மனதின் நிழல்களைக் கடந்து: அமைதி மற்றும் மீண்டெழுதலுக்கான ஒரு பயணம்

முன்னுரை

அன்பார்ந்த வாசகர்களே, உங்கள் அனைவரையும் ஒரு நண்பனாக, ஒரு ஆலோசகராக இந்தத் தேடலில் சந்திப்பதில் நான் பெரும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். நாம் அனைவருமே ஏதோ ஒரு புள்ளியில் நம் வாழ்வின் இருண்ட பக்கங்களைச் சந்தித்திருப்போம். சில நேரங்களில் காரணம் புரியாத ஒரு சோர்வு, சில நேரங்களில் விடாமல் துரத்தும் கவலை, இன்னும் சில நேரங்களில் சொல்லத் தெரியாத ஒரு பாரம் நம் நெஞ்சை அழுத்துவதுண்டு. இதைத்தான் நான் ‘மனதின் நிழல்கள்’ என்று அழைக்கிறேன். வெளிச்சம் இருக்கும் இடத்தில் நிழலும் இருப்பது இயற்கை தான். ஆனால், அந்த நிழலிலேயே நாம் தங்கிவிடக் கூடாது அல்லவா?

இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம், உங்கள் மனதிற்குள் மறைந்திருக்கும் அந்த நிழல்களைப் புரிந்து கொள்ளவும், அவற்றைக் கடந்து ஒரு தெளிவான, அமைதியான வாழ்வை நோக்கி உங்களை அழைத்துச் செல்லவும் உதவுவதுதான். ஒரு உளவியலாளராக நான் பல மனிதர்களின் கதைகளைக் கேட்டிருக்கிறேன், பல காயங்களை ஆற்றியிருக்கிறேன். இன்று, அந்த அனுபவங்களின் சாரத்தை உங்கள் முன் வைக்கிறேன். வாருங்கள், நமது உள்ளத்தின் ஆழத்தில் ஒரு மெல்லிய பயணத்தைத் தொடங்குவோம்.

மனதின் நிழல்கள் என்றால் என்ன?

நிழல்கள் என்பவை தீயவை அல்ல; அவை வெளிச்சம் ஒரு தடையால் தடுக்கப்படும்போது உருவாகுபவை. நமது மனதைப் பொறுத்தவரை, இந்தத் தடைகள் என்பது கடந்த கால கசப்பான அனுபவங்களாகவோ, தீர்க்கப்படாத மனக் காயங்களாகவோ அல்லது நம்மைப் பற்றி நாமே வைத்திருக்கும் தவறான பிம்பங்களாகவோ இருக்கலாம். உளவியல் ரீதியாகச் சொன்னால், நமது ஆழ்மனதில் புதைக்கப்பட்ட உணர்ச்சிகளே இந்த நிழல்களை உருவாக்குகின்றன.

நாம் ஒரு உணர்வை ‘தவறு’ என்று நினைத்து அதை அடக்கி வைக்கும்போது, அது மறைந்து போவதில்லை. மாறாக, அது உருமாறி கோபமாகவோ, பதற்றமாகவோ அல்லது ஒருவிதமான வெறுமையாகவோ வெளிப்படுகிறது. உதாரணமாக, சிறு வயதில் தனது தேவைகளை வெளிப்படுத்த முடியாமல் வளர்ந்த ஒரு குழந்தை, வளர்ந்த பிறகு மற்றவர்களிடம் பேசுவதற்குத் தயங்கும் ஒரு நிழலைத் தன்னுள் சுமக்கக்கூடும். இந்த நிழல்களை நாம் கண்டு அஞ்சத் தேவையில்லை; மாறாக, அவற்றின் கரம்பிடித்து அவை சொல்ல வரும் செய்தியைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

மூளையின் ரகசியங்கள்: ஒரு அறிவியல் பார்வை

நமது மனம் என்பது வெறும் கற்பனை அல்ல; அது நமது மூளையின் செயல்பாடுகளோடு பின்னிப் பிணைந்தது. நாம் ஏன் சில நேரங்களில் கட்டுப்பாடற்ற கோபத்தையோ அல்லது பயத்தையோ உணர்கிறோம் என்பதற்குப் பின்னால் ஒரு சுவாரஸ்யமான அறிவியல் இருக்கிறது. நமது மூளையில் ‘அமிக்டலா’ (Amygdala) என்ற ஒரு பகுதி உள்ளது. இதுதான் நமது உணர்ச்சிகளின் காவல் தெய்வம். ஆபத்து வரும்போது நம்மைத் தற்காத்துக் கொள்ள இது உதவுகிறது.

இருப்பினும், ஒரு நிழல் படர்ந்த மனநிலையில் இருக்கும்போது, இந்த அமிக்டலா எப்போதும் ஒரு விழிப்பு நிலையிலேயே (Hyper-vigilant) இருக்கும். சாதாரணமான ஒரு சூழலைக் கூட இது ஒரு பெரும் ஆபத்தாகச் சித்தரிக்கும். இதனால் தான் சிலருக்குச் சிறிய தவறு நடந்தாலும் இதயம் வேகமாகத் துடிப்பது, வியர்ப்பது போன்ற உணர்வுகள் ஏற்படுகின்றன. அதே சமயம், நமது மூளையின் முன் பகுதியில் உள்ள ‘ப்ரீஃப்ரண்டல் கார்டெக்ஸ்’ (Prefrontal Cortex) தான் சிந்திக்கும் திறன் கொண்டது. தியானம் மற்றும் முறையான ஆலோசனைகள் மூலம், நாம் இந்தச் சிந்திக்கும் பகுதியை வலுப்படுத்தி, உணர்ச்சிவசப்படும் அமிக்டலாவை அமைதிப்படுத்த முடியும். இதனை ‘நியூரோபிளாஸ்டிசிட்டி’ (Neuroplasticity) என்று அழைக்கிறோம். அதாவது, நமது மூளையை நாம் விரும்பியபடி நேர்மறையாக மாற்றியமைக்க முடியும்.

ரவியின் கதை: ஒரு உதாரணம்

இதை இன்னும் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள ரவியின் கதையைப் பார்ப்போம். (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது). ரவி ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் கைநிறையச் சம்பளத்துடன் வேலை செய்து வந்தார். வெளியில் பார்க்கும்போது அவர் ஒரு வெற்றியாளர். ஆனால், அவருக்குள் எப்போதும் ஒரு பயம். ‘எங்கே நாம் செய்யும் வேலையில் தவறு வந்துவிடுமோ?’, ‘எல்லாரும் நம்மைப் பார்த்துக் கேலி செய்வார்களோ?’ என்ற எண்ணம் அவரைத் தூங்க விடாது. அவர் ஒரு ‘பெர்ஃபெக்ஷனிஸ்ட்’ (Perfectionist) ஆக மாறினார்.

ஆலோசனைக்கு வந்தபோதுதான் தெரிந்தது, ரவியின் தந்தை எப்போதும் அவர் எடுக்கும் மதிப்பெண்களைக் குறைத்து மதிப்பிட்டவர். ‘இன்னும் சிறப்பாகச் செய்திருக்கலாம்’ என்பதே அவரது பதிலாக இருக்கும். அந்தச் சிறுவயது நிழல், ரவியைப் பெரியவனான பிறகும் துரத்தியது. “நான் போதுமானவன் இல்லை” என்ற அந்த நிழலை அவர் அடையாளம் கண்டபோதுதான், அவரால் அதிலிருந்து விடுபட முடிந்தது. இன்று ரவி தனது தவறுகளைக் கண்டு அஞ்சுவதில்லை; மாறாக, அவற்றைக் கற்றலுக்கான வாய்ப்பாகப் பார்க்கிறார்.

ஏன் நாம் அமைதியற்றவர்களாக இருக்கிறோம்?

நமது இன்றைய காலக்கட்டம் இதற்கு ஒரு முக்கியக் காரணம். நாம் எப்போதும் எதோ ஒன்றை நோக்கி ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறோம். சமூக ஊடகங்கள் நம்மைப் பிறருடன் ஒப்பிடத் தூண்டுகின்றன. மற்றவர்கள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பது போன்ற புகைப்படங்களைப் பார்க்கும்போது, நமது வாழ்க்கை மட்டும் ஏன் இப்படி இருக்கிறது என்ற ஒரு ஏக்கம் இயல்பாகவே எழுகிறது.

மேலும், நாம் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தக் கூடாத ஒரு சமூகத்தில் வாழ்கிறோம். “ஆண்கள் அழக்கூடாது”, “பெண்கள் எப்போதும் அடக்கமாக இருக்க வேண்டும்” போன்ற சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் நமது உண்மையான உணர்ச்சிகளை ஒரு பெட்டிக்குள் போட்டுப் பூட்டச் சொல்கின்றன. நினைவில் கொள்ளுங்கள், அடக்கப்பட்ட உணர்ச்சிகள் எப்போதும் ஒருநாள் வெடித்துக் கிளம்பும். அமைதி என்பது சத்தமில்லாத இடத்தில் இருப்பதல்ல; சலசலப்பான உலகிற்கு நடுவிலும் உள்ளுக்குள் ஒரு தெளிவைப் பெற்றிருப்பதே உண்மையான அமைதி.

மனதைக் கையாளும் நடைமுறைப் பயிற்சிகள்

இப்போது நாம் நிழல்களைக் கடந்து செல்வதற்கான சில நடைமுறை வழிகளைப் பார்ப்போம். இவை மாய மந்திரங்கள் அல்ல; உங்கள் மனதிற்கு நீங்கள் கொடுக்கும் ஒரு மென்மையான பயிற்சி.

1. விழிப்புணர்வுப் பயிற்சி (Mindfulness)

மைண்ட்ஃபுல்னஸ் என்பது ஏதோ ஒரு இமயமலை உச்சியில் அமர்ந்து செய்வது அல்ல. நீங்கள் காபி குடிக்கும்போது அதன் சுவையை முழுமையாக உணர்வது, நடக்கும்போது உங்கள் பாதங்கள் தரையில் படுவதைக் கவனிப்பது என எதையும் முழு கவனத்துடன் செய்வதே இப்பயிற்சி. இது உங்கள் மூளையை ‘இப்போதைய தருணத்தில்’ (Present Moment) இருக்கப் பழக்குகிறது. கடந்த கால வருத்தங்களோ, எதிர்கால பயங்களோ உங்களை ஆட்கொள்ளும்போது, உங்கள் சுவாசத்தைக் கவனியுங்கள். ஆழமான சுவாசம் உங்கள் நரம்பு மண்டலத்தை உடனடியாக அமைதிப்படுத்தும்.

2. உணர்ச்சிகளைப் பெயரிடுதல் (Naming the Emotion)

உங்களுக்குப் பிடிக்காத ஒரு உணர்வு வரும்போது, அதை எதிர்க்காதீர்கள். “இப்போது நான் கோபமாக இருக்கிறேன்” அல்லது “இப்போது எனக்குள் ஒரு பயம் இருக்கிறது” என்று அதற்கு ஒரு பெயர் சூட்டுங்கள். உளவியலில் இதை ‘Name it to Tame it’ என்போம். ஒரு உணர்வைப் பெயரிடும்போதே, அதன் வீரியம் பாதியாகக் குறைந்துவிடும். நீங்கள் அந்த உணர்வாக மாறாமல், அந்த உணர்வைக் கவனிக்கும் ஒரு சாட்சியாக மாறுகிறீர்கள்.

3. சுய-அன்பு (Self-Compassion)

நாம் நமது நண்பர்களுக்குக் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தை நமக்குக் கொடுப்பதில்லை. ஒரு நண்பன் கஷ்டப்படும்போது, “பரவாயில்லை விடு, பார்த்துக்கொள்ளலாம்” என்று ஆறுதல் சொல்லும் நாம், நமக்கே ஒரு கஷ்டம் வரும்போது “நீ ஒரு முட்டாள், உன்னால் எதையும் ஒழுங்காகச் செய்ய முடியாது” என்று நம்மை நாமே கடிந்து கொள்கிறோம். உங்களை நீங்கள் நேசிக்கத் தொடங்காத வரை, உலகம் உங்களை நேசிக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பதில் அர்த்தமில்லை. தினமும் கண்ணாடி முன் நின்று, “நான் என்னைப் போலவே இருக்கிறேன், என்னை நேசிக்கிறேன்” என்று சொல்லுங்கள். இது ஒரு மேலோட்டமான விஷயமாகத் தோன்றலாம், ஆனால் உங்கள் ஆழ்மனதில் இது பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்.

செல்வியின் மீண்டெழுதல்: இழப்புகளைக் கையாளுதல்

வாழ்வில் ஏற்படும் இழப்புகள் பெரும் நிழல்களை உருவாக்கும். செல்வி தனது தாயை இழந்த பிறகு ஒருவிதமான இருளுக்குள் தள்ளப்பட்டார். அவர் எதிலும் ஆர்வம் காட்டவில்லை, யாரிடமும் பேசவில்லை. “காலம் எல்லாவற்றையும் ஆற்றும்” என்று மற்றவர்கள் சொன்னது அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை.

ஆலோசனைக்கு வந்தபோது, செல்வி தனது துக்கத்தை வெளிப்படுத்தவே அஞ்சியது தெரிந்தது. அவர் அழுதால் அவர் பலவீனமானவர் என்று அவர் நினைத்தார். நான் அவரிடம் சொன்னது ஒன்றுதான்: “அழுவது பலவீனம் அல்ல, அது மனதின் பாரத்தைக் குறைக்கும் ஒரு வடிகால்.” செல்வி தனது தாயுடனான நினைவுகளை ஒரு டைரியில் எழுதத் தொடங்கினார். அந்த இழப்பை ஏற்றுக் கொள்ளத் தொடங்கினார். ஏற்பு (Acceptance) என்பது தோல்வி அல்ல; அது யதார்த்தத்தை எதிர்கொள்ளும் ஒரு துணிச்சல். இன்று செல்வி மற்றவர்களுக்குத் துக்க காலங்களில் ஆறுதல் அளிக்கும் ஒரு தன்னார்வலராக இருக்கிறார்.

எப்போது ஒரு நிபுணரை அணுக வேண்டும்?

மனநல ஆலோசனை என்பது ஏதோ ஒரு பெரிய மனநோய் உள்ளவர்களுக்கானது மட்டுமே என்ற தவறான எண்ணம் நம்மிடம் இருக்கிறது. உடல்நிலை சரியில்லாதபோது நாம் மருத்துவரிடம் செல்வது போல, மனநிலை சோர்வாக இருக்கும்போது ஆலோசகரை நாடுவது மிகவும் ஆரோக்கியமான விஷயம். பின்வரும் சூழல்களில் நீங்கள் ஒரு உளவியலாளரை அணுகுவது நல்லது:

• தொடர்ச்சியான தூக்கமின்மை அல்லது அதிகப்படியான தூக்கம்.
• எந்த வேலையிலும் கவனம் செலுத்த முடியாமை.
• முன்பு பிடித்த விஷயங்களில் இப்போது ஆர்வம் இல்லாமல் போவது.
• தற்கொலை எண்ணங்கள் அல்லது வாழ்க்கையே வெறுத்துப் போவது போன்ற உணர்வு.
• உறவுகளில் தொடர்ச்சியான சிக்கல்கள்.

உதவி கேட்பது பலவீனம் அல்ல; அது நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையை மேம்படுத்த எடுக்கும் மிகச்சிறந்த முடிவு. ஒரு நிபுணர் உங்களுக்கு ஒரு புதிய கோணத்தைக் காட்ட முடியும், உங்கள் சிக்கல்களுக்கான வேரைக் கண்டறிய உதவ முடியும்.

வாழ்க்கையை வண்ணமயமாக்குவது எப்படி?

நிழல்களைக் கடந்த பிறகு, அந்த இடத்தைத் தெளிவான வெளிச்சத்தால் நிரப்ப வேண்டும். அதற்கு உங்கள் அன்றாட வாழ்வில் சில சிறிய மாற்றங்களைச் செய்யுங்கள்:

பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்

உங்களுக்கு நம்பிக்கையான ஒருவரிடம் உங்கள் மன பாரத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். ஒரு நல்ல கேட்பாளர் (Listener) கிடைப்பது ஒரு வரம். நீங்கள் பேசப் பேச, உங்கள் பிரச்சனையின் தீவிரம் குறைவதை நீங்களே உணர்வீர்கள்.

இயற்கையோடு இணையுங்கள்

வெறும் காலால் புல்வெளியில் நடப்பது, சூரிய உதயத்தைப் பார்ப்பது, செடிகளுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றுவது போன்ற செயல்கள் உங்கள் மன அழுத்தத்தைக் குறைக்கும். இயற்கை ஒரு சிறந்த மருத்துவர்.

டிஜிட்டல் டிடாக்ஸ் (Digital Detox)

வாரத்தில் ஒரு நாளாவது அல்லது ஒரு நாளைக்கு சில மணிநேரமாவது அலைபேசியை ஒதுக்கி வையுங்கள். திரையில் தெரியும் உலகத்தை விட, உங்கள் முன்னால் இருக்கும் நிஜ உலகம் மிகவும் அழகானது.

முடிவுரை

அன்பானவர்களே, மனதின் நிழல்கள் என்பது ஒரு தற்காலிகமான மேகம் போன்றது. மேகங்கள் சூரியனை மறைக்கலாமே தவிர, சூரியனை அழித்துவிட முடியாது. உங்களுக்குள் இருக்கும் அந்தப் பிரகாசமான சூரியன் எப்போதும் அங்கேயேதான் இருக்கிறது. கடந்த காலத்தின் கசப்புகளையோ, எதிர்காலத்தின் பயங்களையோ சுமந்துகொண்டு இப்போதைய அழகிய தருணத்தைத் தவறவிடாதீர்கள்.

வாழ்க்கை என்பது ஒரு போராட்டமல்ல, அது ஒரு கொண்டாட்டம். நமக்குள் இருக்கும் குறைகளை ஏற்றுக்கொண்டு, நிறைகளை வளர்த்துக்கொண்டு, ஒவ்வொரு நாளையும் ஒரு புதிய தொடக்கமாகப் பார்ப்போம். அமைதி என்பது எங்கோ தேடிப் பெறுவதல்ல; அது உங்களுக்குள்ளேயே உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு பொக்கிஷம். அதைத் தட்டி எழுப்புங்கள். உங்கள் மனதின் நிழல்களைக் கடந்து, ஒரு புதிய ஒளிமயமான உலகிற்குள் அடியெடுத்து வையுங்கள். நான் எப்போதும் உங்களுக்காக இங்கிருக்கிறேன், ஒரு நண்பனாக உங்கள் கரம் பிடித்து வழிகாட்ட.

அமைதி உங்கள் இதயத்தில் நிலைக்கட்டும்!