திரைக்குப் பின்னால் இருக்கும் திணறல்கள்: வெளிச்சத்தில் ஒரு நிழல் பயணம்

முன்னுரை

என் அன்பிற்குரியவர்களே, வணக்கம். ஒரு உளவியலாளராக எனது ஆலோசனை அறைக்குள் நுழையும் பலரை நான் பார்க்கிறேன். அவர்கள் பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாக, நேர்த்தியாக, சமூகத்தில் ஒரு கௌரவமான நிலையில் இருப்பார்கள். ஆனால், கதவை மூடிவிட்டு அமர்ந்த அடுத்த நிமிடம், அவர்களின் கண்களில் இருந்து வழியும் கண்ணீர் ஒரு பெரும் கதையைச் சொல்லும். நாம் இன்று வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் உலகம் ஒரு விசித்திரமான மேடை. இங்கே நாம் அனைவரும் ஏதோ ஒரு விதத்தில் நடிகர்களாகவே இருக்கிறோம். காலையில் எழுந்தது முதல் இரவு உறங்கும் வரை, “நான் நலமாக இருக்கிறேன்”, “என் வாழ்க்கை மிகச்சிறப்பாகப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது” என்கிற பிம்பத்தைக் கட்டமைப்பதிலேயே நமது பெரும் ஆற்றலைச் செலவிடுகிறோம்.

ஆனால், இந்தத் திரைக்குப் பின்னால் நாம் ஒவ்வொருவரும் அனுபவிக்கும் அந்தத் திணறல் என்ன? மற்றவர்களுக்குத் தெரியாமல் நாம் சுமந்து கொண்டிருக்கும் அந்த மௌனமான பாரம் எது? இன்று நாம் இதைப் பற்றித்தான் மிக நெருக்கமாக, மனம் விட்டுப் பேசப்போகிறோம். இது வெறும் கட்டுரை அல்ல; இது உங்கள் மனதோடு நான் நிகழ்த்தும் ஒரு மெல்லிய உரையாடல்.

முகமூடிகளின் உலகம்: நாம் ஏன் மறைக்கிறோம்?

ஏன் நாம் நமது வலிகளை மறைக்கிறோம்? இதற்குப் பின்னால் ஒரு ஆழமான பரிணாம வளர்ச்சி மற்றும் சமூகவியல் காரணம் இருக்கிறது. ஆதிகாலத்தில், ஒரு மனிதன் பலவீனமாகத் தெரிந்தால் அவன் கூட்டத்திலிருந்து ஒதுக்கி வைக்கப்படுவான் அல்லது வேட்டையாடப்படுவான் என்ற அச்சம் இருந்தது. இன்று அந்த அச்சம் உருமாறி, “நான் பலவீனமானவன் என்று தெரிந்தால் இந்தச் சமூகம் என்னை மதிக்காது” அல்லது “எனது உறவுகள் என்னைக் கைவிட்டுவிடும்” என்ற பயமாக மாறியிருக்கிறது.

உளவியலில் இதை ‘Impression Management’ என்று அழைப்போம். அதாவது, மற்றவர்கள் நம்மைப் பற்றி என்ன நினைக்க வேண்டும் என்பதை நாமே தீர்மானிக்க முயல்வது. இதற்காக நாம் அணியும் முகமூடிகள் காலப்போக்கில் நமது உண்மையான முகத்தையே நமக்கு மறக்கச் செய்துவிடுகின்றன. “எல்லோரும் என்னை ஒரு தைரியமான பெண்ணாகப் பார்க்கிறார்கள், இப்போது போய் நான் பயப்படுகிறேன் என்று சொன்னால் அவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள்?” என்று என்னிடம் கேட்ட ஒரு பெண்ணின் குரலில் இருந்த நடுக்கம் இப்போதும் எனக்கு நினைவிருக்கிறது.

சமூக ஊடகங்களின் மாயத்திரை

இன்றைய காலகட்டத்தில் இந்தத் திணறலுக்கு மிக முக்கியக் காரணம் நமது கைபேசித் திரைகள். இன்ஸ்டாகிராமிலும், முகநூலிலும் நாம் பதிவிடும் புகைப்படங்கள் நமது வாழ்க்கையின் மிகச்சிறந்த ஒரு நொடியை மட்டுமே காட்டுகின்றன. ஆனால், அந்தப் புகைப்படத்தைப் பதிவிடுவதற்கு ஐந்து நிமிடங்களுக்கு முன்பு நாம் அனுபவித்த மன உளைச்சலோ, அல்லது அந்தப் பதிவிற்கு வரும் ‘லைக்குகளுக்காக’ நாம் காத்திருக்கும் பதற்றமோ யாருக்கும் தெரிவதில்லை. நாம் மற்றவர்களின் ‘Highlight Reel’ (சிறந்த தருணங்கள்) உடன் நமது ‘Behind the Scenes’ (திரைக்குப் பின்னால் இருக்கும் போராட்டங்கள்) ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறோம். இந்த ஒப்பீடுதான் நம்மை மெல்ல மெல்லக் கொல்கிறது.

ஆனந்தின் கதை: வெற்றியின் நிழலில் ஒரு தனிமை

எனது நோயாளி ஆனந்த் (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) ஒரு பெரிய மென்பொருள் நிறுவனத்தில் உயரிய பதவியில் இருப்பவர். அவருக்கு அழகான குடும்பம், கைநிறைய சம்பளம், சமுதாயத்தில் அந்தஸ்து என எல்லாம் இருந்தது. ஆனால், அவர் என்னிடம் வந்தபோது சொன்ன முதல் வாக்கியம் இதுதான்: “டாக்டர், நான் ஒரு மோசடியாளன் (Imposter) என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது. நான் உண்மையில் திறமையானவன் இல்லை, ஏதோ அதிர்ஷ்டத்தில் இங்கே வந்துவிட்டேன். எப்போது வேண்டுமானாலும் என் முகமூடி கழன்று நான் பிடிபடுவேன் என்று பயமாக இருக்கிறது.”

இதை உளவியலில் ‘Imposter Syndrome’ என்று அழைக்கிறோம். திரைக்குப் பின்னால் ஆனந்த் அனுபவித்த அந்தத் திணறல், அவரை ஒரு நிமிடம் கூட நிம்மதியாக இருக்க விடவில்லை. அவர் தனது தோல்விகளை மறைக்க இன்னும் கடுமையாக உழைத்தார், இது அவரைத் தீவிரமான ‘Burnout’ நிலைக்குத் தள்ளியது. நாம் வெற்றிகரமான மனிதர்களாகத் தெரிய வேண்டும் என்பதற்காக நமது உடல்நலத்தையும், மனநலத்தையும் பணயம் வைப்பது எத்தனை பெரிய அவலம்?

அறிவியல் பின்னணி: மூளையில் நடக்கும் இரசாயனப் போர்

நாம் நமது உணர்வுகளைத் தொடர்ச்சியாக அடக்கி வைக்கும்போது, நமது மூளையில் உள்ள ‘அமிக்டலா’ (Amygdala) பகுதி எப்போதும் விழிப்புணர்வோடு (Hyper-vigilance) இருக்கிறது. இது ‘கார்டிசோல்’ (Cortisol) எனும் அழுத்த ஹார்மோனை அதிக அளவில் சுரக்கச் செய்கிறது. ஒரு கட்டத்தில், இந்தத் திரைக்குப் பின்னால் இருக்கும் திணறல் வெறும் மனப் போராட்டமாக மட்டும் இல்லாமல், உடல்நலப் பாதிப்புகளாகவும் மாறுகிறது. தூக்கமின்மை, செரிமானக் கோளாறுகள், தீராத தலைவலி போன்ற பல பிரச்சனைகளுக்குப் பின்னால் நாம் சொல்லாத பல கதைகள் மறைந்து கிடக்கின்றன.

மீராவின் போராட்டம்: பூரணத்துவத்தின் சுமை

மற்றொரு உதாரணம் மீரா. அவர் ஒரு ‘Perfect Mother’ மற்றும் ‘Perfect Wife’ ஆக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார். அவரது வீடு எப்போதும் சுத்தமாக இருக்கும், குழந்தைகள் எப்போதும் ஒழுங்காக இருப்பார்கள். ஆனால், அந்தப் பூரணத்துவத்தைப் (Perfectionism) பேணுவதற்கு அவர் தனது ஆன்மாவையே விலையாகக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார். “எனக்கு அழ வேண்டும் போல இருக்கிறது டாக்டர், ஆனால் நான் அழுதால் என் குழந்தைகள் பயந்துவிடுவார்கள், என் கணவர் வருத்தப்படுவார். அதனால் நான் குளியலறையில் ஷவரைத் திறந்து விட்டுக்கொண்டு அழுகிறேன்” என்றார் மீரா.

இதுதான் திரைக்குப் பின்னால் இருக்கும் நிஜமான திணறல். நாம் அன்புக்குரியவர்களுக்காகச் செய்கிறோம் என்று நினைக்கும் பல விஷயங்கள், உண்மையில் நம்மை நாமே அழித்துக் கொள்வதாக முடிந்துவிடுகிறது. ‘High-Functioning Anxiety’ எனப்படும் இந்த நிலையில், ஒரு நபர் வெளியே மிகவும் சுறுசுறுப்பாகவும் சாதிப்பவராகவும் தெரிவார், ஆனால் உள்ளுக்குள் ஒரு பெரும் புயல் வீசிக்கொண்டிருக்கும்.

இந்தத் திணறலில் இருந்து விடுதலையாவது எப்படி?

என் அன்பிற்குரியவர்களே, இந்தப் போராட்டங்கள் எதற்கும் நீங்கள் தகுதியானவர்கள் அல்ல. உங்கள் திரையைக் கிழித்துவிட்டு உண்மையான காற்றைச் சுவாசிக்க சில நடைமுறை வழிகளை நாம் இப்போது பார்ப்போம். மாற்றங்கள் எப்போதும் மெதுவாகவே நிகழும், ஆனால் அந்த முதல் அடி மிக முக்கியமானது.

1. உங்கள் உணர்வுகளுக்குப் பெயரிடுங்கள் (Name it to Tame it)

மனதில் ஒரு திணறல் ஏற்படும்போது, அது என்னவென்று முதலில் அடையாளம் காணுங்கள். “இப்போது நான் பயப்படுகிறேன்”, “இப்போது நான் பொறாமைப்படுகிறேன்”, “இப்போது நான் மிகுந்த சோர்வாக உணர்கிறேன்” என்று உங்களுக்குள்ளே சொல்லிக்கொள்ளுங்கள். உணர்வுகளை மறைப்பதை விட, அவற்றை அங்கீகரிப்பது அவற்றின் வீரியத்தைக் குறைக்கும். ஒரு குழந்தையைப் போல உங்கள் மனதைக் கையாளுங்கள். குழந்தை அழுதால் நாம் அதைத் திட்டுவதில்லை, மாறாக ஏன் அழுகிறது என்று கேட்கிறோம் அல்லவா? உங்கள் மனதிற்கும் அதே அன்பு தேவை.

2. ‘இல்லை’ என்று சொல்லப் பழகுங்கள்

திரைக்குப் பின்னால் இருக்கும் திணறலுக்குப் பெரும் காரணம், மற்றவர்களைத் திருப்திப்படுத்த நாம் சொல்லும் ‘சரி’ (Yes) என்ற வார்த்தைதான். உங்கள் ஆற்றலுக்கு மீறிய வேலைகளையோ, உறவுகளையோ சுமக்காதீர்கள். Boundaries எனப்படும் எல்லைகளை வகுப்பது சுயநலம் அல்ல; அது தற்காப்பு. நீங்கள் நலமாக இருந்தால் மட்டுமே உங்களைச் சார்ந்தவர்களை உங்களால் கவனித்துக்கொள்ள முடியும்.

3. ஒரு ‘பாதுகாப்பான இடம்’ (Safe Space) தேடுங்கள்

எல்லோரிடமும் எல்லாவற்றையும் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஆனால், உங்களை எவ்விதத் தீர்ப்பும் வழங்காமல் (Non-judgmental) கேட்கக்கூடிய ஒரு நபர் உங்கள் வாழ்வில் இருக்க வேண்டும். அது ஒரு நண்பராகவோ, துணையாகவோ அல்லது ஒரு தொழில்முறை ஆலோசகராகவோ இருக்கலாம். உங்கள் முகமூடியைக் கழற்றி வைத்துவிட்டு இளைப்பாற ஒரு இடம் உங்களுக்குக் கண்டிப்பாகத் தேவை.

4. சமூக ஊடக இடைவெளி (Digital Detox)

வாரத்தில் ஒரு நாளாவது அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட நேரமாவது சமூக ஊடகங்களில் இருந்து விலகி இருங்கள். மற்றவர்களின் செதுக்கப்பட்ட வாழ்க்கையைப் பார்ப்பதை நிறுத்திவிட்டு, உங்கள் வாழ்க்கையின் எளிய அழகை ரசிக்கத் தொடங்குங்கள். ஒரு தேநீர் அருந்துவது, மழையைப் பார்ப்பது, அல்லது வெறுமனே அமர்ந்திருப்பது போன்ற சிறிய விஷயங்களில் மனநிறைவைக் காண முயலுங்கள்.

உளவியல் ரீதியான சில பயிற்சிகள்

தினமும் காலையில் எழுந்தவுடன் ஐந்து நிமிடங்கள் ‘Mindfulness’ பயிற்சியைச் செய்யுங்கள். உங்கள் மூச்சுக் காற்றைக் கவனிப்பதன் மூலம் நீங்கள் நிகழ்காலத்திற்கு வருவீர்கள். கடந்த காலத்தின் வருத்தங்களும், எதிர்காலத்தின் கவலைகளும்தான் அந்தத் திணறலை உருவாக்குகின்றன. “இப்போது, இந்த நொடியில் நான் பாதுகாப்பாக இருக்கிறேன்” என்ற எண்ணத்தை ஆழமாகப் பதிய வையுங்கள்.

மற்றொரு முக்கியமான பயிற்சி ‘Journaling’. உங்கள் மனதில் தோன்றும் எண்ணங்களை அப்படியே காகிதத்தில் கொட்டுங்கள். அது இலக்கணப் பிழையோடு இருக்கலாம், அல்லது கோபமான வார்த்தைகளாக இருக்கலாம். பரவாயில்லை. காகிதத்திற்குத் தீர்ப்பு வழங்கத் தெரியாது. அது உங்கள் பாரத்தை இறக்கி வைக்கும் ஒரு சிறந்த வடிகால்.

எப்போது தொழில்முறை ஆலோசனையை நாட வேண்டும்?

பல நேரங்களில் நாமே முயன்று இந்தப் பிரச்சனைகளில் இருந்து வெளிவர முடியும். ஆனால், சில சமயங்களில் நமக்கு ஒரு வழிகாட்டி தேவைப்படும். கீழே உள்ள அறிகுறிகள் உங்களுக்கு இருந்தால், தயங்காமல் ஒரு உளவியலாளரையோ அல்லது மனநல ஆலோசகரையோ அணுகுங்கள்:

• தொடர்ச்சியான தூக்கமின்மை அல்லது அதிகப்படியான தூக்கம்.
• எதன் மீதும் ஆர்வமில்லாத நிலை (Anhedonia).
• காரணமே இல்லாமல் அடிக்கடி கோபம் அல்லது அழுகை வருவது.
• தனிமையில் இருக்க வேண்டும் என்ற தீவிரமான எண்ணம்.
• உடல்ரீதியான எந்தக் காரணமும் இன்றி ஏற்படும் வலி அல்லது சோர்வு.

மனநல ஆலோசனை பெறுவது பலவீனம் அல்ல; அது உங்கள் வாழ்க்கையை நீங்கள் நேசிக்கிறீர்கள் என்பதற்கான அடையாளம். ஒரு உடைந்த எலும்பைச் சரிசெய்ய மருத்துவரிடம் செல்வது போலத்தான், ஒரு காயப்பட்ட மனதைச் சரிசெய்ய ஆலோசகரிடம் செல்வதும்.

முடிவுரை: உங்கள் உண்மைத்தன்மையே உங்கள் அழகு

என் அன்பிற்குரியவர்களே, நாம் அனைவரும் ஏதோ ஒரு போரில் போராடிக்கொண்டிருப்பவர்கள்தான். அந்தத் திரைக்குப் பின்னால் நீங்கள் படும் அவதி எனக்குப் புரிகிறது. ஆனால் ஒன்றை நினைவில் கொள்ளுங்கள், சூரியன் மேகங்களுக்குப் பின்னால் மறைந்திருப்பதால் அதன் பிரகாசம் குறைந்துவிடுவதில்லை. உங்கள் வலிகளும், திணறல்களும் உங்களை ஒரு மோசமான மனிதராக மாற்றிவிடாது. அவை நீங்கள் இன்னும் உயிர்ப்போடு இருக்கிறீர்கள் என்பதற்கான சாட்சிகள்.

முகமூடிகளைக் கழற்றி எறியுங்கள். நீங்கள் பூரணமானவராக (Perfect) இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை; நீங்கள் உண்மையானவராக (Authentic) இருந்தால் போதும். உங்கள் பலவீனங்களை ஏற்றுக்கொள்வதில்தான் உங்கள் உண்மையான பலம் ஒளிந்திருக்கிறது. இந்தப் பூமி உங்கள் சிரிப்பை மட்டும் கேட்க விரும்பவில்லை, உங்கள் அழுகையையும் தாங்கிக்கொள்ள அது தயாராக இருக்கிறது.

வாழ்க்கை என்பது மற்றவர்களுக்காகக் கட்டமைக்கும் பிம்பம் அல்ல; அது நமக்காக நாம் வாழும் ஒரு அற்புதமான அனுபவம். திரைக்குப் பின்னால் இருக்கும் திணறல்களைத் திறந்து விடுங்கள், அங்கேதான் உங்கள் சுதந்திரம் காத்திருக்கிறது.