போனதைப் பற்றியோ அல்லது நடக்கப்போகும் எதிர்காலத்தைப் பற்றியோதான் இருக்கின்றன. Mindfulness என்பது இப்போது, இந்த நிமிடம் நாம் என்ன செய்கிறோம் என்பதில் கவனம் செலுத்துவதாகும். மூச்சுப் பயிற்சி அல்லது தியானம் இதற்குப் பெரிதும் உதவும். ஒரு நாளைக்கு 10 நிமிடங்கள் கண்களை மூடி உங்கள் மூச்சைக் கவனிப்பது உங்கள் நரம்பு மண்டலத்தைச் சீரமைக்கும்.

3. சுயக் கருணை (Self-Compassion)

மற்றவர்களிடம் காட்டும் அன்பையும் பரிவையும் உங்களிடமும் காட்டுங்கள். நீங்கள் ஒரு இயந்திரம் அல்ல, நீங்கள் ஒரு மனிதர். தவறுகள் செய்வது இயல்பு. உங்களை நீங்களே விமர்சித்துக் கொள்வதை நிறுத்திவிட்டு, “பரவாயில்லை, நான் என்னால் முடிந்ததைச் செய்கிறேன்” என்று உங்களிடம் நீங்களே சொல்லிக் கொள்ளுங்கள். இது உங்களின் Self-esteem எனப்படும் சுய மரியாதையை உயர்த்தும்.

4. ‘நோ’ (No) சொல்லப் பழகுங்கள்

அனைவரையும் திருப்திப்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் (People Pleasing) மன அழுத்தத்தின் ஊற்றுக்கண். உங்கள் ஆற்றலுக்கும் நேரத்திற்கும் அப்பாற்பட்ட விஷயங்களுக்கு மென்மையாக ‘வேண்டாம்’ என்று சொல்லப் பழகுங்கள். இது உங்கள் மன அமைதியைப் பாதுகாக்கும்.

தொழில்முறை ஆலோசனையை எப்போது நாட வேண்டும்?

மனநல ஆலோசனை பெறுவது என்பது ஒரு பலவீனம் அல்ல, அது ஒரு தைரியமான செயல். காய்ச்சல் வந்தால் மருத்துவரிடம் செல்வது போல, மனது வலிக்கும்போது ஆலோசகரைச் சந்திப்பது மிகச் சாதாரணமானது. பின்வரும் அறிகுறிகள் இருந்தால் தயங்காமல் ஒரு நிபுணரை அணுகுங்கள்:

• இரண்டு வாரங்களுக்கு மேலாகத் தொடரும் ஆழ்ந்த சோகம்.
• எந்த விஷயத்திலும் ஆர்வம் இல்லாமை.
• தூக்கமின்மை அல்லது அதிகப்படியான தூக்கம்.
• தற்கொலை எண்ணங்கள் அல்லது வாழ்க்கையின் மீது வெறுப்பு.
• காரணமற்ற பயம் மற்றும் படபடப்பு.

நினைவில் கொள்ளுங்கள், “உதவி கேட்பது என்பது சரணடைவது அல்ல, அது போராட்டத்தைத் தொடரத் தயாராவது.”

முடிவுரை

என் அன்பான இளைய தலைமுறையினரே, நீங்கள் இந்த உலகின் மிகப்பெரிய சொத்து. உங்கள் கைகளில் இருக்கும் தொழில்நுட்பம் ஒரு கருவி மட்டுமே, அதுவே உங்கள் வாழ்க்கை அல்ல. சமூக வலைதளங்களில் நீங்கள் பார்க்கும் பிம்பங்கள் உண்மையானவை அல்ல; அவை ஒருவரின் வாழ்க்கையின் மிகச்சிறந்த தருணங்கள் மட்டுமே. உங்களின் சாதாரணத் தருணங்களும், உங்களின் போராட்டங்களும், உங்களின் காயங்களும் கூட அழகானவைதான்.

இந்த உலகம் மிக வேகமாக ஓடிக் கொண்டிருக்கலாம், ஆனால் நீங்கள் உங்களின் வேகத்தில் பயணிக்கலாம். யாருடனும் உங்களை ஒப்பிடாதீர்கள். உங்கள் மனநலம் உங்கள் கையில் இருக்கிறது. நாம் இணைந்து ஒரு ஆரோக்கியமான, மன அழுத்தம் இல்லாத சமூகத்தை உருவாக்க முடியும். உங்கள் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் இருக்கும் அந்த அமைதியைக் கண்டடையுங்கள். வாழ்க்கை என்பது வாழ்வதற்கே, அதை வெறும் திரைகளில் தொலைத்துவிடாதீர்கள்.

அன்புடன்,
உங்கள் மனநல ஆலோசகர்.