உள்ளத்தின் ஆழத்தில் ஒரு பயணம்: முன்னுரை

வணக்கம். என் முன்னே அமர்ந்து இந்த வரிகளை வாசித்துக் கொண்டிருக்கும் உங்களிடம், ஒரு ஆலோசகராக அல்லாமல், உங்கள் பயணத்தில் உடன் வரும் ஒரு தோழனாகப் பேச விரும்புகிறேன். நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணமும் ஏதோ ஒரு உணர்வால் பின்னப்பட்டிருக்கிறது. காலையில் கண் விழிக்கும்போது தோன்றும் ஒரு சிறு புத்துணர்ச்சி, அலுவலகத்தில் ஏற்படும் ஒரு மெல்லிய பதற்றம், மாலையில் வீட்டிற்குத் திரும்பும்போது உணரப்படும் ஒரு நிம்மதி – என நம் வாழ்வு உணர்வுகளின் கடலில் மிதக்கும் ஒரு படகு போன்றது.

ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக நாம் மொழிகளைக் கற்கிறோம், கணக்குகளைப் பயில்கிறோம், தொழில்நுட்பங்களைப் புரிந்து கொள்கிறோம். ஆனால், நமக்குள்ளே ஓயாமல் பேசிக்கொண்டிருக்கும் ‘உணர்வுகளின் மொழியை’ மட்டும் கவனிக்கத் தவறிவிடுகிறோம். “எப்படி இருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டால், “நல்லா இருக்கேன்” என்ற ஒற்றைச் சொல்லில் நம் ஒட்டுமொத்த மனநிலையையும் புதைத்து விடுகிறோம். உண்மையில், நமக்குள்ளே ஒரு பெரிய எரிமலை குமுறிக்கொண்டிருக்கலாம் அல்லது ஒரு அமைதியான நதி ஓடிக்கொண்டிருக்கலாம். இந்த உணர்வுகளின் மொழியைப் புரிந்துகொள்வது என்பது ஏதோ ஒரு தத்துவப் பயிற்சி அல்ல; அது நாம் ஆரோக்கியமாக வாழ்வதற்கான அடிப்படைத் தேவை.

உணர்வுகள் என்பவை வெறும் சொற்கள் அல்ல; அவை ஒரு மொழி

உணர்வுகள் என்பவை நம் மனதின் வானிலை அறிக்கையைப் போன்றவை. வானிலை எப்படி ஒரு நாள் வெயிலாகவும், ஒரு நாள் மழையாகவும் இருக்கிறதோ, அதேபோல்தான் நம் மனமும். உணர்வுகள் எப்போதுமே நம்மிடம் ஏதோ ஒன்றைச் சொல்ல வருகின்றன. பயம் நம்மிடம் “ஏதோ ஆபத்து இருக்கிறது, கவனமாக இரு” என்கிறது. கோபம் “உனக்கு ஏதோ அநீதி நடக்கிறது, உன்னைத் தற்காத்துக் கொள்” என்கிறது. துக்கம் “உனக்கு மிகவும் நெருக்கமான ஒன்றை நீ இழந்துவிட்டாய், உனக்கு இப்போது ஓய்வு தேவை” என்கிறது.

நாம் பெரும்பாலும் உணர்வுகளை ‘நல்ல உணர்வுகள்’ (மகிழ்ச்சி, உற்சாகம்) மற்றும் ‘கெட்ட உணர்வுகள்’ (கோபம், கவலை, பொறாமை) என்று இரண்டாகப் பிரித்து விடுகிறோம். ஆனால், ஒரு மனநல ஆலோசகராக நான் உங்களுக்குச் சொல்ல விரும்புவது என்னவென்றால், உணர்வுகளில் நல்லவை, கெட்டவை என்று எதுவுமே இல்லை. அவை அனைத்தும் வெறும் தகவல்கள் மட்டுமே. ஒரு தபால்காரர் கொண்டு வரும் கடிதம் மகிழ்ச்சியான செய்தியாக இருக்கலாம் அல்லது வருத்தமான செய்தியாக இருக்கலாம்; அதற்காக நாம் தபால்காரரைத் திட்டுவதில்லையே? அதேபோல்தான் நம் உணர்வுகளும். அவை நம் உயிர்வாழ்தலுக்கான கருவிகள்.

மூளையின் ரகசியக் குறியீடுகள்: அறிவியல் பின்னணி

உணர்வுகளின் மொழியைப் புரிந்துகொள்ள, நம் மூளை எப்படிச் செயல்படுகிறது என்பதை நாம் எளிமையாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். நம் மூளையின் ஆழத்தில் ‘லிம்பிக் சிஸ்டம்’ (Limbic System) என்ற ஒரு பகுதி இருக்கிறது. இதில் ‘அமிக்டலா’ (Amygdala) என்ற ஒரு சிறிய பாதாம் பருப்பு வடிவப் பகுதி உள்ளது. இதுதான் நம் உணர்வுகளின் காவல் தெய்வம் அல்லது அபாய மணி என்று சொல்லலாம்.

ஏதாவது ஒரு சூழலில் நாம் பயப்படும்போது அல்லது கோபப்படும்போது, இந்த அமிக்டலா உடனடியாகச் செயல்பட்டு நம் உடலை ‘போராடு அல்லது ஓடிவிடு’ (Fight or Flight) என்ற நிலைக்குத் தள்ளுகிறது. இதனால்தான் கோபப்படும்போது நம் இதயம் வேகமாகத் துடிக்கிறது, கைகள் நடுங்குகின்றன. அதே நேரத்தில், நம் மூளையின் முன் பகுதியில் உள்ள ‘ப்ரீஃப்ரண்டல் கார்டெக்ஸ்’ (Prefrontal Cortex) என்ற பகுதிதான் நாம் நிதானமாகச் சிந்திப்பதற்கும், உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கும் உதவுகிறது.

ஒரு பிரச்சனை வரும்போது, நம் உணர்வுகள் (அமிக்டலா) முந்திக்கொள்கின்றன. அறிவு (ப்ரீஃப்ரண்டல் கார்டெக்ஸ்) பின் தங்கிவிடுகிறது. இந்த இரண்டிற்கும் இடையே ஒரு பாலத்தை அமைப்பதுதான் ‘உணர்வுகளின் மொழியைப் புரிந்துகொள்வது’ என்பதாகும். நாம் நம் உணர்வுகளைப் பெயரிட்டு அழைக்கும்போது (Labeling), நம் மூளையின் சிந்திக்கும் பகுதி விழித்துக்கொண்டு, அந்த உணர்வின் தீவிரத்தைக் குறைக்கத் தொடங்குகிறது. இதைத்தான் உளவியலில் “Name it to tame it” (அடக்குவதற்குப் பெயரிடு) என்று அழைக்கிறோம்.

கவிதாவின் கதை: உடலில் வெளிப்படும் மனதின் குரல்

இதை ஒரு உதாரணம் மூலம் விளக்குகிறேன். கவிதா (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) என்ற ஒரு பெண் என்னிடம் ஆலோசனைக்கு வந்தார். அவருக்கு அடிக்கடி கடுமையான தலைவலியும், அஜீரணக் கோளாறும் ஏற்பட்டு வந்தது. பல மருத்துவர்களைப் பார்த்தும், உடல் ரீதியாக எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை என்று கூறிவிட்டார்கள். நாங்கள் உரையாடத் தொடங்கியபோதுதான் ஒரு விஷயம் வெளிப்பட்டது.

கவிதா ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் வேலை செய்கிறார். அங்கு அவருடைய மேலாளர் அவரிடம் மிகவும் கடினமாக நடந்துகொள்கிறார். ஆனால், கவிதா எப்போதுமே அமைதியாக இருப்பார். “எனக்குக் கோபமே வராது சார், நான் ரொம்ப பொறுமையானவள்” என்று அவர் என்னிடம் சொன்னார். ஆனால், உண்மை அதுவல்ல. கவிதா தன் கோபத்தை அடக்கி வைத்தார். அவர் மனம் சொல்லத் துணிந்த கோபத்தை அவர் வாய் சொல்லாததால், அவருடைய உடல் அந்த மொழியைப் பேசத் தொடங்கியது. அவரது தலைவலியும், வயிற்று வலியும் உண்மையில் அவர் மேலாளர் மீது வைத்திருந்த கோபத்தின் வெளிப்பாடுகள்.

நாங்கள் ஆலோசனையின் போது, கவிதா தன் உணர்வுகளை அடையாளம் காணப் பழகினார். “இப்போது நான் கோபமாக உணர்கிறேன்”, “இப்போது நான் அவமதிக்கப்பட்டதாக உணர்கிறேன்” என்று அவர் தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொள்ளத் தொடங்கிய சில வாரங்களிலேயே, ஆச்சரியப்படும் விதமாக அவருடைய உடல்நலப் பிரச்சனைகள் குறையத் தொடங்கின. மனம் பேசத் தவறினால், உடல் பேசத் தொடங்கும் என்பதற்கு கவிதாவே ஒரு சிறந்த உதாரணம்.

அருணின் கோபம்: முகமூடிக்கு பின்னால் இருக்கும் வலி

மற்றொரு உதாரணத்தைப் பார்ப்போம். அருண் ஒரு தந்தை. அவர் அடிக்கடி தன் மகன் மீது கத்திக் கொண்டே இருப்பார். “அவன் எதையுமே ஒழுங்கா செய்ய மாட்டேங்குறான், எனக்குத் தான் கோபம் வருது” என்பார். ஆனால், ஆழமாகப் பார்த்தபோது, அருணின் கோபத்திற்குப் பின்னால் ஒரு பெரிய ‘பயம்’ இருந்தது. தன் மகன் வாழ்க்கையில் தோற்றுப் போய்விடுவானோ என்ற பயத்தை வெளிப்படுத்தத் தெரியாமல், அவர் அதை அதிகாரமாகக் காட்டினார்.

நம்மில் பலருக்குக் கோபம் என்பது ஒரு ‘இரண்டாம் நிலை உணர்வு’ (Secondary Emotion). அதன் அடியில் பயம், ஏமாற்றம் அல்லது வலி போன்ற மென்மையான உணர்வுகள் ஒளிந்திருக்கும். அருண் தன் பயத்தை அடையாளம் கண்டுகொண்ட பிறகு, தன் மகனிடம் “நீ இப்படிச் செய்தால் எனக்கு உன் எதிர்காலத்தைப் பற்றி பயமாக இருக்கிறது” என்று பேசத் தொடங்கினார். அங்கு கோபம் மறைந்து, ஒரு அழகான உரையாடல் பிறந்தது. உணர்வுகளின் மொழியைப் புரிந்துகொள்வது என்பது உறவுகளைச் சீரமைக்கும் ஒரு மந்திரக்கோல் போன்றது.

உணர்வுகளின் மொழியைக் கற்க சில எளிய பயிற்சிகள்

சரி, இந்த மொழியை நாம் எப்படி அன்றாட வாழ்வில் கற்றுக்கொள்ளலாம்? இதோ சில நடைமுறைப் பயிற்சிகள்:

1. உணர்வுச் சோதனைக் கருவி (Emotional Check-in):
ஒரு நாளில் மூன்று முறை (காலை, மதியம், இரவு) ஒரு நிமிடம் கண்களை மூடி அமருங்கள். “இப்போது நான் எப்படி உணர்கிறேன்?” என்று உங்களை நீங்களே கேளுங்கள். அந்த உணர்வை ஒரு சொல்லால் பெயரிடுங்கள். ‘சந்தோஷம்’, ‘சோர்வு’, ‘குழப்பம்’, ‘தனிமை’ – எதுவாக வேண்டுமானாலும் இருக்கட்டும். அதை மாற்ற முயற்சி செய்யாதீர்கள், அதை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

2. உணர்வு நாட்குறிப்பு (Journaling):
இரவில் தூங்கச் செல்லும் முன், அன்று உங்களை அதிகம் பாதித்த ஒரு உணர்வைப் பற்றி எழுதுங்கள். அது ஏன் வந்தது? அந்த உணர்வு உங்கள் உடலில் எங்கு உணரப்பட்டது? (உதாரணமாக: பதற்றம் ஏற்படும்போது நெஞ்சு படபடப்பது அல்லது கை நனைவது). இதைத் தொடர்ந்து செய்யும்போது உங்கள் மனதின் செயல்பாடுகளை நீங்களே ஒரு வரைபடமாகப் பார்க்க முடியும்.

3. ‘ஏன்’ என்பதற்குப் பதில் ‘என்ன’ என்று கேளுங்கள்:
“நான் ஏன் இப்படி வருத்தமாக இருக்கிறேன்?” என்று கேட்டால், மனம் பழைய கசப்பான நினைவுகளைத் தோண்டி எடுக்கும். அதற்குப் பதிலாக, “இப்போது எனக்குள் என்ன உணர்வு ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது?” என்று கேளுங்கள். இது உங்களை நிகழ்காலத்திற்குத் தள்ளும்.

4. மூச்சுப் பயிற்சி (Grounding Technique):
ஒரு உணர்வு உங்களை நிலைகுலையச் செய்யும்போது, 4-7-8 முறையைப் பின்பற்றுங்கள். 4 நொடிகள் மூச்சை உள்ளே இழுங்கள், 7 நொடிகள் நிறுத்தி வையுங்கள், 8 நொடிகள் மெதுவாக வெளியே விடுங்கள். இது உங்கள் மூளையின் ‘அபாய மணியை’ அணைத்துவிட்டு, சிந்திக்கும் பகுதியைச் செயல்பட வைக்கும்.

பிறரின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் கலை

நமது உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்வது எவ்வளவு முக்கியமோ, அவ்வளவு முக்கியம் பிறரின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்வதும். இதை நாம் ‘அனுதாபம்’ (Empathy) என்கிறோம். ஒரு நண்பர் வந்து சோகமாக இருக்கும்போது, “விடுங்க, இதெல்லாம் ஒரு விஷயமா?” என்று சொல்வது அவர்களுக்கு ஆறுதலைத் தராது. மாறாக, “உன் வருத்தம் எனக்குப் புரிகிறது, இந்தச் சூழல் கடினமானதுதான்” என்று சொல்வதுதான் உணர்வுப்பூர்வமான இணைப்பு.

நமது உறவுகளில் ஏற்படும் பெரும்பாலான விரிசல்களுக்குக் காரணம், நாம் பிறர் பேசுவதைக் கவனிப்பதில்லை; மாறாக, நாம் என்ன பதில் சொல்ல வேண்டும் என்பதையே யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். மற்றவர்களின் சொற்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் உணர்வுகளைக் கவனிக்கத் தொடங்குங்கள். உங்கள் குழந்தை அழுதால், “ஏன் அழுகிறாய்?” என்று அதட்டுவதை விட, “நீ இப்போது ஏமாற்றமாக உணர்கிறாயா?” என்று கேட்டுப் பாருங்கள். அவர்கள் தங்களை யாரோ ஒருவர் புரிந்து கொள்கிறார்கள் என்று உணரும்போது, அந்தப் பிணைப்பு மேலும் வலுப்படும்.

நிபுணத்துவ உதவி எப்போது தேவை?

நாம் அனைவரும் சில நேரங்களில் உணர்ச்சிகளின் சுழலில் சிக்கிக்கொள்கிறோம். அது இயல்பானது. ஆனால், சில நேரங்களில் அந்தச் சுழலில் இருந்து நம்மால் தனியாக வெளியே வர முடியாது. அத்தகைய நேரங்களில் ஒரு மனநல ஆலோசகரின் உதவியை நாடுவது பலவீனம் அல்ல; அது ஒரு துணிச்சலான செயல்.

பின்வரும் அறிகுறிகள் உங்களுக்கு இருந்தால், தயக்கமின்றி ஒரு நிபுணரை அணுகுங்கள்:

• உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல், அவை உங்கள் அன்றாட வேலைகளைப் பாதிக்கும்போது.
• தூக்கமின்மை அல்லது அதிகப்படியான தூக்கம் தொடர்ந்து நீடிக்கும்போது.
• எதிலும் ஆர்வம் இல்லாமல், ஒருவிதமான சூனிய உணர்வு (Emptiness) ஏற்படும்போது.
• தற்கொலை எண்ணங்கள் அல்லது சுயமாகத் தன்னைத் துன்புறுத்திக் கொள்ளும் எண்ணங்கள் தோன்றும் போது.
• உறவுகளில் தொடர்ச்சியான விரிசல்கள் அல்லது தனிமைப்படுத்தப்பட்ட உணர்வு ஏற்படும்போது.

ஒரு ஆலோசகர் உங்களுக்கு மருந்துகளை மட்டும் தருபவர் அல்ல; அவர் உங்கள் உணர்வுகளின் மொழியை உங்களுக்கு மொழிபெயர்த்துச் சொல்லும் ஒரு வழிகாட்டி.

நிறைவுரை: உங்களை நீங்களே நேசியுங்கள்

என் அன்பிற்குரியவர்களே, உணர்வுகளின் மொழி என்பது அன்பின் மொழி. உங்களுக்குள் தோன்றும் ஒவ்வொரு உணர்வும் உங்களைப் பற்றி ஏதோ ஒரு ரகசியத்தைச் சொல்கிறது. உங்கள் கோபத்தைக் கண்டு பயப்படாதீர்கள், உங்கள் அழுகையைக் கண்டு வெட்கப்படாதீர்கள். அழத் தெரிந்தவன் பலவீனமானவன் அல்ல; அவன் தன் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் தைரியம் கொண்டவன்.

இந்த உலகம் மிக வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கலாம். ஆனால், நீங்கள் அவ்வப்போது சற்று நிதானித்து, உங்கள் இதயத்தின் துடிப்பையும், மனதின் ஓட்டத்தையும் கவனிக்க மறக்காதீர்கள். நீங்கள் உங்கள் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பு கொடுக்கும்போதுதான், உங்கள் வாழ்க்கை முழுமையடைகிறது. ஒவ்வொரு உணர்வையும் ஒரு விருந்தினராகப் பாவித்து, அதை இன்முகத்துடன் வரவேற்கக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். அந்த விருந்தினர்கள் வந்து போவார்கள், ஆனால் நீங்கள் எப்போதும் நிலையாக, அமைதியாக இருப்பீர்கள்.

உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்வோம், உள்ளத்தால் இணைவோம். உங்கள் மனநலப் பயணம் இனிதாக அமைய என் வாழ்த்துகள்!